بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
وقتی می‌خواهی راجع به آقای مهندس و دستاوردهای ایشان قلم را به نگارش در بیاوری، نوشتن از یک جهت سخت و از جهتی آسان است. می‌دانی که آن قدر دستاورد دارند که می‌توان یک کتاب نوشت؛ ولی خودت را آن‌قدر بزرگ نمی‌بینی که بتوانی در مورد چنین انسان بزرگی چیزی بنویسی. بزرگترین دستاورد ایشان احیای انسان‌ها بود کسی که خودش حی است و احیاء می‌کند جان‌های مرده را، مسافران را احیاء کرد به جهت مرگ تدریجی که در آن قرار گرفته بودند.
هیچ راه فراری از این مرگ تدریجی نداشتند و جسم یخ‌زده همسفران را احیاء کرد؛ چرا که کالبد من همسفر پر شده بود از خشم، کینه و انتقام، نه تنها از مسافرم، بلکه از تمام افراد دور و برم چون همه را مقصر اعتیاد مسافرم مقصر زندگی ناموفقی که در آن قرار داشتم، می‌دانستم. من مانده بودم با یک زندگی، دو فرزند و ذهنی پر از یأس، نا‌امیدی و دلی پر از ترس از آینده مسافرم، خودم و فرزندانم، هر روز که می‌گذشت انگار یک قدم به سیاهی آینده نزدیکتر می‌شدم، هر روز در فکر این که، بمانم پای زندگی که نمی‌دانم انتهایش کجاست یا بروم و حداقل خودم را از این بند اسارتی که احساس می‌کردم در آن گرفتارم، آزاد کنم؛ اما فکر فرزندانم اجازه رفتن را از من گرفته بود.
همیشه دنبال یک راه می‌گشتم و خداوند أذن ورود به کنگره را برای من و مسافرم صادر کرد، من و مسافرم وارد کنگره شدیم. خداوند را شاکرم که در زمان حیات آقای مهندس وارد کنگره شدم و ایشان را در زمان حیاتشان دیدم، کسی که انسان را از ابعاد مختلف مورد بررسی قرار دادند، هم جسمی و هم روحی و روانی. از آن‌جایی که ایشان از سال‌ها قبل از درمان بر روی شناخت انسان کار می‌‌کردند و تحقیقات زیادی در این زمینه داشتند، توانستند صورت‌مسئله اعتیاد را حل کنند و به دنبال آن روش DST که از تلفیق این دو روش هم درمان اعتیاد به انواع موادمخدر درمان شد و هم درمان بسیاری از بیماری‌های لاعلاج که کل دنیا از درمان آنها عاجز شده بودند و به دنبال آن، درمان سیگار و چاقی کشف شد.
او به من فهماند که خالق چه مخلوق پیچیده و عظیمی را خلق کرده که درمان همه دردها درون خودش است و هیچ اتفاقی از بیرون نمی‌تواند زندگی او را رقم بزند، چه خوشبختی و چه بدبختی، بیماری، اعتیاد، فقر و ... همه نتیجه افکار، اعمال و تغذیه خود اوست. انسان خود خالق زندگی خودش است. من با آموزش‌های کنگره یاد گرفتم، بزرگترین معجزه زندگی هر کس خود زنده بودن و زندگی‌کردن، است؛ چرا که تا زنده هستی می‌توانی سکان زندگی خودت را به‌دست بگیری و از دریای مواج زندگی که پر شده از موج‌های سنگین تاریکی‌ها، ناامیدی‌ها، بیماری‌ها، اعتیاد و جهل عبور کنی و زندگی خودت را به ساحل امن خوشبختی و سعادت برسانی.
به قول استاد بوم نقاشی زندگیت اگر تاریک است، می‌توان آن را پاک کرد و دوباره ترسیم کرد. آن طوری که تو دوست داری، نه آن طوری که دیگران دوست دارند. استاد عزیزم! تو به من یاد دادی، جهنم می‌تواند گاهی آتش سوزانی مثل اعتیاد باشد که همه چیز را می‌سوزاند و از بین می‌برد یا می‌تواند حس یخ‌زده‌ای باشد که سرمایش سوزاننده‌تر از آتش است. تو به من یاد دادی جسم، روح و حس‌های من همسفر هم در کنار مسافرم یخ‌زده که باید با گرمای عشق و محبت حس‌های یخ‌زده من ترمیم شود یا آتشی از خشم و کینه در درونم شعله می‌کشد که بخشش مثل آبی بر آتش خشم، کینه و انتقام من همسفر است.
تو به من یاد دادی وقتی خالق برای خلق انسان به خودش گفت: «فی تَبارک الله اَحسَنَ الْخالِقین» یعنی چه؟ وقتی به تمام فرشتگان گفت: «به مخلوق من سجده کنید.» یعنی چه؟ یعنی ای انسان! چیزهایی در وجودت نهاده شده که قدرت خلق کنندگی، داری. می‌توانی خودت تمام زندگی خودت را خلق کنی و تقدیر و سرنوشت خودت را رقم بزنی، تقدیری که با خواسته‌های امروز تو در آینده رقم می‌خورد؛ پس تو انتخاب می‌کنی که در جهنم یا بهشت باشی. استاد عزیزم! تو به من کمک کردی خود گمشده‌ام را که سال‌ها دنبالش می‌گشتم، پیدا کنم و پا در مسیر تازه‌ای از زندگی بگذارم که می‌دانم انتهایش کجاست!
نویسنده: راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر مارال رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر آسیه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون هفتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر رخساره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌‌جمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
118