قلم در دست گرفته‌ام تا چند خطی بنویسم؛ اما تمام وجود من را اندوه بزرگی احاطه کرده است. اندوهی که تمام سلول‌های بدن من هنوز در حال انکار واقعیت آن هستند. واقعیتی که پذیرفتنش برای من سخت است. انگار تکه‌ای از وجود مرا می‌برند و من مانده‌ام با قلبی که درد می‌کند و دلتنگی که نمی‌دانم چگونه باید به زبان بیاورم؛ اما هنوز امید در وجود من زنده است؛ چراکه شما به من آموختید یوم‌الفصل زندگی، گاهی با درد همراه است و این درد، چه جان‌فرسا است. آموخته‌ام که در پس هر اتفاقی حکمتی نهفته است، حتی اگر امروز از درک آن ناتوان هستم. محکم ایستاده‌ام استاد درست مثل همان درخت‌هایی که می‌گفتید ایستاده می‌میرند. تلاش می‌کنم از زاویه‌ای دیگر به این اتفاق نگاه کنم با آموزه‌هایی که از شما آموخته‌ام، با نگاهی فراتر از آنچه چشم‌های من می‌بینند؛ اما با تمام این‌ها، باز هم قلبم درد می‌کند و دلم برایتان تنگ می‌شود. از هلهله و آوازها هم شنیده‌ام، از رفتن و ماندن، از آنچه در ظاهر پایان می‌یابد؛ اما در حقیقت می‌تواند آغازی دیگر باشد.
شکرگزاری را هم به من آموختید. حالا در این روزهای سخت به آموزش‌هایتان پناه برده‌ام، به همان کلامی که بارها چراغ راه من شد و به من یاد داد چگونه در تاریکی به دنبال روشنایی بگردم. دوباره به سراغ سی‌دی‌هایی می‌روم که هر هفته برای آموزش من می‌فرستادید. شاید نوشتن از آن‌ها، گوش سپردن دوباره به صدایتان و مرور آموزش‌هایتان مرهمی باشد بر این دل بی‌قرار، شاید بتوانم در میان واژه‌هایتان اندکی آرامش پیدا کنم. استاد، صدایتان چه قدر برای من دلنشین‌تر شده است. حالا با چه دقتی به کلامتان گوش می‌دهم. انگار نکته‌هایتان روشن‌تر شده‌اند، مفاهیم عمیق‌تر به دلم می‌نشینند و هر جمله‌تان معنایی تازه پیدا می‌کند.
گویی کنار من نشسته‌اید و آرام در گوشم نجوا می‌کنید. گویی هنوز هستید و من می‌توانم صدایتان را بشنوم و از شما بیاموزم. تمام حس‌های من در وجودم به هم گره خورده‌اند. غم، دلتنگی، عشق، قدردانی و امید همه در کنار هم نشسته‌اند تا به من یادآوری کنند که چه چیزهای ارزشمندی از شما آموخته‌ام. مگر می‌شود شما نباشید وقتی رد پای آموزش‌هایتان در تمام لحظه‌های زندگی ما جاری است؟ مگر می‌شود پدری فرزندانش را رها کند وقتی راه را به آن‌ها نشان داده و چراغی در دستشان گذاشته است تا در تاریکی گم نشوند؟ ما فرزندان شما هستیم استاد، فرزندانی که با آموزش‌هایتان رشد کردند، آموختند و نگاهشان به زندگی تغییر کرد.
شما به ما یاد دادید که حتی در سخت‌ترین شرایط هم می‌توان آموخت، تغییر کرد و از دل تاریکی به روشنایی رسید. از کتاب‌هایتان چه بگویم؟ کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» کتابی که مرا از سرمای ناآگاهی و یخ‌زدگی بیرون آورد و به من آموخت که برای رسیدن به گرما و روشنایی باید مسیر را شناخت و قدم‌به‌قدم حرکت کرد. کتاب «عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود»، «کتاب ۱۴ مقاله» کتابی که نگاهم را تغییر داد و دریچه‌های تازه‌ای از شناخت را به روی من گشود. کتاب ادموند و هلیا کتابی که بخش‌هایی از وجود من را به تصویر کشید و مرا با دنیای درون خویش روبه‌رو کرد و «کتاب ساختمان جسم»؛ کتابی که تفکرم را به چالش کشید و به من آموخت با نگاهی عمیق‌تر، جسم و جهان پیرامونم را بشناسم.
از سی‌دی‌هایتان چه بگویم؟ همان آموزش‌هایی که هر هفته مرا با خود روبه‌رو می‌کردند. گاهی پرده از ناآگاهی‌های من برمی‌داشتند و گاهی دستم را می‌گرفتند تا از دنیای تاریک افکار خویش به سمت روشنایی حرکت کنم. آموزش‌هایی که به من یاد دادند تغییر یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد؛ باید آرام‌آرام حرکت کرد، صبور بود و هر روز قدمی برای بهتر شدن برداشت. استاد، من با آموزش‌های شما آموختم که زندگی فقط در آنچه می‌بینیم خلاصه نمی‌شود، گاهی باید عمیق‌تر نگاه کرد، از ظاهر اتفاق‌ها عبور کرد و معنای حقیقی آن‌ها را جست‌وجو کرد. حالا که دلم این چنین بی‌قرار است باز هم به همان آموزش‌ها پناه می‌برم، به همان کلامی که بارها مرا از ناامیدی بیرون کشید و به من آموخت که در سخت‌ترین روزها نیز می‌توان امیدوار ماند.
مگر می‌شود شما را ندید وقتی حضورتان در کلامتان، در کتاب‌هایتان، در سی‌دی‌هایتان و در وجود تمام کسانی که از شما آموخته‌اند، جاری است؟ شما هستید استاد، در تمام لحظه‌هایی که یکی از ما به یاد آموزش‌هایتان، راه درست را انتخاب می‌کند، در تمام قدم‌هایی که با آگاهی برداشته می‌شوند، در تمام تغییرهایی که به کمک آموزه‌هایتان در زندگی ما شکل می‌گیرند. من دستان خویش را به سمت شما دراز کرده‌ام، دستانم را رها نکنید. هنوز رهجوی شما هستم، هنوز به آموزش‌هایتان نیاز دارم و هنوز در ابتدای راهی هستم که با راهنمایی شما شناختم. من در تمام جهان‌ها شما را استاد خویش می‌خوانم و خود را مدیون آموزش‌ها، محبت‌ها و نوری می‌دانم که به زندگی‌ام بخشیدید. سپاسگزارم که راهی پیش پایم گذاشتید تا بتوانم خود را بهتر بشناسم وبرای ساختن انسانی بهتر تلاش کنم.
نویسنده و رابط خبری: راهنمای ویلیام وایت همسفر شقایق از نمایندگی گیلان
ویرایش و ارسال: راهنمای ویلیام وایت همسفر هایده نگهبان سایت
گروه همسفران ویلیام‌وایت کنگره۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
377