معشوق به سامان شد تا باد چنین بادا
کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا
همسفر میترا و مسافرشان با آنتی‌ایکس مصرفی تریاک وارد کنگره شدند. به روش درمان DST و داروی درمان OT به مدت ۱۱ ماه با راهنمایی آقا حسین و همسفر زهرا سفر کردند و ورزش مسافرشان پیاده‌روی، ورزش خودشان شنا و الان هم با دستان پر مهر آقای مهندس ۴ سال و یک ماه است که آزاد و رها هستند.
اکنون مصاحبه‌ای با همسفر میترا که پیمان وادی هشتم را بسته‌اند؛ ترتیب داده‌ایم که تقدیم شما عزیزان می شود:
چه انگیزه‌ای باعث شد که پیمان وادی هشتم را اجرا کنید؟
من نزدیک به ۵ سال و اندی است که وارد کنگره شدم و هیچ‌وقت در فکر اجرای پیمان نبودم تا این‌که راهنمایم عوض شد و وارد لژیون جدید شدم. هر ورود و خروجی گویی یک تلنگری دارند.
راهنمایم پهلوان زهرا از من پرسیدند: «پیمان را اجرا نکردی؟» من جواب دادم: نه. گفتند که الان وقتش است؛ گویی این فرمان صادر شد و انگیزه در من ایجاد شد و پیمان را اجرا کردم. خیلی خوشحالم تا زمانی که آقای مهندس هنوز حضور فیزیکی داشتند من این کار را انجام دادم.
آیا برای انجام این پیمان، نیروهای بازدارنده به سراغتان آمد؟
همیشه فکر می‌کردم که همه چیز باید در بهترین شکل باشد و به جای این‌که عملگرا باشم، کمال‌گرا بودم که باید حتماً شرایط مساعد باشد؛ ولی وقتی فکر کردم که می‌توان خیلی راحت این کار را انجام داد، پیمان را بستم.
چه توصیه‌ای برای کسانی که هنوز برای انجام پیمان تردید دارند، دارید؟
خیلی سخت نگیرند؛ نباید فکر کنند باید یک اتفاق خاصی بیفتد که این کار را انجام دهند. من خودم این کار را در جنگل انجام دادم و وسط هفته را انتخاب کردم تا خلوت باشد؛ ولی باز افرادی تردد داشتند. در حین انجام پیمان من هیچ فردی را ندیدم، هیچ صدایی را نشنیدم و فقط صدای پرنده و طبیعت به گوشم می‌رسید و خیلی زیبا بود.
به نظر شما اجرای پیمان به نحوی جبران خسارت از خودمان است؟
موقعی که می‌خواستم پیمان را اجرا کنم؛ یاد پیمان روز الست افتادم که خداوند در قرآن هم می‌فرمایند: « آیا به یاد می‌آورید پیمانی را که باهم بستیم؟» این پیمان برای من یک یادآوری بود که به گذشته‌ی خودم برگردم که از کجا آمدم و هدفم چه بوده؟ چون در هیاهوی زندگی ما فراموش می‌کنیم که برای چه آمدیم و این باعث شد که به خودم یک تلنگری بزنم که دوباره شروع کنم. به من مسئولیت‌پذیری را یادآوری کرد که مراقب رفتار‌‌هایم باشم و به آن‌ها تعهد داشته باشم.
چطور این پیمان مثل یک ترمز عمل می‌کند که دوباره به اشتباهات قبلی بر‌نگردیم؟
اگر انجام این پیمان فقط برای رفع تکلیف باشد؛ ایده‌ای ندارد و باید آگاهانه این کار انجام شود. یکی از دلایلی که من این پیمان را دیر انجام دادم این بود که خیلی راجع‌به این پیمان فکر کردم و هنوز بستر مناسبی در وجود من و شرایط مهیا نبود؛ ولی وقتی از روی آگاهی این کار انجام بدهیم، می‌دانیم که یک نیرویی مراقب ما است؛ نیرویی به ما یادآوری می‌کند که در آن روز پیمان بسته‌ایم. ما پیمان روز الست را به یاد نمی‌آوریم؛ ولی این پیمان را که به یاد می‌آوریم.
احساس خود را از بستن پیمان برایمان بگویید.
خیلی حس خوبی بود و یک رجوعی به درونم بود.
وقتی خطایی انجام می‌دادم؛ خیلی حالم گرفته می‌شد و این موضوع را به راهنمایم همسفر فاطمه گفتم و ایشان گفتند: « این خیلی خوب است که متوجه اشتباه خودت می‌شوی.»
این پیمان به من یادآوری کرد که اشتباه کردن خاصیت انسان است و باید برگردی و این‌که نخواهی آن را تکرار کنی خیلی بهتر است.
ممنون از همسفر میترا که برای این مصاحبه وقت گذاشتند و در این مسیر سبزی که قدم گذاشتند برایشان از قدرت مطلق موفقیت خواستارم.
طراح سوال و مصاحبه‌گر: پهلوان همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر حلیمه (لژیون پانزدهم)
عکاس: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال مطلب: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رودکی
- تعداد بازدید از این مطلب :
48