English Version
This Site Is Available In English

ما مسافران کشتی شکسته ایم که به ساحل رسیده ایم

ما مسافران کشتی شکسته ایم که به ساحل رسیده ایم

دهمین جلسه از دوره هجدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی همسفرآن آقا نمایندگی شفا مشهد با استادی مسافر امیر و نگهبانی (موقت) همسفر محمد و دبیری (موقت) همسفر صالح با دستور جلسه «دی اس تی و تجربه من ازسایر روش ها» شنبه ۱۶ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

ما مسافران کشتی شکسته‌ایم که به ساحل رسیده‌ایم، رقص و پای‌کوبی می‌کنیم، مردمان به خیالشان ما دیوانه‌ایم حق دارند چون ندیده‌اند آن طوفانی که ما دیده‌ایم.
سلام دوستان امیر هستم مسافر، اول‌ازهمه تشکر می‌کنم از ایجنت محترم و نگهبان همسفران استاد عزیزم آقا رضا شفیعی لژیون چهارم شفا که من را قابل دانستند که در جمع شما باشم تا از صحبت‌های شما آموزش بگیرم و خوش به سعادت من که اولین تجربه استادی‌ام در کنار شما همسفران است.
در مورد  دستور جلسه روش دی اس تی و تجربه من از سایر روش‌ها همین‌طور شما حتماً میدانید روش دی اس تی به نظر کشف دست بشر است آلان اگر شما در گوگل یا هوش مصنوعی جستجو بکنید به تمام جواب‌ها می‌رسید به قول آقای مهندس ما سند های زنده کنگره ۶۰ هستیم دی: یعنی کاهش ضریب ۸ دهم  اس: یعنی کاهش و افزایش پله‌های ۲۱ روزه و تی: یعنی حداقل زمان درمان ده ماه می‌باشد. ماقبل از اینکه مصرف می‌کردیم بحث ما فقط جسم  بود که در کنگره ۶۰ متوجه شدیم که این‌طور نیست، و باید روی جسم و روان و جهان‌بینی کار بشود.
اعتیاد فقط وابستگی جسمی ندارد و روش‌های درمان زیادی وجود دارد من خودم تجربه زیای نداشتم ولی به‌اندازه مصرف خودم میدانم حال تخریب من هم کم نبوده و آلان می‌خواهم یک مقداری به‌صورت علمی توضیح بدهم و بعد دلی صحبت خواهم کرد. روش‌های متفاوتی هست سم‌زدایی، سقوط آزاد ، روانشناسی جایگزینی مواد ، کمپ روش‌های خشن یا به قول خودمان ابوالفضل درمانی من با مشکلات زیادی وارد کنگره شدم سال ۱۴۰۱ که وارد کنگره شدم که چهار الی پنج ماه منتظر بودم که وارد بشوم اوایل سفرم بود که آقا رضا گفتند چقدر مصرف داری من گفتم پنج گرم شیره خوراکی که کفاف مصرف روزانه من را نمی‌داد  تخریب زیادی هم داشتم به خاطر ترک‌های ناموفقی که داشتم بچه‌های مصرف‌کننده می‌دانند که وقتی شما مصرف نمی‌کنی و بعد مجدد که برمی‌گردی مانند هواپیما بالا نمی‌روی مانند موشک بالا می‌روی چون مصرف خیلی بیشتر شده است.
راهنمایم برای صبح، ظهر و شب ساعت مشخص کردند و گفتند که در ساعات مشخص‌شده یک گرم مصرف کن من گفتم روزی پنج گرم مصرف می‌کردم جواب من را نمی‌داد بعد ایشان گفتند اگر می‌خواهی به کله خودت جلو بروی چرا اینجا آمده‌ای و من از همه‌جا مانده و رانده شده بودم و واقعاً خسته شده بودم باورتان نمی‌شود منی که روزی پنج گرم مصرف می‌کردم روز سوم و چهارم دیدم حالم خیلی بهتر شده و آنجا بود که این جرقه در من به وجود آمده و به کنگره ایمان آوردم و دیدم این چیزی که می‌گویند درست است. به نظر من تفاوت اصلی درمان واقعی با قطع مصرف این است که درمان باید انسان را تغییر بدهد این نیست فقط مواد مصرفی را درمان کنید ولی در جهان‌بینی‌ات تغییری ایجاد نشود یکی از معضلاتی که مصرف‌کنندگان دچار آن هستند و ۹۹ درصد حتماً برگشت می‌کنند به مواد همین داستان جهان‌بینی و مواد آن‌ها است.

