English Version
This Site Is Available In English

متد DST مسیری تدریجی برای بازگشت جسم به تعادل است

متد DST مسیری تدریجی برای بازگشت جسم به تعادل است

در ابتدا یادی می‌کنیم از دانشمند بزرگ، آقای مهندس دژاکام و از خانواده محترم ایشان که ادامه‌دهنده راه ایشان هستند.

مشکل عمده افراد مصرف‌کننده مواد مخدر، آسیب‌هایی است که به جسم آن‌ها وارد می‌شود. زمانی که جسم از تعادل خارج شود، روان نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

  شاید در ابتدا آقای مهندس برای شناخت دقیق میزان مواد مصرفی خود، شروع به نظم دادن به مصرف کردند، اما در ادامه مسیر، با کاهش تدریجی مواد و بررسی تغییرات جسمی، به روشی برای درمان و قطع مصرف دست یافتند که متد DST نام گرفت.

سال‌ها به دلیل نبود شناخت کافی از اعتیاد و مشخص نبودن صورت مسئله آن، این بیماری غیرقابل درمان تصور می‌شد و بسیاری از افراد، آن را به بی‌غیرتی و نداشتن اراده نسبت می‌دادند؛ اما آقای مهندس با کشف صورت مسئله اعتیاد، نگاه تازه‌ای به این بیماری ارائه کردند و نشان دادند که اعتیاد علاوه بر جنبه‌های روانی، آسیب‌های جدی به سیستم‌های جسمی انسان وارد می‌کند.

در کنگره‌۶۰، آقای مهندس بر این نکته تأکید دارند که اعتیاد نوعی جایگزینی مزمن است. با شناخت سیستم ایکس، که در دیدگاه کنگره‌۶۰ به مجموعه سیستم‌های تولیدکننده و تنظیم‌کننده مواد شبه‌افیونی و ناقل‌های شیمیایی بدن اشاره دارد، مشخص شد که مصرف مواد اعتیادآور، این سیستم را از تعادل خارج می‌کند. برای بازگشت این سیستم به عملکرد طبیعی، زمان کافی لازم است و این فرایند در مدت کوتاه امکان‌پذیر نیست. اگر کسی بگوید می‌تواند در ۲۰ روز اعتیاد را درمان کند، مانند این است که بگوید جنین در مدت ۲۰ روز رشد می‌کند و به دنیا می‌آید؛ درحالی‌که هر فرایند طبیعی برای کامل شدن به زمان مناسب نیاز دارد. بنابراین، درمان به داروی مناسب، مقدار مشخص و زمان‌بندی دقیق احتیاج دارد. در روش درمانی کنگره۶۰، داروی OT به عنوان داروی اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بهترین و کامل‌ترین روش درمان اعتیاد در کنگره‌۶۰، متد DST یا همان روش کاهش پله‌ای است که بر سه اصل استوار است: ضریب کاهش یا افزایش،
S: فاصله پله‌های کاهش یا افزایش، ۲۱ روز است.
T: طول دوره درمان، حداقل ۱۰ ماه در نظر گرفته می‌شود.
در این روش، ابتدا میزان مواد مصرفی روزانه، مقدار هر وعده و زمان مصرف باید مشخص شود و پس از تثبیت این شرایط، تیپر کردن یا کاهش تدریجی آغاز می‌گردد.
هدف در این روش، قطع ناگهانی مواد نیست، بلکه بازیابی و ترمیم سیستم تولید مواد شبه‌افیونی بدن، یعنی سیستم ایکس، موردنظر است. مدت‌زمان لازم برای این فرایند به‌طور متوسط حداقل ۱۰ ماه در نظر گرفته می‌شود.


یکی از تفاوت‌های مهم روش DST با بسیاری از روش‌های کوتاه‌مدت، توجه به زمان موردنیاز برای بازسازی جسم است. در قطع ناگهانی، مصرف مواد متوقف می‌شود، اما سیستم‌های طبیعی بدن لزوماً فرصت کافی برای بازگشت به تعادل پیدا نمی‌کنند. در مقابل، کاهش پله‌ای به بدن فرصت سازگاری تدریجی می‌دهد و فرد می‌تواند مرحله‌به‌مرحله مسیر درمان را طی کند. همین نظم و استمرار در کاهش مواد، علاوه بر تغییرات جسمی، باعث تقویت اعتمادبه‌نفس مسافر و افزایش احساس توانمندی او می‌شود.
با گذر از هر مرحله کاهش پلکانی، بدن فرصت پیدا می‌کند خود را با شرایط جدید تطبیق دهد و سیستم‌های طبیعی آن به‌تدریج فعالیت مناسب‌تری داشته باشند. بنابراین، در این روش صبر، نظم و اجرای دقیق برنامه درمانی اهمیت زیادی دارد.

بر همین اساس، متد DST علاوه بر درمان اعتیاد، در کنگره‌۶۰ برای درمان سیگار و کاهش وزن نیز با سازوکارهای ویژه خود مورد استفاده قرار گرفته است.
خدا را شکر که کنگره‌۶۰ را در مسیر زندگی ما قرار داد تا بتوانیم راه رسیدن به رهایی را پیدا کنیم. از خداوند برای جناب مهندس علو درجات را خواهانیم که با کشف متد DST و در اختیار قرار دادن آن به انسان‌های دردمند، فرصت دوباره‌ای برای بازگشت به زندگی و تعادل فراهم کردند.

منبع: کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، مهندس حسین دژاکام.
نوشتارهای کنگره‌۶۰ درباره صورت مسئله اعتیاد و متد DST.

نویسنده: همسفر جمیله رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر معصومه ( لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بروجرد

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...