دستاوردی به سوی آگاهی، تعادل و زندگی بهتر

وقتی به این دستور جلسه فکر می‌کنم، به سال‌هایی برمی‌گردم که در خانواده ما اعتیاد حضور داشت و همه به دنبال راهی برای رهایی از آن بودیم. در آن سال‌ها، هرکدام از اعضای خانواده با نگاه و باور خودشان به دنبال راه چاره بودند؛ اما من از همان ابتدا با روش‌هایی که برای درمان مسافرم انتخاب می‌شد، موافق نبودم. شاید در آن زمان دلیل مخالفت خودم را به‌طور کامل نمی‌دانستم؛ اما در درونم احساس می‌کردم راهی که انتخاب شده، آن چیزی نیست که بتواند ما را به نتیجه‌ای که می‌خواهیم برساند.

مسافرم و خانواده‌ام دو بار تجربه کمپ را داشتند و من از نزدیک شاهد آسیب‌ها و پیامدهای آن بودم. دیدن این شرایط برایم آسان نبود. من به دنبال راهی بودم که به‌جای تمرکز بر قطع مصرف در کوتاه‌ترین زمان، به اصل موضوع بپردازد و بتواند به درمانی درست و پایدار منتهی شود. به همین دلیل، از ابتدا با کمپ و سایر روش‌هایی که در اطرافم مطرح می‌شد، مخالفت می‌کردم؛ البته در آن زمان شاید نمی‌توانستم به‌خوبی توضیح بدهم که دقیقاً به دنبال چه چیزی هستم؛ فقط می‌دانستم که دلم می‌خواهد مسافرم در مسیری قرار بگیرد که به بهبود واقعی او منتهی شود.

تا اين‌که روزی مقاله مهندس دژاکام درباره شیشه را خواندم. خواندن آن مقاله برای من نقطه عطفی بود. احساس کردم مطالبی را می‌خوانم که مدت‌ها در جست‌وجوی آن‌ها بوده‌ام. برای اولین بار با نگاهی روبه‌رو شدم که باعث شد موضوع اعتیاد را از زاویه دیگری ببینم. احساس کردم اینجا همان جایی است که مسافرم باید به آن وارد شود، جایی که قرار نیست فقط به قطع مصرف فکر کند؛ بلکه قرار است مسئله اعتیاد را بشناسد و برای درمان آن مسیری مشخص را طی کند.

از همان زمان، کنگره۶۰ برای من معنای متفاوتی پیدا کرد. با وجود اين‌که در خانواده‌ام تنها کسی بودم که کنگره۶۰ را پذیرفته بودم، به باور خودم اعتماد داشتم و امیدوار بودم روزی مسافرم نیز این مسیر را انتخاب کند. این انتظار کوتاه نبود؛ هفت سال از زمانی که آن مقاله را خواندم گذشت تا مسافرم وارد کنگره۶۰ شد.

هفت سال انتظار برای من فقط گذشت زمان نبود، سال‌هایی بود که با یک باور زندگی کردم. من نمی‌توانستم به‌جای مسافرم تصمیم بگیرم یا او را مجبور به انتخاب راهی کنم؛ اما می‌توانستم باور خود را حفظ کنم و منتظر فرصتی باشم که او نیز این مسیر را بشناسد. امروز که به آن سال‌ها نگاه می‌کنم، بهتر می‌فهمم که هر انسانی برای رسیدن به نقطه تغییر، مسیر و زمان خاص خودش را دارد.

به امید روزی که همه ما بتوانیم با شناخت درست صورت‌مسئله اعتیاد، راهی را انتخاب کنیم که ما را به سوی آگاهی، تعادل و زندگی بهتر هدایت کند.

نویسنده: همسفر مهسا رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون سوم)
ویراستار و ارسال: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون دوازدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ایمان