English Version
This Site Is Available In English

مسیر رهایی: از رنج تا تعادل با DST

مسیر رهایی: از رنج تا تعادل با DST

گاهی انسان تصور می‌کند برای رهایی از تاریکی باید ناگهان چراغی را روشن کند؛ غافل از اینکه سال‌ها در تاریکی زیستن، با یک لحظه روشنایی به پایان نمی‌رسد.

سقوط آزاد شاید در ظاهر پایان مصرف باشد، اما آیا پایان وابستگی، پایان رنج و آغاز تعادل هم هست؟ آیا می‌توان جسمی را که سال‌ها با مواد زندگی کرده، یک‌باره از آن جدا کرد و انتظار داشت همه‌چیز به حالت طبیعی بازگردد؟

درست همین‌جاست که تفاوت نگاه کنگره ۶۰ آشکار می‌شود.

کنگره به ما آموخت که اعتیاد یک‌شبه به وجود نیامده و درمان آن هم نیازمند زمان، صبر و آگاهی است. به ما آموخت که جسم، روان و جهان‌بینی، سه ضلع مثلث درمان هستند و هیچ‌کدام را نمی‌توان نادیده گرفت. در روش DST، با نظم، برنامه و کاهش تدریجی مواد، به جسم فرصت بازسازی داده می‌شود؛ در کنار آن، آموزش‌های جهان‌بینی به ما کمک می‌کند تا افکار پوسیده، باورهای نادرست و نگاه اشتباه خود به زندگی را تغییر دهیم.

ما یاد می‌گیریم که رهایی با زور و اجبار به دست نمی‌آید؛ رهایی حاصل شناخت، آموزش، حرکت و خواست واقعی است. اینجا یاد می‌گیریم که هیچ درختی را نمی‌توان یک‌شبه به بار نشاند؛ باید ریشه‌ها را ترمیم کرد، به آن فرصت رشد داد و صبورانه منتظر شکوفایی ماند.

کنگره ۶۰ به ما یاد داد که رهایی، فقط آزاد شدن از بند مواد نیست؛ رهایی، تولد دوباره انسانی است که آموخته چگونه درست زندگی کند. و در پایان، چگونه می‌توان از این مسیر روشن سخن گفت و از مردی یاد نکرد که خود چراغ این راه شد؟ از مهندس حسین دژاکام، بنیان‌گذار کنگره ۶۰؛ مردی که از دل تجربه و رنج، راهی برای بازگشت انسان‌ها به زندگی گشود. مردی که به جای وعده‌های یک‌شبه، صبر و زمان را به ما آموخت و به جای جنگیدن با انسان‌های گرفتار اعتیاد، راهی برای شناخت، آموزش و رهایی پیش رویشان قرار داد. او به ما آموخت که هیچ انسانی را نباید در گذشته‌اش خلاصه کرد؛ چرا که در وجود هر انسانی، حتی در عمیق‌ترین تاریکی‌ها، هنوز جرقه‌ای از روشنایی وجود دارد.

بزرگی یک انسان را نه فقط در آنچه برای خودش به دست می‌آورد، بلکه در تعداد زندگی‌هایی می‌توان دید که به روشنایی هدایت می‌کند.

مهندس دژاکام عزیز، سپاسگزاریم که به ما آموختید درمان فقط قطع مصرف نیست؛ درمان، بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی و بازگشت به شأن و جایگاه انسانی است. شاید زیباترین میراث شما، انسان‌هایی باشند که روزی با ناامیدی وارد این مسیر شدند و امروز با امید، عشق و آرامش، پیام‌آور رهایی هستند.

به احترام مردی که اندیشه‌اش از دل رنج برخاست و به هزاران انسان امید دوباره بخشید، سر تعظیم فرود می‌آوریم. باشد که چراغ این اندیشه همیشه روشن بماند و نسل‌های بیشتری طعم واقعی رهایی را بچشند.

و چه زیباست که بدانیم گاهی یک اندیشه می‌تواند سرنوشت هزاران انسان را تغییر دهد؛ اندیشه‌ای که نامش کنگره ۶۰ است و بنیان‌گذارش مهندس حسین دژاکام.

نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر ویدا رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .