سلام دوستان، میلاد هستم یک مسافر. امیدوارم که حال همگی خوب باشد.

سال‌ها بود که به دنبال این بودم که از شر این غول بی‌شاخ و دم آزاد شوم، ولی انگار در باتلاقی دست و پا می‌زدم که کشنده بود، ولی دیر! قریب به صدها بار، صدها دکتر مغز و اعصاب و روان‌شناسان را امتحان کردم، ولی هرگز یک قدم هم به سمت درمان حرکت نمی‌کردم. روز به روز با مصرف قرص‌های جور و واجور و مشاوره‌های مختلف، حال من بدتر می‌شد و پیشرفتی حاصل نمی‌گردید. از عطارها، کلینیک‌های ترک اعتیاد، کمپ، NA گرفته تا رمال و دعانویسان هم امتحان کردم، ولی فقط ترک بود و اصلاً با کلمهٔ درمان و صورت‌مسئلهٔ اعتیاد آشنایی نداشتم و هر ترک ناموفق، یک تعطیلی و آسیب زدن به جسم و روانم می‌گردید.

بالاخره بهترین اتفاق زندگی من رقم خورد و با کنگره ۶۰ آشنا شدم. در کنگره با واژهٔ DST و سیستم X بدن آشنا شدم و بعد از ۲۰ سال، معنی درمان واقعی اعتیاد و رسیدن به تعادل را متوجه شدم.

بعد از آشنایی با سیستم X بدن، متوجه شدم که بدن انسان به صورت طبیعی خود مواد شبه‌افیونی، یعنی مخدر طبیعی اندورفین، انکفالین، آدرنالین و غیره تولید می‌کند. انسان با مصرف مواد مخدر باعث می‌شود سیستم تولیدکنندهٔ داخلی مختل و در نهایت ساقط گردد.

یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی که در کنگره ۶۰ فرا گرفتم، این بود که برای رسیدن به تعادل و درمان اعتیاد باید سه اصل مهم جسم، روان و جهان‌بینی با هم و هم‌زمان درمان شوند؛ یعنی اعتیاد فقط به جسم انسان آسیب نمی‌زند، بلکه روح و روان انسان نیز تخریب می‌شود.

یکی دیگر از اضلاع مهم تعادل یک انسان، جهان‌بینی است. از نظر کنگره ۶۰، اگر فردی از دانش جهان‌بینی آگاهی داشته باشد، هرگز به سمت ضدّارزش‌ها نخواهد رفت. علم جهان‌بینی به انسان‌ها روش صحیح زندگی کردن در جامعه و خانواده، دوری از ضدّارزش‌ها و قدم نهادن در مسیر ارزش‌ها را آموزش می‌دهد که اساسی‌ترین رکنی است که یک انسان با فراگیری آن، هرگز گرفتار نیروی منفی نخواهد شد.

درمان اعتیاد در جهان پزشکی هنوز به نقطهٔ صفر اعتیاد هم نرسیده است. هنوز برای درمان اعتیاد از یک جو اراده و غیرت صحبت می‌شود و یا از روش‌های ناموفق ترک اعتیاد؛ قطع ناگهانی مصرف، طب سوزنی، آب‌درمانی، شوک برقی، تعویض خون، سم‌زدایی سریع، استفاده از داروهای شیمیایی و داروهای گیاهی (عطاری). این روش‌ها مصرف‌کننده‌ها را به جایی می‌رساند که فقط چند صباحی در قطع مواد سپری می‌کنند، آن هم با وضعیت نامتعادل و حال نامناسب؛ به‌طوری‌که هر روز ممکن است به مصرف بازگردند.

این نتایج باعث شده است متخصصین و اکثر آحاد جامعه، اعتیاد را بیماری لاعلاج، پیش‌رونده و مرموز بدانند و بگویند اعتیاد درمان قطعی ندارد. با این دیدگاه، شخص باید همیشه تحت کنترل و نظارت باشد و هیچ‌گاه به فکر درمان قطعی نباشد. این گروه معتقدند مثل بیماری فشار خون و دیابت، فقط می‌توان اعتیاد را کنترل کرد؛ ولی تمام این روش‌ها مربوط به زمانی بود که مثلث درمان اعتیاد تشریح نشده بود. این نوع نگاه به اعتیاد مربوط به زمانی بود که سیستم تولیدکنندهٔ مخدرهای طبیعی یا سیستم ایکس بدن شناسایی نشده بود، پروتکل DST با استفاده از داروی اپیوم تدوین نشده بود و در یک کلام، مربوط به زمانی بود که کنگره ۶۰‌ای وجود نداشت و جناب مهندس روش درمان اعتیاد را ابداع نکرده بود.

از زمانی که آقای مهندس توانست با داروی اپیوم و متد DST اعتیاد خود را درمان کند، ده‌ها هزار نفر با این روش درمان شدند و برگشت هم نکرده‌اند، چون به فرمودهٔ تئوریسین کنگره ۶۰: «برگشت زمانی اتفاق می‌افتد که درمانی صورت نگرفته باشد.»

در کنگره ۶۰ با این روش، به تدریج در طی ۱۰ ماه با رعایت اصول و آموزش‌ها می‌توان رو در روی این غول بی‌شاخ و دم ایستاد و پیروز شد. در حقیقت جناب آقای مهندس، این دانشمند و محقق بزرگ، با الهام گرفتن از طبیعت، بزرگ‌ترین کشف قرن را که متد DST بود انجام دادند. ایشان با کشف این متد توانستند بیماری اعتیاد و بسیاری از بیماری‌ها و مشکلاتی که انسان‌ها سال‌هاست با آن دست و پنجه نرم می‌کنند و راه‌حل منطقی برای آن پیدا نکرده‌اند را حل کند و جان هزاران انسان را نجات دهد.