تغییرات بزرگ با قدم‌های کوچک

رهجوهای راهنما همسفر ناهید (لژیون چهاردهم) در ارتباط با دستور جلسه نوشتند:

همسفر ریحانه
در کنگره۶۰، یاد می‌گیریم برای درمان و رسیدن به آرامش، فقط خواستن کافی نیست؛ بلکه باید راه درست را بشناسیم و با صبر و آگاهی پیش برویم. روش DST به ما نشان می‌دهد که تغییرات بزرگ با قدم‌های کوچک و منظم به وجود می‌آیند و من فهمیدم از هر روشی نمی‌توان برای رسیدن به نتیجه مناسب استفاده کرد؛ چراکه انسان باید از تجربه‌های گذشته درس بگیرد و برای بهتر شدن صبور باشد؛ همچنین در کنگره۶۰، یاد گرفتم درمان یا جهان‌بینی کم‌کم اتفاق می‌افتد، به یک باره و یک روزه نمی‌شود آموزش گرفت. درمان با عجله و فشار انجام نمی‌شود، بلکه با کاهش تدریجی نظم و زمان جسم فرصت باسازی پیدا می‌کند؛ روش DST به ما می‌آموزد که برای رسیدن به تعادل، باید صبر کنیم. همان‌طور که تخریب در طول زمان اتفاق افتاده است، بازسازی آن هم نیازمند زمان است‌. هیچ بذری را نمی‌توان با عجله به درخت تنومند تبدیل کرد.

همسفر معصومه
متد DST بهترین راهی است که مسافران در کنگره۶۰، با آن به درمان قطعی رسیدند؛ یک مسافر در زمان مصرف حال یا با خواست و اراده خود، یا به اجبار اطرافیان و خانواده خیلی از راه‌های ترک اعتیاد مثل سقوط آزاد و قرص متادون و سایر روش‌ها را امتحان کرده است؛ اما بی‌نتیجه بوده و با تخریب بیشتر، حال خراب‌تر به اعتیاد خود بازگشته است؛ زیرا اصل صورت مسأله اعتیاد را نادیده گرفتند و به قول جناب مهندس: دانستن متد DST، دانستن زبان بدن است. ایشان با این روش توانستند به درمان و رهایی از بند اعتیاد دست پیدا کنند. من و مسافرم تا زمانی که جان در بدن داریم، مدیون جناب مهندس و خانواده ایشان هستیم.

همسفر مریم
وقتی به روش DST و تجربه روش‌های دیگر نگاه می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم که درمان اعتیاد فقط رهایی از مصرف مواد نیست، بلکه بازگشت انسان به تعادل و پیدا کردن دوباره توانایی‌های از دست‌رفته او است؛ در روش DST یاد می‌گیریم که جسم انسان برای بازسازی به زمان نیاز دارد و نمی‌توان با عجله و فشار، تعادل از دست‌  رفته را به او بازگرداند؛ همان‌طور که یک درخت برای رشد کردن به ریشه، آب و زمان نیاز دارد، انسان نیز برای رسیدن به سلامتی و آرامش به صبر، آموزش و حرکت درست نیازمند است.

تفاوت مهمی که من در این روش درک کردم، توجه هم‌زمان به جسم، روان و جهان‌بینی است؛ چراکه اعتیاد تنها جسم انسان را درگیر نمی‌کند، بلکه افکار، احساسات، روابط و حتی نگاه او به زندگی را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ یاد گرفتم درمان واقعی یک مسیر است، نه یک اتفاق؛ مسیری که با آگاهی آغاز می‌شود، با صبر ادامه پیدا می‌کند و با تغییر نگرش به نتیجه می‌رسد. به نظر من، ارزش روش DST در این است که به انسان فرصت می‌دهد قدم‌ به‌ قدم خودش را پیدا کند و زندگی تازه‌ای بسازد.

رابط خبری: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون چهاردهم)
ویرایش و ارسال: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا مشهد