چهاردهمین جلسه از دوره دوازدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مسافر مرزبان جمشید، نگهبانی مسافر کرم و دبیری مسافر مراد با دستور جلسه: «بزرگداشت آقای مهندس (DST و تجربه من از روش های دیگر)» پنجشنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، جمشید هستم یک مسافر.
خدا را شکر و سپاسگزارم که توفیقی حاصل شد تا امروز در خدمت شما عزیزان باشم و در اصل از شما آموزش بگیرم. من هم این ضایعه بزرگ، درگذشت آقای مهندس را به اعضای خانواده محترم ایشان و اعضای بزرگ خانواده کنگره ۶۰ تسلیت میگویم و تشکر و قدردانی فراوان دارم از استاد امین و خانواده محترمشان که این بستر را فراهم کردند تا ما بتوانیم به درمان برسیم. همچنین از راهنمای درمان سفر اولم آقای بهرامی، مرزبانان عزیز و ایجنت محترم آقای مجتبی تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.
امروز بزرگداشت جناب مهندس است. بزرگداشت یعنی بزرگ نگه داشتن نام و یاد ایشان؛ و چقدر خوب است که این بزرگداشت صرفاً زبانی و لسانی نباشد، بلکه با عملکردمان در کنگره، با حضور مداوم و درست بودنمان بتوانیم حقیقتاً یاد مهندس را بزرگ و زنده نگه داریم. مهندس راهی را کشف کردند به نام متد DST که انواع بیماریها، چه اعتیاد و چه بیماریهای سختی نظیر سرطان، اماس و بسیاری از ناخوشیهای دیگر را با آن درمان کردند؛ درمانی پایدار و قطعی، نه اینکه مقطعی باشد که فرد در دورهای کوتاه قطع مصرف کند و دوباره به سمت مواد بازگردد. این دستاورد بسیار ارزشمند است. مهندس چراغی را روشن کردند و ما باید ادامهدهنده راه ایشان باشیم تا این چراغ را برای انسانهایی که در تاریکی هستند روشن نگه داریم تا به کنگره بیایند و به درمان برسند.
بهترین راه بزرگداشت و تشکر برای یک مسافر سفر اول این است که درست سفر کند، بهموقع در جلسات حاضر شود، سیدیهایش را بنویسد و به حرف راهنمایش گوش فرا دهد. برای مسافران سفر دوم نیز خدمت کردن، و برای خدمتگزاران، درست خدمت کردن بهترین قدردانی است؛ چرا که همه اینجا خدمت میکنند تا انسانهای گرفتار در ظلمات به حال خوش برسند. مسافری که درست سفر میکند، تازه متوجه میشود با خودش چند چند است. ارزش واقعی این راه در عمل ماست؛ نه اینکه صرفاً چند روز عزاداری کنیم، ناراحت باشیم و به سر و صورتمان بزنیم اما در عمل کارهایی انجام دهیم که به ضرر کنگره باشد یا از زیر بار خدمت شانه خالی کنیم.
اگر بخواهیم از دستاوردهای آقای مهندس نام ببریم، در رأس آنها همان متد درمانی DST است؛ متدی که یکروزه و ناگهانی نیست، بلکه زمانبر است و برای درمان اعتیاد و سایر بیماریها بین ۱۰ تا ۱۱ ماه زمان میبرد و فرد باید این صبر و حوصله را داشته باشد که این مدتزمان را به طور دقیق رعایت کند. دستاورد بزرگ دیگر ایشان، نگارش کتابها و مقالات علمی متعدد است. کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر اثری بسیار جامع و پرمحتواست که حتی برای کسانی که مصرفکننده نیستند و برای تمام خانوادهها سودمند است؛ سرگذشت خود مهندس است که چگونه وارد اعتیاد شدند و چگونه راه درمان را کشف کردند.
کتاب ۱۴ وادی عشق نیز از وادی اول که تفکر است آغاز میشود، در وادی چهارم و پنجم به مرحله عملیاتی کردن تفکرات میرسد و پلهپله بالا میرود تا به وادی دهم میرسد که درباره صفت گذشته است. در انجیاوهای دیگر وقتی میروید، واژه و برچسب معتاد همیشه همراه شما میماند؛ اما وقتی وارد کنگره میشوید نام شما مسافر میشود و وادی دهم به شما یادآوری میکند که میتوانید صفت گذشته خود را تغییر دهید، چون انسان جاری است. این برداشته شدن برچسب اعتیاد از ذهن و خودآگاه مصرفکننده، از دستاوردهای بینظیر مهندس است تا فرد احساس نکند همیشه معتاد میماند، بلکه بداند میتواند از صفت بد عبور کند و صفات نیکو را در وجودش پرورش دهد.
در کتاب ۱۴ مقاله و در همان مقاله اول، صورتمسئله اعتیاد مطرح میشود؛ همان حلقه مفقودهای که در تمام دنیا و در میان پزشکان و انجمنها نادیده گرفته شده بود و اعتیاد را مرضی مرموز، پیشرونده و غیرقابلدرمان میدانستند، اما مهندس با کشف صورتمسئله اعتیاد، این معما را حل کردند و توانستند خیل عظیمی از انسانها را به درمان قطعی برسانند. همچنین کتابهای ادموند و هلیا و حال شما چطور است، و کتاب ساختمان جسم که از مهمترین آثار است. چاقی در دنیای امروز معضلی بسیار بزرگ و جهانی است و این کتاب چنان اهمیتی دارد که آقای مهندس در یکی از سیدیهایشان تأکید فرمودند هر کس وارد لژیون جونز میشود و وزن کم میکند، شایسته است به ازای هر یک کیلوگرم کاهش وزن، یک جلد از این کتاب را تهیه کند و حتی به دوستان، آشنایان و خانوادههایی که عضو کنگره نیستند هدیه دهد تا آموزشهای تغذیه و سلامت گسترش یابد.
در پایان، صمیمانه از همه عزیزانی که در طبخ غذا و پذیرایی در کنگره زحمت میکشند تشکر میکنم؛ از راهنماهای محترم، ایجنت محترم، مرزبانان عزیز و همه بچههایی که به نوعی کمک میکنند قدردانی مینمایم. همچنین تشکر ویژه دارم از گروه خانواده، ایجنت محترم همسفران و خودِ همسفران گرامی که در این مدت برای طبخ غذا و تهیه اقلام مورد نیاز زحمات فراوانی کشیدند. متشکرم که به صحبتهای من گوش کردید.

در ادامه مراسم بزرگداشت آقای مهندس:




مرزبان خبری: مسافر یاسر
عکس,تایپ و ارسال: مسافر امید (لژیون یکم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
235