جلسه اول از دور پنجم جلسات لژیون سردار کنگره۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی پهلوان مسافر آرش، نگهبانی مسافر محمود و دبیری مسافر روحالله با دستور جلسهی «DST و تجربه من از روش های دیگر» روز یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
%5B1%5D.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، آرش هستم یک مسافر. خداوند را سپاسگزارم و خوشحالم که افتخار حضور در جمع شما عزیزان را دارم تا در کنار محمود عزیز از برکت این خدمت بهرهمند شوم.
زمانی که وارد کنگره ۶۰ شدم، انواع و اقسام روشهای ترک اعتیاد را امتحان کرده و به نتیجه نرسیده بودم. به نقطهای رسیده بودم که ناامید و خسته، سر بر فرش گذاشته بودم و با اشک از خدا میخواستم راهی پیش رویم بگذارد. تا اینکه به پیشنهاد دوستی وارد کنگره ۶۰ شدم. در ابتدا حسهایم کاملاً بسته و خاموش بود و هیچ درکی از تغییرات اطرافم نداشتم؛ مانند یک مرده متحرک بودم. اما با شروع آموزشها و گوش دادن به سیدیها، حالم روز به روز بهتر شد. حسهایم بیدار شد؛ حضور همسرم، پدر و مادرم، لذت غذا خوردن، حضور در جامعه و رفتار درست با دیگران را دوباره درک کردم. تمام ارتباطات ما با هستی از طریق حس است و وقتی حس انسان بسته باشد، هیچ دریافت و عملکردی نخواهد داشت.
با تأکید بر آموزههای آقای مهندس دژاکام و استاد امین، روی بازسازی حسهای درونی کار کردم. برای تزکیه و پالایش، نموداری از صفات خوب و بد خود (از رفتارهای مالی و سر زدن به والدین تا دروغ و تجسس) رسم کردم و متوجه شدم که عملکردم تعادلی ندارد. به روش DST و پلهپله، با کاربردی کردن آموزشها، تغییرات را از مسائل کوچک شروع کردم؛ چرا که تا مسائل کوچک درست نشوند، مسائل بزرگ حل نخواهند شد.
در سال اول، حسم خراب بود و دائماً از زمین و زمان طلبکار بودم؛ همین منیت و طلبکاری مرا از آموزش دور میکرد. اما وقتی منیت را کنار گذاشتم و آموزشپذیر شدم، با لژیون سردار آشنا شدم. در ابتدا با پرداخت ۶ میلیون تومان وارد لژیون سردار شدم و به مرور زمان با باز شدن حسها و پخته شدن ظرفیت وجودیام، جایگاه دنوری و سپس جایگاه پهلوانی را تجربه کردم و امسال چهارمین سالی است که توفیق حضور در این مسیر را دارم.

برای درک مقوله بخشش، اول باید بدانیم چه هستیم و چه داریم. حیات دنیا کوتاه است و مال و فرزندی که جمع میکنیم، پس از خروج از کالبد همراه ما نخواهد آمد و تنها امانتی در دست ماست. ظرف وجودی انسانها متفاوت است؛ یکی به اندازه درب نوشابه، یکی پیاله، یکی کاسه و دیگری به اندازه دریا و اقیانوس. هر چه ظرفیت وجودی انسان با انفاق و بخشش بزرگتر شود، گنجایش دریافتهای او نیز بیشتر میشود. نیروهای منفی با نگه داشتن انسان در تاریکیهایی مانند دروغ و مصرف مواد، زمان و عمر او را میدزدند؛ اما بخشش مانند چوبپنبهای است که انسان را از اعماق تاریکی به سطح آب و رهایی میرساند.
بخشش فقط مالی نیست؛ بخشیدن زمان، راهنما شدن، و حتی نگاه محبتآمیز و توجه به همسر و فرزند نیز از مصادیق بارز بخشندگی است. همچنین ارزش بخشش به میزان دارایی بستگی ندارد، بلکه به نسبت آن با تمام توان فرد سنجیده میشود.
انفاق و بخشش باعث امنیت، صلح و سلامت جامعه میشود. ما در کنگره ۶۰ آموزش دیدهایم و صورت مسئله را درک کردهایم؛ بنابراین باید توانایی بخشش را در درون خود ارزیابی کنیم و اگر در نقطهای پایین قرار داریم، برای ارتقا و رشد تزکیه و پالایش درون تلاش کنیم.
از این که به صحبتهای من گوش کردید ممنون و سپاسگزارم.


عکس,تایپ و ارسال: مسافر امید (لژیون یکم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
466