English Version
This Site Is Available In English

رسالتی فراتر از تصور

رسالتی فراتر از تصور

جلسه اول از دور پنجم جلسات لژیون سردار کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی پهلوان مسافر آرش، نگهبانی مسافر محمود و دبیری مسافر روح‌الله با دستور جلسه‌ی «DST و تجربه من از روش های دیگر» روز یک‌شنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، آرش هستم یک مسافر. خداوند را سپاسگزارم و خوشحالم که افتخار حضور در جمع شما عزیزان را دارم تا در کنار محمود عزیز از برکت این خدمت بهره‌مند شوم.

زمانی که وارد کنگره ۶۰ شدم، انواع و اقسام روش‌های ترک اعتیاد را امتحان کرده و به نتیجه نرسیده بودم. به نقطه‌ای رسیده بودم که ناامید و خسته، سر بر فرش گذاشته بودم و با اشک از خدا می‌خواستم راهی پیش رویم بگذارد. تا اینکه به پیشنهاد دوستی وارد کنگره ۶۰ شدم. در ابتدا حس‌هایم کاملاً بسته و خاموش بود و هیچ درکی از تغییرات اطرافم نداشتم؛ مانند یک مرده متحرک بودم. اما با شروع آموزش‌ها و گوش دادن به سی‌دی‌ها، حالم روز به روز بهتر شد. حس‌هایم بیدار شد؛ حضور همسرم، پدر و مادرم، لذت غذا خوردن، حضور در جامعه و رفتار درست با دیگران را دوباره درک کردم. تمام ارتباطات ما با هستی از طریق حس است و وقتی حس انسان بسته باشد، هیچ دریافت و عملکردی نخواهد داشت.

با تأکید بر آموزه‌های آقای مهندس دژاکام و استاد امین، روی بازسازی حس‌های درونی کار کردم. برای تزکیه و پالایش، نموداری از صفات خوب و بد خود (از رفتارهای مالی و سر زدن به والدین تا دروغ و تجسس) رسم کردم و متوجه شدم که عملکردم تعادلی ندارد. به روش DST و پله‌پله، با کاربردی کردن آموزش‌ها، تغییرات را از مسائل کوچک شروع کردم؛ چرا که تا مسائل کوچک درست نشوند، مسائل بزرگ حل نخواهند شد.

در سال اول، حسم خراب بود و دائماً از زمین و زمان طلبکار بودم؛ همین منیت و طلبکاری مرا از آموزش دور می‌کرد. اما وقتی منیت را کنار گذاشتم و آموزش‌پذیر شدم، با لژیون سردار آشنا شدم. در ابتدا با پرداخت ۶ میلیون تومان وارد لژیون سردار شدم و به مرور زمان با باز شدن حس‌ها و پخته شدن ظرفیت وجودی‌ام، جایگاه دنوری و سپس جایگاه پهلوانی را تجربه کردم و امسال چهارمین سالی است که توفیق حضور در این مسیر را دارم.

برای درک مقوله بخشش، اول باید بدانیم چه هستیم و چه داریم. حیات دنیا کوتاه است و مال و فرزندی که جمع می‌کنیم، پس از خروج از کالبد همراه ما نخواهد آمد و تنها امانتی در دست ماست. ظرف وجودی انسان‌ها متفاوت است؛ یکی به اندازه درب نوشابه، یکی پیاله، یکی کاسه و دیگری به اندازه دریا و اقیانوس. هر چه ظرفیت وجودی انسان با انفاق و بخشش بزرگ‌تر شود، گنجایش دریافت‌های او نیز بیشتر می‌شود. نیروهای منفی با نگه داشتن انسان در تاریکی‌هایی مانند دروغ و مصرف مواد، زمان و عمر او را می‌دزدند؛ اما بخشش مانند چوب‌پنبه‌ای است که انسان را از اعماق تاریکی به سطح آب و رهایی می‌رساند.

بخشش فقط مالی نیست؛ بخشیدن زمان، راهنما شدن، و حتی نگاه محبت‌آمیز و توجه به همسر و فرزند نیز از مصادیق بارز بخشندگی است. همچنین ارزش بخشش به میزان دارایی بستگی ندارد، بلکه به نسبت آن با تمام توان فرد سنجیده می‌شود.

انفاق و بخشش باعث امنیت، صلح و سلامت جامعه می‌شود. ما در کنگره ۶۰ آموزش دیده‌ایم و صورت مسئله را درک کرده‌ایم؛ بنابراین باید توانایی بخشش را در درون خود ارزیابی کنیم و اگر در نقطه‌ای پایین قرار داریم، برای ارتقا و رشد تزکیه و پالایش درون تلاش کنیم.

از این که به صحبت‌های من گوش کردید ممنون و سپاسگزارم.

عکس,تایپ و ارسال: مسافر امید (لژیون یکم)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .