سیزدهمین جلسه از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی_ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی میخک مشهد، با استادی ایجنت محترم، خانم نوشین، نگهبانی همسفر مبینا و دبیری مسافر مرضیه، با دستور جلسه «متد DST و تجربه من از سایر روش‌ها»، روز چهارشنبه ۲۰ آبان‌ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۱:۳۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، نوشین هستم، یک مسافر.
دستور جلسه امروز نیز یکی دیگر از دستاوردهای آقای مهندس است. می‌خواهیم بررسی کنیم که در روش DST چه اتفاقی برای بدن می‌افتد. برای صحبت درباره این روش، ابتدا باید اعتیاد را بشناسیم و با ساختار جسم خود آشنا شویم. باید بررسی کنیم زمانی که فردی مواد مصرف می‌کند، چه اتفاقی در بدن او رخ می‌دهد، جسمش دچار چه تغییراتی می‌شود و چه اختلالاتی در بدن به وجود می‌آید که پس از مدتی، این عادت و وابستگی در او شکل می‌گیرد.
در تعریفی که آقای مهندس از اعتیاد ارائه می‌کنند، یکی از دقیق‌ترین و ارزشمندترین تعاریف اعتیاد مطرح شده است. ایشان می‌فرمایند: اعتیاد یعنی جایگزینی مزمن؛ یعنی زمانی که فرد مصرف‌کننده می‌شود، در بدن او جایگزینی مزمن اتفاق افتاده است. به چه معناست؟ به این معنا که فرد به‌جای استفاده از شبه‌افیونی‌های طبیعی بدن خود، به‌تدریج آن‌ها را با مصرف مواد مخدر، قرص‌ها، الکل، مواد روان‌گردان و داروهای اعصاب جایگزین می‌کند. مصرف این داروها، که امروزه بسیار رواج پیدا کرده است، گاهی حتی با تجویز پزشکان و بدون آگاهی کافی از پیامدهای مصرف طولانی‌مدت آن‌ها صورت می‌گیرد. در واقع، با مصرف این مواد و داروها، سیستم شبه‌افیونی بدن از تعادل خارج می‌شود.
وقتی به روزهای نخست مصرف خود نگاه می‌کنم، آیا از همان ابتدا روزانه یک گرم مواد مصرف می‌کردم؟ قطعاً خیر. هیچ‌کس از ابتدا با چنین میزانی شروع نمی‌کند. ممکن است شروع مصرف با مقدار بسیار کمی مواد، یک پیک الکل یا حتی نصف یک قرص اعصاب باشد. این مقدار به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند و در طول زمان به جایی می‌رسد که جسم به مصرف مواد از بیرون عادت می‌کند و دیگر برای تولید مواد شبه‌افیونی طبیعی خود تلاش نمی‌کند. در نتیجه، کارخانه‌های تولیدکننده این مواد در بدن به‌تدریج از فعالیت طبیعی خود بازمی‌مانند.
اما به دلیل نداشتن شناخت کافی از جسم، برخی تصور می‌کنند که قطع مصرف بسیار ساده است و فرد می‌تواند طی یک هفته مصرف را کنار بگذارد. گاهی گفته می‌شود اگر فرد سه روز، یک هفته یا ده روز مصرف نکند، مواد از بدنش خارج می‌شود. به همین دلیل، روش‌هایی مانند سم‌زدایی یا انتقال افراد به کمپ‌ها و استفاده از روش‌های سخت و ناگهانی برای قطع مصرف به کار گرفته می‌شود.
در بسیاری از موارد، به دلیل همین ناآگاهی، جایگزینی دیگری اتفاق می‌افتد. برای مثال، فردی که هروئین، الکل یا قرص مصرف می‌کند، به‌جای آن‌ها به مصرف متادون روی می‌آورد. حتی افرادی را داریم که مراجعه می‌کنند و می‌گویند پزشک یا کلینیک به آن‌ها پیشنهاد داده است که به‌جای ماده مصرفی خود، از مقدار مشخصی متادون استفاده کنند؛ اما همان مقدار نیز برایشان وابستگی ایجاد کرده است. در واقع، باز هم جایگزینی مزمن اتفاق افتاده و جسم از تعادل خارج شده است.
زمانی که شناخت و آگاهی کافی نسبت به جسم وجود نداشته باشد، روش‌هایی انتخاب می‌شوند که اغلب نتیجه موفقیت‌آمیزی ندارند؛ زیرا شناخت درستی از عملکرد جسم و تغییراتی که در آن رخ می‌دهد، وجود ندارد. اما در روش DST چه اتفاقی می‌افتد؟ آقای مهندس روش DST را زبان بدن می‌دانند. در این روش، فرد با زبان بدن خود آشنا می‌شود و یاد می‌گیرد که همان‌طور که مصرف مواد به‌صورت ناگهانی و یک‌باره افزایش پیدا نکرده است، بازگشت بدن به تعادل نیز باید به‌آرامی و به‌صورت تدریجی انجام شود.
همان‌طور که فرد از ابتدا مصرف یک گرم شیره، قرص، متادون یا الکل را آغاز نکرده است، نمی‌توان انتظار داشت که جسم نیز به‌صورت ناگهانی به شرایط طبیعی خود بازگردد. در روش DST، برنامه‌ای در اختیار فرد قرار می‌گیرد تا بازسازی جسم به‌تدریج و بر اساس زمان‌بندی مشخص انجام شود. افرادی که سال‌ها مصرف‌کننده قرص بوده‌اند یا در کنار مصرف مواد مخدر، داروهای دیگری نیز استفاده می‌کنند، با توجه به شرایط خود، مقدار داروی تعیین‌شده از سوی راهنما و مدت‌زمان سفر، این مسیر را طی می‌کنند.
در این روش، تغییرات به‌اندازه‌ای آرام و حساب‌شده انجام می‌شوند که جسم فرصت پیدا می‌کند در پایان هر ماه و در طول مدت سفر، به‌تدریج به آرامش و تعادل نزدیک شود.
بنابراین، زمان‌بندی و ساعت مصرف دارو، پله‌ها و اندازه دارو در روش DST اهمیت بسیار زیادی دارند. روش DST در واقع علمی مبتنی بر شناخت جسم انسان و آگاهی از عملکرد آن است؛ روشی که این فرصت را به جسم می‌دهد تا مطابق با پروتکل مشخص، بازسازی خود را انجام دهد.
افراد با مصرف‌های گوناگون وارد این مسیر می‌شوند. قطعاً شرایط جسمانی افراد با یکدیگر متفاوت است. بدن هر شخص ویژگی‌های خاص خود را دارد و عوامل مختلفی در شرایط جسمانی او تأثیرگذار هستند. بنابراین، نمی‌توان برای همه افراد یک نسخه یکسان در نظر گرفت.
در پایان، می‌خواهم به همه عزیزان بگویم که یکدیگر را با هم قیاس نکنید و به برنامه خود پایبند باشید. از جایگاهی که در اختیار دارید و از صندلی خدمتی که به شما سپرده شده است، به‌درستی استفاده کنید و قدردان این فرصت ارزشمند باشید. امیدوارم همه ما خدمتگزاران لایقی باشیم تا بتوانیم در قسمت خانم‌های مسافر، شعبه‌های بیشتری تأسیس کنیم. از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.
تایپ: راهنما مسافر زهرا، نمایندگی میخک مشهد
ویرایش: راهنما مسافر زهرا، نمایندگی میخک مشهد
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز
- تعداد بازدید از این مطلب :
36