کنگره 60 مثل یک "اتوبان" است؛ کافی است فرد تصمیم بگیرد که از ابتدای این اتوبان حرکت کند تا به مقصدِ "رهایی" برسد.

جلسه هفتم از دور بیست و هفتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی مسافر جواد   ، نگهبانی مسافر امیر و دبیری مسافر رحمان  با دستور جلسه "انواع روشهای درمان و روش dst " سه‌شنبه 19 آبان  ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان جواد هستم یک مسافر، از همه عزیزان تشکر می‌کنم که امروز اینجا حاضر شدید و به من اجازه دادید که این جایگاه روتجربه کنم تا هم آموزش بگیرم و هم خدمت کنم. سرلوحه این خدمت، جناب مهندس ژاکام و در غیبت ایشان، آقای دکتر امین هستند.که این روش و متدی که تماماً بر پایه علم و آگاهی از جسم و روان انسان استوار است را به رایگان در اختیار من و افرادی مثل من قرار دادند؛ افرادی که از درمان اعتیاد عاجز شده بودیم. خداوند متعال هم به این عزیزان، موقعیت انسانی در حد مقام بالای انسانیت عطا فرمود و من از این بابت خدا را شکر می‌کنم. من روش Dst را در حد خودم، در حد یک مسافری که با مصرف "شربت اپیوم" وارد کنگره شد، می‌شناسم. متدهای دیگر را نمی‌شناسم، اما تأثیر این روش بر من آن‌قدر بود که از آدمی که واقعاً از کارها، از زنده بودنش و از زندگی ناامید شده بود، توانستم به جایگاهی برسم که امروز اینجا روبروی شما بنشینم، سرم را بالا بگیرم، صحبت کنم و قدرت بیان داشته باشم. من تجربه‌ی کار با روش‌های دیگر (که اصطلاحاً می‌گویند ترک اعتیاد) را نداشتم؛ حقیقت این است که جرات امتحان کردن هیچ‌کدام از آن‌ها را نداشتم. در طول چند سال مصرف موادم هیچ‌کدام را امتحان نکردم. حتی اگر روزی برای خودم تصمیم می‌گرفتم که مثلاً دیگر سراغ مصرف نروم، شب به سختی می‌خوابیدم و فردا برای جبران آن یک روز و برای اینکه آن حالت لرزش، استرس و حالِ بدِ روز قبل را نداشته باشم، حتماً کمی بیشتر مصرف می‌کردم؛ که این هم باعث می‌شد مصرفم بیشتر شود به همین دلیل، واقعاً جرات امتحان کردن روش‌های دیگر را نداشتم،

سپاسگزارم از راهنمای خودم و دیگر راهنمایان عزیز. بخاطراینکه آدم‌های بسیار آگاه و خودساخته‌ای هستند که در کنگره، از روش‌ها و اطلاعات آقای مهندس استفاده کردند و خوشحالم که دراین مجموعه زیبا هستم، وآموزش میبینم ، من از آن روز که وارد کنگره شدم، اعتماد به نفس بسیار زیادی پیدا کردم.خداراشکر که  موقعیتی فراهم شده که همان هدف اصلی آقای مهندس محقق شود: ورود افرادی که از درمان عاجز بودند و دیگر راه دیگری نداشتند، تا بتوانند در این مجموعه درمان شوند. در نهایت، راهنماها او را راهنمایی می‌کنند تا  تمام مراحلی راکه مهندس با درایت خود آماده کرده است، طی شود.کنگره 60 مثل یک "اتوبان" است؛ کافی است فرد تصمیم بگیرد که از ابتدای این اتوبان حرکت کند تا به مقصدِ "رهایی" برسد. سفردراین مسیر بسیار راحت است، بدون پیچ، بدون مانع، فرد می‌تواند با سرعت لازمه حرکت کند و به رهایی برسد.