وادی نهم از کتاب «عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود»، با این جمله آغاز می‌شود؛ «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود.» به نظر من این وادی یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی است که به انسان یاد می‌دهد این است که برای رسیدن به تغییرات بزرگ باید از قدم‌های کوچک شروع کند و در مسیر خود صبر و استمرار داشته باشد. هیچ انسانی یک‌شبه به نقطه‌ای نمی‌رسد که بتواند در برابر مشکلات، سختی‌ها و شرایط مختلف زندگی مقاومت کند.؛ همان‌طور که یک درخت از یک دانه کوچک شروع می‌شود و با گذشت زمان با مراقبت و دریافت نور و آب رشد می‌کند، توانایی‌های انسان نیز به‌تدریج شکل می‌گیرند. نقطه تحمل یعنی چه؟ نقطه تحمل به میزان توانایی و ظرفیت انسان برای روبه‌رو شدن با شرایط مختلف گفته می‌شود. هر انسانی در برابر مسائل زندگی، فشارهای روحی، سختی‌ها و حتی خوشی‌ها ظرفیت مشخصی دارد. ممکن است موضوعی برای یک نفر بسیار سخت و غیرقابل تحمل باشد؛ اما فرد دیگری بتواند به‌راحتی با آن کنار بیاید.
این تفاوت به میزان نقطه تحمل افراد بستگی دارد. نکته مهم این است که نقطه تحمل یک ویژگی ثابت و تغییرناپذیر نیست؛ بلکه می‌توان آن را با آموزش، تمرین و تکرار افزایش داد؛ البته این افزایش باید به‌صورت تدریجی و اصولی انجام شود. نقطه تحمل در مسیر اعتیاد و درمان یکی از نمونه‌های روشن وادی نهم را می‌توان در مسئله اعتیاد مشاهده کرد. فردی که وارد مسیر مصرف مواد می‌شود ممکن است در ابتدا مقدار کمی مصرف داشته باشد؛ اما به‌مرور زمان و با ادامه مصرف میزان تحمل جسم او نسبت به مواد تغییر می‌کند و ممکن است برای رسیدن به اثر قبلی مقدار بیشتری مصرف کند.
این موضوع نشان می‌دهد که نقطه تحمل می‌تواند در مسیر منفی نیز افزایش پیدا کند؛ بنابراین هر نیرویی که در وجود انسان رشد می‌کند لزوماً در جهت درست نیست و مهم است که بدانیم از چه نیرویی و در چه مسیری استفاده می‌کنیم. در مسیر درمان نیز همین قانون می‌تواند در جهت مثبت به کار گرفته شود. فرد با آموزش، نظم، اجرای برنامه درمانی و حرکت تدریجی توانایی‌های ازدست‌رفته خود را بازسازی می‌کند. او یاد می‌گیرد که به‌جای عجله کردن، قدم‌به‌قدم پیش برود و برای رسیدن به تعادل به خود فرصت بدهد. نقطه تحمل در زندگی روزمره این وادی فقط درباره اعتیاد نیست؛ بلکه در تمام بخش‌های زندگی کاربرد دارد؛ برای مثال فردی که زود عصبانی می‌شود می‌تواند با تمرین سکوت، تفکر و کنترل واکنش‌های خود به‌تدریج نقطه تحمل فرد را در برابر خشم افزایش دهد یا کسی که نمی‌تواند مسئولیت‌های خود را به‌خوبی انجام دهد، می‌تواند از کارهای کوچک شروع کند و با تکرار و نظم توانایی بیشتری به‌دست آورد. حتی در یادگیری و آموزش نیز همین قانون وجود دارد.
هیچ‌کس از ابتدا همه‌چیز را نمی‌داند؛ بلکه با تلاش و استمرار دانایی و توانایی او بیشتر می‌شود. یکی از برداشت‌های مهم من از این وادی این است که باید مراقب نیروهایی باشم که در وجودم تقویت می‌کنم. اگر هر روز به خشم، ناامیدی، ترس و افکار منفی فرصت بیشتری دهم به‌مرور این نیروها در من قوی‌تر می‌شوند و ممکن است کنترل زندگی‌ام را به دست بگیرند؛ اما اگر به‌جای آن صبر، محبت، مسئولیت‌پذیری، امید و تفکر سالم را در خودم تقویت کنم، به‌تدریج نقطه تحمل و ظرفیت من در مسیر ارزش‌ها افزایش پیدا می‌کند؛ البته بالا بردن نقطه تحمل به معنای پذیرفتن ظلم، آسیب یا شرایط ناسالم نیست؛ بلکه به معنای افزایش توانایی برای تصمیم‌گیری درست و برخورد آگاهانه با مسائل است.
در پایان نتیجه‌گیری این است که وادی نهم به من می‌آموزد که برای تغییر کردن نباید انتظار داشته باشم همه‌چیز یک‌دفعه اتفاق بیفتد. اگر امروز بتوانم فقط یک قدم در مسیر درست بردارم و فردا آن را ادامه دهم، به‌مرور نیرویی در من شکل می‌گیرد که می‌تواند من را به جایگاه بالاتری برساند. من باید بدانم همان‌طور که با تکرار رفتارهای نادرست، نقطه تحمل من در مسیر منفی افزایش پیدا می‌کند با آموزش و تمرین نیز می‌توانم ظرفیت خود را در مسیر ارزش‌ها بالا ببرم. پیام اصلی وادی نهم برای من این است که تغییر امکان‌پذیر است؛ اما به زمان، صبر، آگاهی و حرکت نیاز دارد؛ پس به‌جای ناامید شدن از بزرگی مسیر، باید از کم شروع کنم و با قدم‌های کوچک و پیوسته به‌سوی تعادل و آرامش حرکت کنم.
نویسنده: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر شکوفه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن
- تعداد بازدید از این مطلب :
1163