چند روزی است که حال اعضای کنگره۶۰ خوب نیست و قلبهای همه بیقرار کسی است که هر روز با صدا و حضورش زندگی میکردند. هفتهای که گذشت، هفتهای سخت و دشوار بود؛ اما با وجود تمام تلخیهایش، برای من سرشار از آموزش بود.
در این روزها بارها با خودم فکر کردم که یک انسان چقدر میتواند بزرگ و شریف باشد که حتی رفتنش نیز چنین تأثیر عمیقی بر دیگران بگذارد و بار دیگر به ما آموزش بدهد. شاید یکی از نشانههای بزرگی یک انسان، اثری باشد که در قلبها و زندگی دیگران بهجا میگذارد؛ اثری که با رفتن او پایان نمییابد؛ بلکه در رفتار، اندیشه و مسیر زندگی کسانی که از او آموختهاند، ادامه پیدا میکند.
درست است که آقای مهندس حسین دژاکام در صور آشکار در کنار ما نیستند؛ اما باور دارم که حضورشان را همیشه در قلبم احساس خواهم کرد. آموزشهای ایشان تنها مطالبی نبودند که بشنویم و به خاطر بسپاریم؛ بلکه چراغی بودند که مسیر زندگی را برای ما روشنتر کردند و به ما آموختند چگونه حتی در سختترین شرایط، راه خود را پیدا کنیم.
این اتفاق باعث شد بیش از گذشته به مسئولیت خودم در قبال کنگره۶۰ فکر کنم. با خودم گفتم اگر قرار است قدردان تمام زحمات و آموزشهای ایشان باشم، باید بتوانم آنچه را آموختهام در زندگیام به کار بگیرم و در مسیر کنگره۶۰ باقی بمانم. امیدوارم تا روزی که زنده هستم، خدمتگزار کنگره۶۰ باشم و بتوانم سهم کوچکی در تحقق اهداف آن داشته باشم؛ چراکه باور دارم بهترین راه برای قدردانی از یک معلم بزرگ، ادامه دادن راهی است که برای ما روشن کرده است.
آقای مهندس حسین دژاکام تا آخرین روزهای زندگی دنیوی خود در تلاش بودند و همواره به دیگران میاندیشیدند. استقامت و ایستادگی ایشان در برابر مشکلات زندگی، همیشه برای من الهامبخش بوده است. از ایشان آموختم که در هر شرایطی امیدم را از دست ندهم، در برابر دشواریها تسلیم نشوم و به خداوند توکل کنم. یاد گرفتم که مشکلات زندگی، هرچقدر هم بزرگ باشند، نباید باعث شوند مسیرمان را فراموش کنیم و از حرکت بازبمانیم.
با آموزشهای ایشان، شناخت من از خداوند عمیقتر شد و یاد گرفتم که در تمام لحظات زندگی، حضور خداوند را احساس کنم. فهمیدم که توکل فقط به زبان آوردن نام خداوند نیست؛ بلکه یعنی در روزهای سخت نیز امیدمان را حفظ کنیم، مسئولیت خودمان را بپذیریم و با تمام توان به مسیرمان ادامه دهیم.
یکی دیگر از چیزهایی که از ایشان آموختم، این بود که انسان میتواند با آموزش، آگاهی و تغییر نگرش، زندگی متفاوتی برای خودش بسازد. ایشان به پرسشهایی پاسخ میدادند که سالها دغدغه ذهن ما بودند و برایشان پاسخی نیافته بودیم. همین موضوع به من نشان داد که گاهی یک آموزش درست میتواند دریچهای تازه به روی انسان باز کند و نگاه او را به خودش، زندگی و جهان پیرامونش تغییر دهد.
امروز بیش از هر زمان دیگری احساس میکنم که مسئولیت ما بهعنوان اعضای کنگره۶۰ سنگینتر شده است. ما باید قدر این مسیر، این آموزشها و فرصت خدمت را بدانیم و تلاش کنیم آنچه را آموختهایم، در رفتار و ارتباطمان با دیگران نشان دهیم. اگر بتوانیم حتی به اندازهای کوچک، باری از دوش انسانی برداریم، امیدی در دلی زنده کنیم یا به کسی کمک کنیم مسیر درست زندگیاش را پیدا کند، درواقع بخشی از این آموزشها را در زندگی خود به کار گرفتهایم.
امروز با تمام وجود امیدوارم سفر آقای مهندس حسین دژاکام به سلامت باشد و ورود ایشان به جهان دیگر را تبریک میگویم. هرچند نبودن ایشان در صور آشکار برای ما بسیار دشوار است؛اما امیدوارم بتوانیم این اندوه را به انگیزهای برای محکمتر شدن، مسئولیتپذیری بیشتر و ادامه دادن این مسیر تبدیل کنیم.
آقای مهندس حسین دژاکام عزیز، نام و یاد شما همواره در قلب و ذهن ما جاری خواهد بود. تا روزی که زنده هستم، تمام تلاشم را میکنم که در مسیر کنگره۶۰ بمانم و به خدمت ادامه دهم. باور دارم که شما شاهد تلاشهای ما هستید و امیدوارم بتوانیم با عملکرد و رفتارمان، شایسته آموزشهایی باشیم که از شما دریافت کردهایم.
از خانواده محترم ایشان نیز صمیمانه سپاسگزارم که در این روزهای سخت، همچنان به یاد ما هستند، ما را از محبت خود بینصیب نمیگذارند و با وجود تمام دشواریها، به فکر دیگراناند و به تلاش خود ادامه میدهند. این رفتار برای من یادآور این است که محبت و مسئولیتپذیری، حتی در سختترین لحظات زندگی نیز میتوانند ادامه داشته باشند. همچنین از مسافر خود تشکر میکنم که باعث آشنایی من با کنگره۶۰ شد و فرصت حضور در این مسیر ارزشمند را برایم فراهم کرد. امروز بیشتر از همیشه قدر این فرصت را میدانم و امیدوارم بتوانم از آن به بهترین شکل استفاده کنم.
نویسنده: همسفر مائده ( لژیون مرزبانی)
عکاس خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون هشتم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی سهروردی
- تعداد بازدید از این مطلب :
143