قطع کردن مصرف به‌معنای درمان شدن نیست. (نمایندگی ارغوان تهران)

هفتمین جلسه از دوره هفتاد و دوم سری کارگاه‌های آموزشی_ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی ارغوان تهران، با استادی راهنما مسافر غزاله، نگهبانی مسافر نسیم و دبیری مسافر شهربانو، با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها»، روز یکشنبه مورخ ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که امروز در اینجا حضور دارم. موضوع صحبت من، دستاوردهای آقای مهندس و همچنین روش DST است. واقعاً دستاوردهای آقای مهندس آن‌قدر زیاد هستند که اگر کسی بخواهد درباره آن‌ها صحبت کند، سال‌ها زمان می‌برد. امیدوارم در این فرصت کوتاهی که در اختیار دارم، بتوانم حق مطلب را ادا کنم و تا جایی که امکان دارد، در این مورد صحبت کنم.

آقای مهندس مقالات بسیار زیادی نوشته‌اند. وقتی به کارهای ایشان نگاه می‌کنم، می‌بینم که فقط یک انسان بی‌نهایت عاشق می‌تواند این‌قدر به آدم‌ها توجه کند، درد و رنج آن‌ها را ببیند و درک کند و به فکر کم کردن این رنج‌ها باشد. فقط چنین کسی می‌تواند انسان‌هایی را که شاید خیلی‌ها اصلاً به آن‌ها اهمیت نمی‌دهند، این‌قدر دوست داشته باشد و با یک کیمیاگری، فلز وجودی آن‌ها را از آهن و مس به طلا تبدیل کند. تک‌تک ما که اینجا نشسته‌ایم، نتیجه همین کیمیاگری آقای مهندس هستیم.

خود من با یک پکیج کامل از مشکلات و با حال بسیار بدی وارد کنگره شدم؛ به‌طوری‌که وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم، با خودم می‌گویم: اگر من با آن وضعیت توانستم خوب شوم، پس هر کس دیگری هم که وارد کنگره شود، می‌تواند به درمان برسد.

در زندگی من تغییرات بسیار زیادی ایجاد شد. من ابتدا به خاطر اعتیادم وارد کنگره شدم، اما بعد از اینکه اعتیادم درمان شد، یک‌سری مسائل و بیماری‌های جسمی برایم به وجود آمد. مشکوک به ام‌اس (MS) بودم، لرزش دست بسیار شدیدی داشتم و خوابم نامنظم بود. حتی قبل از اینکه به کنگره بیایم، چندین بار اقدام به خودکشی کرده بودم؛ اما اکنون که اینجا نشسته‌ام، انسان دیگری هستم و حتی در سخت‌ترین شرایط هم دیگر به خودکشی فکر نمی‌کنم. این همان کیمیاگری آقای مهندس است.

یکی از مقالات آقای مهندس، درمان بیماری ام‌اس است. در این بیماری، غشای میلین آسیب می‌بیند و باعث می‌شود انسان دچار لرزش دست و فلج شود؛ اما با این روش، این آسیب‌ها کاملاً ترمیم و درمان می‌شوند. خود من دیگر هیچ‌کدام از آن علائم و بدن‌دردهای وحشتناک را ندارم.

در همه جای دنیا، ابتدا روش‌های درمانی را روی موش‌ها آزمایش می‌کنند و بعد از انجام تست‌های مختلف، نتایج را به مقاله تبدیل می‌کنند و در مرحله آخر، آزمایش‌های انسانی انجام می‌شود؛ اما عظمت این روش به‌قدری است که ابتدا روی انسان‌ها جواب داده است. یعنی آدم‌ها به کنگره آمدند تا اعتیادشان درمان شود، اما در پایان سفر متوجه شدند که سرطان یک نفر بهبود پیدا کرده، ام‌اس نفر دیگری برطرف شده، کولیت فرد دیگری درمان شده و به‌طور کلی، سیستم بدنشان تغییر کرده است. اینجا بود که به این نتیجه رسیدند باید درباره این موضوع تحقیق کنند؛ چون شاید چند مورد بتواند اتفاقی باشد، اما نمی‌شود همه این درمان‌ها را اتفاقی دانست.

به‌مرور زمان، بحث نوشتن مقالات پیش آمد. یک بار فردی از کشور دیگری به کنگره آمده بود و با دیدن این آمارها گفت تا زمانی که این نتایج به مقاله علمی تبدیل نشوند، ما نمی‌توانیم به آن‌ها استناد کنیم. آقای مهندس هم با تفکر عمیق و بازی که داشتند، نوشتن مقالات را آغاز کردند.

البته چاپ مقاله هم به این سادگی نیست و ابتدا باید نتایج آن راستی‌آزمایی شود. به همین دلیل، وقتی این روش را روی موش‌ها آزمایش کردند و نتایج خوبی به دست آمد، این دستاوردها به مقالات علمی تبدیل شدند و همان‌طور که می‌دانید، انسان‌های بسیار زیادی از دام بیماری‌ها و رنج‌های مختلف نجات پیدا کردند.

پیشنهاد می‌کنم حتماً به سایت کنگره سر بزنید و مقالات آقای مهندس را مطالعه کنید؛ چون تعداد و حجم آن‌ها بسیار زیاد است و در این فرصت کوتاه نمی‌توانم به همه آن‌ها اشاره کنم. برای مثال، ایشان یک مقاله مشترک با پروفسور «ویلیام وایت» درباره اعتیاد به الکل و درمان آن دارند و مقالات دیگری هم درباره کولیت اولسراتیو، D.SAP، ام‌اس، سرطان سینه و موضوعات بسیار دیگری نوشته‌اند.

