دهمین جلسه از دوره چهل و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰؛ نمایندگی صائب تبریزی
با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر علی، و دبیری مسافر داور با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها»
سه‌شنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ برگزار شد.

سخنان استاد:
سپاس خداوند بخشندهٔ مهربان را که در کنگره ۶۰ در میان شما عزیزان هستم. از ایجنت و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه آموزش ببینم و خدمت کنم.

در مورد دستور جلسه، بنده هیچ‌کدام از روش‌های دیگر را همانند مراکز ترک اعتیاد، روان‌شناس، قرص‌های آرام‌بخش و عطار درمانی را امتحان نکرده‌ام؛ به همین علت تجربهٔ خاصی ندارم؛ اما تقریباً در این مدت زمان شش‌ساله حضور در کنگره، از تجربهٔ بسیاری از دوستان شنیده و متوجه شده‌ام که شاید در بقیهٔ روش‌های رایج، بتوان با تجویز دارو برای مدت کوتاهی از مصرف اشخاص مصرف‌کننده جلوگیری کرد، اما هیچ‌وقت چیزی به نام درمان حاصل نخواهد شد؛ یعنی چند صباحی ترک خواهد شد.

درمان فقط با روش DST و در کنگره ۶۰ حاصل می‌شود. من با این روش به‌راحتی توانستم که اعتیاد خود را درمان کنم. با به‌کارگیری روش DST، علاوه بر اعتیاد می‌توان سیگار، چاقی و بسیاری از بیماری‌های لاعلاج و مشکلات خود را درمان و حل نمود؛ جناب آقای مهندس این موضوع را در مقالات و آزمایشات خود، در سمینارها و بزرگ‌ترین دانشگاه‌های جهان به اثبات رساندند.

در کنگره ۶۰، فرد مصرف‌کننده با مصمم بودن بر خواستهٔ خود و رعایت اصول، قوانین و عمل کردن به توصیه‌های راهنما، به سهولت به درمان و تعادل می‌رسد. من به شخصه این را تجربه کرده‌ام؛ در غیر این صورت هیچ‌وقت به نتیجه نخواهیم رسید.

رهجویی که خواستهٔ درمان دارد، حتماً همیشه ۱۵ دقیقه قبل از شروع کارگاه‌های آموزشی در کنگره حضور می‌یابد، به توصیهٔ مرزبانان و راهنما عمل می‌کند، با نوشتن سی‌دی‌های آموزشی و مصرف صحیح و به اندازهٔ داروی OT به خواستهٔ خود، یعنی درمان اعتیاد و رسیدن به تعادل، دست می‌یابد؛ ولی رهجویی که به غیر از این عمل کند و نامنظم و خودسر باشد، در کلاس‌ها و ورزش غیبت کند، هیچ‌وقت به نتیجه نخواهد رسید.

همان‌طور که به عرض رساندم، خود به شخصه تجربه نکردم، ولی همگی مطلع هستید که ۱cc شربت متادون چه مقدار خطرناک می‌باشد و چه آسیب‌هایی به انسان وارد می‌کند. زمانی که من مبصر کلینیک بودم، افرادی را می‌دیدم که روزانه هر وعده ۵۰cc از این ماده را مصرف می‌کردند؛ به جای اینکه در این انجیوها به درمان برسند، روز به روز مصرف خود را بیشتر کرده و آسیب‌های جبران‌ناپذیری به خود وارد می‌کنند.