English Version
This Site Is Available In English

DST راه نجات مسافر و بهبودی همسفر

 DST  راه نجات مسافر و بهبودی همسفر

جلسه چهار از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰ نمایندگی پارک شهدای شهرداری اصفهان با استادی راهنمای محترم مسافر قاسم، نگهبانی مسافر حسین و دبیری  مسافر مهدی با دستور جلسه  «"DST" و تجربه ی من از سم زدایی و سایر روش ها» در روز چهارشنبه ۲۰ ابان ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۶:۰۰ آغاز به کار نمود
 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، قاسم هستم، یک مسافر.

قبل از هر چیز، خداوند را سپاسگزارم بابت حضورم در این مکان و این شرایط، پیش از طلوع آفتاب؛ که خود یکی از معجزات روش DST است. من که تا ظهر می خوابیدم، امروز از ساعت ۵ بیدار بودم و در خدمت شما هستم. همچنین درود و سلام می فرستم خدمت آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان.

قبل از این که در مورد دستور جلسه صحبت کنم یادی از جناب مهندس دژاکام کنم؛ در تمام مقاطعی که در کنگره۶۰ بوده‌ام، از سفر اول تاکنون، همواره به دنبال رسیدن به حال خوب بودم. هر خدمتی انجام می دادم، به دنبال نتیجه و خدمت بعدی بودم؛ تا اینکه در این مسیر، کنار مردی بزرگ به نام آقای مهندس دژاکام قرار گرفتم. از همان روزهای آشنایی، هر بهانه ای برای بودن در کنار ایشان پیدا می کردم؛ خدمت ها و رهایی ها، تنها به این دلیل که کنار این مرد باشم. اکنون که حضور فیزیکی ایشان را نداریم، به یاد می آورم که تنها راه بودن در کنارشان، ماندن در همان مسیر خدمت به انسان های دردمند و تکامل است. اگر واقعاً به ایشان ارادت دارم، باید در این مسیر بمانم تا در زمان و مکان های دیگر نیز در کنار این بزرگ مرد باشم. این مطالب را عرض کردم که در جلسات و مشارکت ها قسمتی از صحبت ها در مورد آقای مهندس باشد.

دستور جلسه این هفته: «روش DST و تجربه من از سایر روش ها» است؛ روش DST را همه از آن شناخت داریم و در انتهای صحبت هایم به آن اشاره خواهم کرد، اکنون از تجربه خودم و روش های ترک بگویم: از کودکی، بزرگ شدن و پیشرفت برایم مهم بود و به اشتباه، سیگار را وسیله بزرگ شدن می پنداشتم. در ۱۲ سالگی بود که ابتدا از کشیدن چند پتک سیگار شروع شد و بعد از آن مشروب و برخی مواد مخدر را تجربه کردم و بتدریج از مسیر زندگی عادی جدا شدم. مصرف مواد، حس بزرگ شدن را به من می داد و همین، مرا در این مسیر نگه می داشت.

این روند تا دوران سربازی ادامه یافت و پس از آن، مصرف من به اعتیاد کامل تبدیل شد. از همان ابتدا، آزادی انتخاب برایم مهم بود؛ دوست داشتم هر وقت خودم بخواهم مصرف کنم، نه اینکه ۲۴ ساعته در بند مواد باشم. به همین دلیل، از همان زمان ترک های متعددی را آغاز کردم؛ ترک های سقوط آزاد که هر سال دو بار انجام می دادم و نتیجه ای نداشت.

پس از ازدواج، با کمک همسرم تلاش های بیشتری کردم؛ از ماساژ و سرم تا آمپول و مراجعه به پزشک، که جز افزودن متادون، قرص و دارو به مواد، نتیجه ای نداشت. سپس به خانواده ام اعتراف کردم و آن ها مرا به جلسات گروه های دیگر دعوت کردند که نپذیرفتم. یکی از آشنایان که به آنها پیوسته بود، به جای بهبود، به فروشنده مواد تبدیل شد.

سرانجام، یکی از دوستانم که با روش DST درمان می شد، مرا به جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ دعوت کرد. با وجود نگرانی از این بابت که شخص آشنایی مرا ببیند؛ وارد شعبه شدم، پس از جلسه توجیهی، از جلسه سوم وارد لژیون شدم و تصمیم گرفتم یک ماه این روش را امتحان کنم. اکنون بیش از ۱۵ سال است که در کنگره۶۰ هستم و تقریباً غیبتی نداشته ام. نکته شگفت انگیز این بود که از همان روزهای اول، حالم خوب شد؛ خواب و اخلاقم بهبود یافت و زندگی ام متحول شد. حتی کسانی که پیش از من به کنگره۶۰ آمده بودند و پیام کنگره۶۰ را به من داده بودند پس از دیدن بهبودی من، و مدتها پس از رهایی من رها شدند.

در پایان در مورد روش DST صحبت کنم؛ این که حرف D نماد آقای مهندس دژاکام است؛ روشی که نه تنها منِ مسافر با ضریب ۰/۸، نجات یافتم، بلکه خانواده‌ام که مصرف کننده نبودند نیز با همین روش نجات و بهبود یافتند. حرف S نماد پله های ۲۱ روزه است؛ و این مطلب را فراموش کردم از دل این روش، مثلث درمان (جسم، روان و جهانبینی) بیرون آمده است که در قسمت S و پله های ۲۱ روزه با آنها کار داریم. ما تصور می کنیم ۲۱ روز فقط مصرف دارو است، اما در حقیقت، پله های ۲۱ روزه جهانبینی هستند؛ هر موضوعی را آموزش می گیریم ۲۱ روز تکرار کنیم تا جهانبینی ما تغییر کند و به سراغ جهانبینی و آموزش بعدی برویم. و حرف T نماد زمان ۱۱ ماهه است؛ که من آن را صبر می نامم، طی کردن زمان همراه با کوشش و تلاش در این مسیر، سختی ها و آزمون ها پیش می آید و همین، صبر را می سازد. اگر در این روش درست حرکت کنیم، قطعاً به نتیجه مطلوب خواهیم رسید.

از این که به صحبت هایم گوش دادید از همه عزیزان سپاسگزارم.

 

پس از پایان کارگاه آموزشی از دوستان با چایی و صبحانه پذیرایی گردید

 

تایپ:مسافر محسن
ویراستاری:مسافر مهدی
عکاس:مسافر مجید
ارسال مطلب: مسافر امیرحسین

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...