اما روش دی‌اس‌تی (DST) از سه بخش تشکیل شده است: حرف D (دژاکام): اشاره به ضریب ۰/۸ دارد که دارو بر اساس آن کاهش پیدا می‌کند. حرف S (Step یا پله): به پله‌های ۲۱روزه اشاره دارد که در طول آن‌ها، دوز دارو با همان ضریب ۰/۸ تغییر می‌کند. حرف T (Time یا زمان): به مدت‌زمان استاندارد سفر اشاره دارد که بین ۱۰ تا ۱۱ ماه است.

بدن ما شبیه ماشینی است که تصادف کرده و کاملاً آسیب دیده است. این ماشین هم به صافکاری نیاز دارد و هم موتور آن باید تعمیر شود. آقای مهندس زبان بدن را شناخته و درک کرده بودند؛ به همین خاطر، هم ظاهر بدن را درست کردند و هم درون آن را. من خودم قبل از ورود به کنگره، روش‌های دیگر درمان اعتیاد را تجربه کرده بودم، نزد روان‌شناس رفته بودم و حتی شش ماه مصرفم را قطع کرده بودم؛ اما قطع کردن مصرف به‌معنای درمان شدن نیست. حال من اصلاً خوب نبود و نتوانسته بودم به زندگی عادی برگردم.

دلیلش این است که بقیه، پیچیدگی‌های سیستم بدن انسان را نمی‌شناسند و فکر می‌کنند اگر فقط دارو یا مواد را کنار بگذاری و به جلسات تراپی بروی، دیگر خوب می‌شوی؛ درصورتی‌که این کار ریزه‌کاری‌های بسیار زیادی دارد. تمام انتقال‌دهنده‌های عصبی (نوروترانسمیترها)، عملکرد مغز و حتی خواب شبانه شما به یک‌سری هورمون‌ها وابسته است.

برای اینکه بتوانیم بخوابیم، هورمون‌هایی مانند استیل‌کولین، سروتونین و آدرنالین باید به‌طور هم‌زمان ترشح شوند. این سیستم در بدن من کاملاً از هم پاشیده بود؛ به‌طوری‌که ساعت هفت صبح می‌خوابیدم و ساعت نه شب از خواب بیدار می‌شدم.

با ورودم به کنگره، کم‌کم خوابم تنظیم شد، زندگی‌ام تغییر کرد و ذره‌ذره تمام سیستم‌های بدنم به جای خودشان برگشتند. این اتفاق فقط و فقط با روش DST امکان‌پذیر شد و روش‌های دیگر نمی‌توانستند چنین نتیجه‌ای برایم داشته باشند؛ چون راه‌های زیادی را، هم خودم و هم خانواده‌ام امتحان کرده بودیم، اما در نهایت، همه ما در کنگره به درمان رسیدیم.

می‌خواهم صحبت‌هایم را با این نکته به پایان برسانم که هرکدام از شما که اینجا نشسته‌اید، تقریباً یک استاد درمان اعتیاد هستید؛ به این دلیل که علم و آگاهی شما درباره اعتیاد و بیماری‌ها، نسبت به مردم بیرون از کنگره و حتی پزشکان، بسیار بیشتر است.

به همین دلیل، آقای مهندس ما را تشویق می‌کردند که به دنبال درس خواندن برویم؛ چون ما در اینجا ابتدا آن علم را تجربه کردیم، آموزش دیدیم و اکنون ماهیت اعتیاد و درمان آن را می‌دانیم.

من در کلاس‌های روان‌شناسی که شرکت می‌کنم، می‌بینم که استادان اصلاً متوجه موضوع نیستند و حتی به نقطه صفر اعتیاد هم نرسیده‌اند. آن‌ها همچنان فکر می‌کنند فرد مصرف‌کننده فقط لذت‌جو است، اعتیاد صرفاً یک عادت است که باید از ذهن او بیرون برود، ریشه در کودکی دارد و باید روان‌کاوی شود.

وقتی می‌بینم بچه‌های کنگره چه شناخت عمیقی از این موضوع دارند، متوجه می‌شوم که همه این‌ها از عظمت سیستمی است که آقای مهندس برای ما به وجود آورده‌اند.

ما می‌توانیم اینجا را بسیار گسترش بدهیم و این وظیفه‌ای است که بر دوش تک‌تک ما قرار دارد؛ چون ما این درمان را لمس کرده‌ایم. ما می‌دانیم یک شب راحت خوابیدن و با آرامش از خواب بیدار شدن یعنی چه؛ می‌دانیم لذت بردن از غذایی که می‌خوریم یا احساس کردن عطر و بوی یک گل چه معنایی دارد؛ چون قبلاً تمام این حس‌ها در وجود ما مسدود شده بود.

مدتی پیش داشتم زندگی‌نامه «ایمی واینهاوس» را می‌خواندم که فیلم زندگی او هم ساخته شده است و اگر دوست داشتید، می‌توانید آن را ببینید. او یک سلبریتی بود که همه‌چیز داشت، اما در نهایت به دلیل اعتیادش از دنیا رفت. می‌خواهم بگویم حتی اگر ما در آسمان‌خراش‌های نیویورک و بهترین مکان‌های دنیا زندگی کنیم یا با کشتی کروز دور دنیا را بگردیم، تا زمانی که روش DST و درمان نباشد، زندگی برایمان زیبا نخواهد بود.

در پایان، اگر شما هم در این زمینه تجربه‌ای دارید و بیماری‌ای داشته‌اید که درمان شده است، می‌توانید حال و تجربه خودتان را بیان کنید. ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ: مسافر فاطمه (ک) ـ لژیون نوزدهم ـ نمایندگی ارغوان تهران
ویرایش: مسافر الهام ـ راهنمای تازه‌واردین
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز