یکی از مسائلی که باعث اشتباه بسیاری از انسانها شده، این است که هدف را با وسیله اشتباه گرفتهاند و همین موضوع موجب پریشان حالی آنها شده است. این افراد رفتن به کلیسا و زیارتگاهها را هدف قرار دادهاند؛ درحالیکه این مکانها وسیلهای هستند تا انسان به هدف اصلی خود، یعنی افزایش علم و آگاهی و در نهایت رسیدن به کمال، دست پیدا کند. زیارت خانه خدا نیز با این هدف انجام میشود که تزکیه و پالایش در انسان صورت بگیرد. اگر انسان تصور کند بدون اجرای فرمانهای الهی میتواند به زیارت خانه خدا برود و صرفاً با انجام این عمل، امتیاز ویژهای به دست میآورد، سخت در اشتباه است؛ زیرا پیش از انجام مناسک حج، عمل به احکام الهی و رعایت ارزشهای انسانی اهمیت بیشتری دارد. اگر انسان همچنان به انجام اعمال ضدارزشی ادامه دهد و سپس به چنین مکان مقدسی برود، باید بداند که این زیارت بهتنهایی نمیتواند نتیجه مطلوبی برای او داشته باشد؛ چراکه هدف اصلی، تغییر و تحول درونی انسان است. خداوند بازی زیبایی را در هستی به جریان انداخته است که شاید هیچکس نتواند بهطور کامل از حکمت آن آگاه شود. به قول معروف، در این بازی «به دزد میگوید بدو و به سگ هم میگوید بگیر» به دلیل اختیاری است که به انسان داده شده است.
مسئله اصلی، صرفاً بخشیده شدن گناهان انسان نیست، بلکه هدف یادگیری، آموزش و حرکت در مسیر تکامل و رسیدن به کمال انسانی است. در کنگره۶۰ نیز وظیفه راهنما این است که رهجو را در مسیر درمان و رسیدن به رهایی هدایت کند. در این مسیر، ممکن است راهنما برای رهجو شرایطی مانند سقوط آزاد را در نظر بگیرد و او را در موقعیت دشواری قرار دهد. این موضوع را میتوان با رابطهای که خداوند با انسان دارد، مقایسه کرد. خداوند میداند که انسان در شرایط سخت، فشار و دشواری زیادی را تحمل میکند؛ اما گاهی عبور از همین سختیها برای افزایش ظرفیت و رشد انسان ضروری است. هستی و آفرینش دارای نظم و قوانین مشخصی هستند. برای رسیدن به آرامش و صلح، باید این قوانین را بشناسیم و به آنها عمل کنیم. اگر از این قوانین پیروی نکنیم، طبیعی است که با مشکلات و بحرانهایی روبهرو میشویم. جمله معروف «از تو حرکت، از خدا برکت» نیز همین مفهوم را به ما میآموزد؛ یعنی ابتدا باید حرکت کنیم، تلاش داشته باشیم و قدم در مسیر درست بگذاریم تا برکت و یاری خداوند شامل حالمان شود. هنگامی که خداوند ببیند انسان با اراده و تلاش در مسیر مستقیم حرکت میکند، بیشک یاری او را نیز در این مسیر خواهد داشت. اگر کسی ادعا کند که خداوند را دوست دارد، اما نسبت به بندگان او محبت نداشته باشد، در حقیقت ادعای او با رفتارش در تضاد است؛ زیرا محبت به خداوند باید در رفتار و محبت ما نسبت به انسانها نیز نمایان شود. حتی اگر در اطراف ما افرادی با رفتارهای نامناسب وجود داشته باشند، باید بدانیم که همین افراد میتوانند زمینهساز رشد، ساخته شدن و قویتر شدن ما باشند. برای مثال عارف بزرگ، خرقانی، داشتن همسری بداخلاق را یکی از عوامل رشد و رسیدن خود به جایگاهی ارزشمند میدانست.
نباید همیشه با دیدگاهی منفی به حضور چنین افرادی در زندگی نگاه کنیم؛ بلکه باید از این موقعیتها برای شناخت بهتر خود و رشد درونی بهره ببریم. شنهای روان دو وضعیت متفاوت دارند؛ اگر در نزدیکی آب قرار بگیرند، میتوانند به دریا برسند، اما اگر در کویر باشند، دائماً به دور خود میچرخند و سرگردان میمانند. این موضوع میتواند نمادی از وضعیت انسان باشد؛ انسانی که اگر مسیر و هدف مشخصی نداشته باشد، گرفتار بلاتکلیفی و سرگردانی میشود. اما اگر در مسیر درست قرار بگیرد و با محبت، ایمان واقعی و رها شدن از بندهای بازدارنده حرکت کند، میتواند به آرامش و تعادل برسد. مصرفکنندگان مواد مخدر نیز گاهی مانند همان شنهای روان، در سرگردانی و بلاتکلیفی به سر میبرند؛ اما زمانیکه مسیر درست درمان را پیدا میکنند، نباید بهسرعت ناامید شوند. آنها باید با صبر، تلاش و استمرار به مسیر خود ادامه دهند تا به درمان و رهایی برسند. در این راه، عبور از موانع و تحمل سختیها اجتنابناپذیر است. مهم این است که انسان در طول مسیر صبور باشد، آموزش بگیرد و از حرکت بازنایستد تا جسم و روان او به تعادل و هماهنگی برسند. در پایان، امیدوارم روزی بتوانیم بندهای محبت و دوستداشتن را در وجود خود محکمتر کنیم، از بندهای بهظاهر خوب اما بازدارنده رها شویم، به آرامش واقعی برسیم و ارزش زمان و حیات خود را بیش از پیش بدانیم.
منبع: سیدی «بند محکمتر»
نویسنده: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر شکوفه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دوم) نگهبان سایت
ویرایش و ارسال: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی وحید
- تعداد بازدید از این مطلب :
694