برداشت من از این دستور جلسه به‌عنوان یک همسفر این است که همیشه کوتاه‌ترین راه، بهترین راه نیست و عجله برای رسیدن به نتیجه می‌تواند ما را از هدفمان دور کند. ما در خانواده روش‌های مختلفی را برای درمان‌اعتیاد تجربه کرده‌ایم. از داروهای گیاهی و عطاری گرفته تا مراجعه به مراکز ترک‌اعتیاد، طب سوزنی، متادون و سم‌زدایی. متأسفانه هیچ‌کدام نتیجه ماندگاری نداشت و در کنار مشکلات قبلی، تخریب و ناامیدی بیشتری به‌وجود آمد. آن‌زمان تصور می‌کردیم هرچه سریع‌تر مصرف قطع شود، درمان هم زودتر اتفاق می‌افتد؛ اما تجربه به ما نشان داد که قطع مصرف به‌تنهایی به معنای درمان نیست.
وقتی با کنگره۶۰ آشنا شدم، در ابتدا امید چندانی به این روش نداشتم؛ اما با آموزش و شناخت روش DST، نگاه من تغییر کرد. روش DST حاصل تلاش و ابداع آقای مهندس حسین دژاکام، بنیان‌گذار کنگره۶۰ است. جرقه شکل‌گیری این روش در ماه مبارک رمضان به ذهن ایشان رسید و این آغاز مسیری شد که بعدها در کنگره۶۰ گسترش پیدا کرد. به نظر من، ارزش کار ایشان در این است که با تجربه، پژوهش و شناخت صورت‌مسئله اعتیاد، راهی متفاوت برای درمان ارائه کردند، راهی که به‌جای عجله برای قطع مصرف، روی زمان، نظم و کاهش تدریجی تأکید دارد.
یکی از نکات مهم برای من این است که در روش DST درمان فقط به قطع مصرف محدود نمی‌شود؛ بلکه جسم، روان و جهان‌بینی نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. در این مسیر، فرد فرصت پیدا می‌کند به‌تدریج تعادل جسمی و روانی خود را بازسازی کند و با آموزش، نگرش و رفتارهایش را نیز تغییر دهد. در کنگره۶۰، از روش DST به‌عنوان روش درمان قطعی اعتیاد یاد می‌شود و این موضوع برای من، به‌عنوان یک همسفر که از نزدیک با دشواری‌های اعتیاد و تلاش برای رهایی آشنا شده‌ام، اهمیت زیادی دارد.
مسئله دیگری که برای من جالب است، اهمیت اصل حرکت تدریجی در تغییر عادت‌های دیگر زندگی است. برای مثال، در موضوع سیگار‌کشیدن، پرخوری و کنترل وزن نیز نمی‌توان نقش عادت‌ها، آموزش، صبر و برنامه‌ریزی را نادیده گرفت. به باور من، وقتی انسان یاد بگیرد به‌جای تصمیم‌های عجولانه و تغییرات ناگهانی، قدم‌به‌قدم حرکت کند، فرصت بیشتری برای شناخت رفتارهای خود و ایجاد تغییرات پایدار خواهد داشت. من به‌عنوان یک همسفر، دوست دارم تجربه‌ای را که در این مسیر به‌دست آورده‌ام با دیگران در میان بگذارم تا کسانی‌که با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کنند، با روش DST و آموزش‌های کنگره۶۰ آشنا شوند و بتوانند با آگاهی بیشتری مسیر درمان خود را دنبال کنند.
این تجربه به من آموخت که برای رسیدن به نتیجه‌ای ماندگار، باید صبور بود، آموزش دید و به مسیر فرصت داد. همان‌طور که در کنگره۶۰ یاد می‌گیریم، تغییر واقعی به زمان و حرکت نیاز دارد و نمی‌توان انتظار داشت نتیجه‌ای عمیق و پایدار، بدون طی کردن مسیر به‌دست بیاید. در پایان، شاکر خداوند هستم که ما را با کنگره۶۰ آشنا کرد و فرصتی فراهم شد تا نگاه من، به‌عنوان یک همسفر به اعتیاد، درمان، صبر و حرکت تدریجی تغییر کند. امیدوارم همه کسانی‌که درگیر این مشکل هستند، راه رهایی و آرامش را پیدا کنند. یاد و نام جناب آقای مهندس حسین دژاکام و خدمات ایشان به انسان‌ها، همواره گرامی باد.
نویسنده: همسفر پویا رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون سوم)
رابط‌خبری: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر آرنیکا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
142