این تجربه موفقی که در کنگره می‌بینیم آقا رضا راهنمای خوبم همیشه می‌گفتند اعتیاد را تعریف کنید من گفتم وابستگی و ایشان گفتند اعتیاد یعنی مجموع کاره‌ای ضد ارزشی که شما تابه‌حال انجام داده‌اید، پدر خودم هم مصرف‌کننده بود زمان قدیم می‌گفتند به دردی گرفتار بشوی که درمان نداشته باشد، آن‌ها شاهد هستند. من اولین مصرف خودم را در ۱۵ یا ۱۶ سالگی شروع کردم آلان همه موادها زیاد شده و در سن ۲۰ سالگی رسماً مواد مصرف کردنم شروع شد و از جنس‌های پدرم برمی‌داشتم و مصرف می‌کردم و منطقه‌ای که ما زندگی می‌کردیم تریاک نقل همه مجالس بود. ترک‌های ناموفقی داشتم من در یک شرکتی بودم که با یکی از همکارانم صحبت شد و گفتم دیگر خسته شدم و آن شخص گفت من به کلینیک می‌روم و متادون می‌گیرم و هیچ مشکلی هم ندارم من هم همین کار را کردم و رفتم قرص گرفتم و روز اول گفت که یک قرص متادون ۴۰ را یک‌چهارم مصرف کن و تا بیست‌وچهار ساعت گیج بودم یعنی هیچی متوجه نمی‌شدم و بعد از دو سال اعتیاد به متادون هم پیدا کرده بودم و با یک‌چهارم متادون ۴۰ هزارتا مشکل دیگر هم به وجود آمده بود و آن‌طرف گفت به همت خودت هم نگاه می‌کند و من گفتم یعنی چه این حرف و متوجه شدم که راه را اشتباه رفتم و برگشتم به مصرف خودم و شنیده بودم برای ترک متادون باید شیره مصرف کنی و واقعاً هم همین‌گونه بود.
من در سال ۱۴۰۱ که آمدم آخرهای سفرم متوجه شدم که سرطان گرفتم از نوع بدخیم و اگر کنگره نبودم دو حالت داشتم یا زندگی‌ام از هم می‌پاشید یا از بین رفته بودم یادم نمی‌رود روی پله سه‌دهم بودم موقع نامه آخرم بود، و دکتر گفت: شما با یک کلیه داری زندگی می‌کنی و توده‌های در اندام‌های مختلفت داری و من پس از انجام تمام آزمایش‌هایم با راهنمایم تماس گرفتم و شرایط را برایش توضیح دادم و هیچ‌وقت این حرفش را یادم نمی‌رود گفتند: امیر از اتفاق بدی که برای تو می‌افتد ناراحت نشو و برعکس اگر اتفاق خوبی هم افتاد خوشحال نشو. من با خودم می‌گفتم من آلان سرطان گرفتم و این‌همه مشکل دارم چرا راهنمایم این‌طور می‌گوید و متوجه حرفش نمی‌شدم. دو سال از کنگره دور شدم و در پی درمان بیماری‌ام بودم و دوباره مواد مصرف می‌کردم پس از دو سال نزد آقای مهندس رفتم و از ایشان اجازه سفر مجدد را درخواست کردم و جناب مهندس اجازه سفر دادند. این جمله را هم برای همسفران آماده کرده‌ام در تاریک‌ترین لحظه‌ها نوری که در کنار مسافر می‌ماند و زخم‌ها را می‌بیند و رها نمی‌کند، همسفران نظرکرده خداوند هستند. خدا را شکر کنید که در این برهه از زنگی‌تان اینجا هستید. ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.

دعای پایان جلسه

مرزبان خبری: همسفر معین

تایپ: همسفر علیرضا (لژیون دوم)

ویراستاری و ارسال خبر: همسفر محمدحسین (لژیون چهارم)

سایت همسفران آقا نمایندگی شفا مشهد

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...