سلام دوستان فرزاد هستم یک مسافر. ۱۸ سال پیش که برای اولین بار بهصورت جدی تصمیم به ترک مواد خود گرفته بودم آنهم به صورت سقوط آزاد و در منزل، بعد از ترک، آثار و نتایج خماری را با تمام وجود حس کردم. این ترک بیشتر از ۳ ماه طول نکشید و دوباره به مواد روی آوردم. پس از مدتی به توصیه یکی از دوستان با قرص متادون 5 میلیگرم شروع به ترک مواد کردم و به مدت ۴۱ روز قرص متادون خود را به یکچهارم رسانده و قطع کردم ولی بعد از گذشت ۶ ماه تابوتوان هیچ کاری را نداشتم و دوباره مصرف مواد مخدر خود را آغاز کردم.
پس از گذشت چند سال دوباره برای ترک مواد به یکی از کمپها مراجعه کردم و یک دوره ۲۱ روز را سپری کرده و به منزل بازگشتم. بازهم بعد از گذشت ۶ ماه توان انجام هیچ کاری را نداشتم و بازهم شروع به مصرف مواد کردم. در همهی این ترکها به این نتیجه رسیدم که پس از هر دوره ترک موقت و مصرف دوباره مواد مخدر، مواد مصرفی من هر دوره بیشتر میشد. من که با کمتر از نیم گرم مصرف تریاک آنهم یک وعده در روز شروع کرده بودم کمکم در طی این چند سال به ۴ گرم و سه و عده در روز رسیده بودم.
چون بنا به دلایلی به خوردن روی آورده بودم تریاک جوابگوی مصرف من نبود و کمکم به شیره روی آوردم. در آخر شیره هم جوابگویم نبود و به شیره اوپیوم روی آوردم. جالب اینجاست که در هر مرحلهای که تصمیم به ترک میگرفتم احساس میکردم که بدن و جسم من بدون مواد چیزی کم دارد ولی نمیدانستم آن چیست؛ بنابراین در هر دوره از ترک بیشتر ناامید و خسته میشدم پس تصمیم گرفتم که ترک کردن را ترک کنم.
روزی یکی از دوستان پیام کنگره را به من رساند. بعد از ورود به کنگره و مطالعه کتابها و گوش دادن سیدیهای آقای مهندس دژاکام با روش DST و سیستم ایکس آشنا شدم. اینجا بود که به راز نهفته در ترکهای ناموفق خود پی بردم. تازه فهمیدم که بدن من نابترین مواد شبه افیونی را خودش تولید میکرده و میکند ولی من با مصرف مواد مخدر بیرونی باعث شدم جسم از تولید آن مواد ناب شبه افیونی خود دست بردارد یا بهنوعی به سیستم تولید مواد شبه افیونی خود آسیبزده بودم.
این دانش و آگاهی را مدیون آموزهها و کتابهای علمی آقای مهندس و همچنین راهنمای خودم آقای پیمان که این کتابها را به بنده معرفی کردند هستم.به نظر من، یکی از مهمترین تفاوتهای روش DST با سایر روشهای، توجه همزمان به درمان جسم و جهانبینی انسان است. درروش DST، تنها به قطع مصرف مواد توجه نمیشود، بلکه فرد در کنار درمان جسم، بامطالعه وادیها، نوشتن و گوش دادن به سیدیهای آموزشی و حضور در جلسات، بهتدریج جهانبینی خود را تغییر میدهد و رشد میکند.
این آموزشها به او کمک میکنند تا در برابر نیروهای منفی و خواستههای نامعقول مقاومت کند و در مواجهه با مشکلات زندگی، راه درست را انتخاب کند.از طرف دیگر، درروش DST، سیستم شبه افیونی بدن که براثر مصرف مواد مخدر از تعادل خارجشده است، فرصت پیدا میکند تا بهصورت تدریجی بازسازیشده و عملکرد طبیعی خود را به دست آورد. در طول سفر که حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه به طول میانجامد، جسم بهآرامی به تعادل نزدیک میشود و فرد در کنار آن، آموزشهای لازم را برای ادامه یک زندگی سالم دریافت میکند.
در روشهایی مانند قطع ناگهانی مصرف، URD یا استفاده از داروهای مختلف، ممکن است به بازسازی تدریجی سیستم شبه افیونی و رشد جهانبینی توجه کافی نشود. به همین دلیل، احتمال دارد فرد با مشکلات زندگی یا قرار گرفتن در معرض نیروهای منفی، دوباره به مصرف مواد مخدر روی بیاورد. از دیدگاه کنگره ۶۰، اعتیاد یک بیماری است و مواد مخدر را نمیتوان صرفاً بهعنوان سم در نظر گرفت؛ بلکه مصرف مواد باعث جایگزینی و برهم خوردن تعادل سیستم شبه افیونی بدن میشود.
روش DST که توسط آقای مهندس ابداعشده، با در نظر گرفتن این موضوع، مسیر بازگشت تدریجی جسم و روان به تعادل را فراهم میکند.یکی دیگر از ویژگیهای ارزشمند کنگره ۶۰، آموزش همزمان مسافران و همسفران است. در این مجموعه، خانواده نیز در کنار فرد مصرفکننده آموزش میبیند تا بتواند شرایط او را بهتر درک کند و نقش مؤثری در مسیر درمان داشته باشد. این موضوع باعث افزایش آگاهی، درک متقابل و ایجاد آرامش در خانواده میشود.
همانطور که آقای مهندس دژاکام میفرمایند: «همسفران بال پرواز برای مسافران هستند.»در پایان، باور دارم که درمان واقعی تنها به قطع مواد مخدر محدود نمیشود، بلکه رسیدن به تعادل جسم، روان و جهانبینی و توانایی ادامه یک زندگی سالم نیز اهمیت دارد. امیدوارم با بهرهگیری از آموزشهای کنگره ۶۰ و راهنمایی راهنمای خود، آقای پیمان، بتوانم این مسیر را بهدرستی طی کنم و به هدف نهایی خود، یعنی رهایی، برسم.
تایپ: مسافر امیر لژیون سوم
ویرایش: مسافر مهدی (ر) لژیون پنجم
عکس: مسافر حسین لژیون پنجم
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری، مسافر مهدی لژیون پنجم
- تعداد بازدید از این مطلب :
142