مدتی است که دیگر کلام پر از صفا و صمیمیت ترا نمی شنوم

((((سلام حسین)))))
مدتی است که دیگر کلام پر از صفا و صمیمیت ترا نمی شنوم که سلام کنی و جویای احوال ما باشی و از سلامتی خودت، ما را مطلع نمایی ولی بی اختیار،بارها و بارها و بارها ناخودآگاه زیر لب زمزمه می کنم «سلام حسین»
در روزگاری که قلبم آکنده از غم و اندوه، سینه ام مالامال از تنفر و کینه،ا فکارم تاریک و ظلمانی و تباه شده بود و اندیشه ام، ۶۰ درجه زیر صفر یخ زده بود،
تو به قلبم نور شادی بخشیدی،سینه ام را با بخشش و گذشت،افکارم را با نور عشق و ایمان و اندیشه ام را با تفکر و تعقل آشنا نمودی.......تو بر درد بی درمان من دوا بودی.....تو سنگین ترین،درد آور ترین،کشنده ترین وزشت ترین لقب یعنی « معتاد» را از من گرفتی و مرا به لقب جاودانه « مسافر»مفتخر نمودی.... من در سیاه ترین سیاهی ها وزشت ترین زشتی ها،در مخوف ترین افکار ناامیدی و بی سرانجامی،دست و پا می‌زدم و تو،گوهر وجودی مرا نشانه گرفتی و با تکیه بر عقل و عشق و ایمان،مرا با خودم آشتی دادی و گوهر وجودی مرا به من باز گرداندی.... توبار سنگین همسر یک معتاد بودن را،از دوش همسفران ما گرفتی و آنها راهمسفر» خطاب کردی و خنده را بر لبانشان مهمان کردی.....تو بر ناله های جانگداز و اشک‌های جگر سوز پدران و مادرانی که از اعتیاد جگر گوشه هایشان در عذاب و ماتم و درد و رنج بودند،مرحم گذاشتی....تورفتی و با رفتنت،داغم را تازه کردی چون دلم خوش بود در نبودن پدرم،تو هستی و برایم پدری می‌کنی......تو تمام جاهای خالی زندگی ام را پر می‌کردی ومن تمام نداشته هایم را،با بودن تو،جبران شده می‌دیدم....تو پناه ما بودی.... دلخوشی روزگار ما بودی وبا وجود اینکه هر روز جای خالی تو را احساس می‌کنم اما صدای ماوراییت با القاعی الهی در گوش جانم طنین انداز است که هشیار باش،بیدار باش،سوگواری بس است...مواظب باش نیروهای قدرتمند اهریمنی،تورا از مسیر نور و روشنایی به بیراهه های ناامیدی و تاریکی،سوق ندهند.....یادت باشد.تو در مکان مقدسی پا گذاشته ای که با کمک نیروهای مافوق وبا توکل بر قدرت مطلق به راه خود ادامه می دهد.....به هوش باش که کوله پشتی ات را مهیا کنی،مرگ پایان کبوتر نیست......یادت نرود کجا بودی؟ با چه حال خرابی وارد این مکان مقدس شدی و رسالت عظیم تو چیست؟ مبادا دلی را برنجانی!!!!!! تو......تو......... آموختی و آموختی و آموختی.....
حسین عزیز! ای ترنم چکامه عشق....ای عطر خوش زندگی....ای نسیم روح افزای بهشت وعده داده شده.... ای مربی عقل و عشق و ایمان در دنیای تاریک تباهی ها....ای همه دلخوشی هایم از تو....تورا من چشم در راهم......
حسین عزیز! در دنیای شلوغ تفکراتم،در اندیشه‌های دور و دراز افکارم،در جهان ذهنی ام،درجهان خواب و بیداری،در هر سی دی که گوش می کنم و می‌نویسم،در هر جلسه‌ای که حاضر می‌شوم،در هر صبحگاهی که به پارک می‌روم،در هر لحظه ودقیقه و ساعت و روز و هفته و ماه و سال که نفس می‌کشم،در ذره ذره از هستی جسم و روح و روان و اندیشه و تفکر ات و جهان بینی ام،تا قیام قیامت،تا دیدن دوباره تو،با تمام وجودم زیر لب گفته‌ام،میگویم و خواهم گفت « سلام حسین»..........
راهنمای تازه وارد ین مسافر هادی شعبه کرمانشاه
بارگزاری :مسافر رضا مسئول سایت مسافران شعبه کرمانشاه