English Version
This Site Is Available In English

یاد و نام مهندس حسین دژاکام؛ تداوم راه آموزش، خدمت، محبت و مسئولیت‌پذیری.

یاد و نام مهندس حسین دژاکام؛ تداوم راه آموزش، خدمت، محبت و مسئولیت‌پذیری.

سیزدهمین جلسه از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مسافر مرزبان یاسر، نگهبانی مسافر کرم و دبیری مسافر مراد با دستور جلسه: «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» پنج‌شنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، یاسر هستم یک مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز توفیق شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. از راهنمای محترم لژیون پنجم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم تشکر می‌کنم. از راهنمای درمان مواد و راهنمای درمان سیگارم که حق زیادی بر گردن من دارند صمیمانه سپاسگزارم؛ چرا که اگر امروز دارم زندگی می‌کنم و از حیاتم لذت می‌برم، مدیون زحمات آن‌ها هستم و این قدردانی صرفاً کلامی نیست، بلکه تشکری عمیق و قلبی است.

دستور جلسه امروز درباره «بزرگداشت و دستاوردهای آقای مهندس دژاکام» است. وقتی تاریخ را مطالعه می‌کنیم، می‌بینیم انسان‌های بزرگ بسیاری آمده‌اند که خدمت‌هایی ارائه دادند، علمی آوردند، رفاه و آسایش ایجاد کردند و نامشان در تاریخ ماندگار شد. مطمئناً نام جناب مهندس نیز در تاریخ جاودانه خواهد ماند و این دستور جلسات همواره ادامه خواهد داشت؛ چرا که آثاری عظیم در زمینه‌های گوناگون به جا گذاشته‌اند و امیدوارم ما بتوانیم قدردان این سیستم باشیم، خدمت کنیم و این علم نجات‌بخش را به دیگرانی که مانند گذشتهٔ ما در عذاب و رنج هستند منتقل نماییم.

وقتی یاد روز خاک‌سپاری و بزرگداشت مهندس در تهران می‌افتم، حس عجیبی درون من زنده می‌شود. ما که به تهران و بر سر مزار ایشان رفتیم، برای این نرفتیم که دیده شویم یا به کسی تسلیت بگوییم؛ بلکه رفتیم چون خودمان را جزئی از این علم و تفکر بزرگ می‌دانستیم. در آن‌جا هیچ‌کس به دنبال جلب توجه نبود و همه فقط به یاد مهندس و آموزه‌هایش بودند. من شخصاً حس بسیار عمیقی داشتم و فکر می‌کردم ایشان واقعاً دارد ما را می‌بیند و می‌داند از کجا به این‌جا رسیده‌ایم، و امیدوارم این حس و حفظ آثاری که ایشان به جا گذاشته‌اند همواره در طول زندگی همراه من باشد.

از دستاوردهای بزرگ ایشان اگر بخواهم بگویم، در رأس آن‌ها **کشف صورت مسئله اعتیاد** و **ابداع علم DST** قرار دارد. من خودم شخصاً رنج بسیار زیادی در مسیر درمان اعتیاد کشیدم و بارها و بارها با روش‌های مختلف ترک کردم. هر بار که قیافه‌ام به هم می‌ریخت، لکه‌های لباسم ضایع می‌شد و تابلو می‌شدم، به فکر چاره می‌افتادم و خیلی زور می‌زدم تا رها شوم، اما همیشه شکست می‌خوردم. حتماً قسم می‌خوردم که این بار آخر است و با دفعه‌های قبل فرق دارد، اما باز هم ناکام می‌ماندم. حتی روزهای اولی که به کنگره آمدم، هنوز باور واقعی به روش DST در من شکل نگرفته بود و با خودم می‌گفتم آمده‌ام تا مصرف مواد سفید را به مواد سیاه (تریاک) تبدیل کنم و بروم سراغ زندگی‌ام! اما با دیدن الگوها، ایجنت و پیشکسوتان، کم‌کم حقیقت این متد برایم روشن شد.

متد DST یک علم درازمدت ۱۰ ماهه است. فهم این فرایند مانند نگاه کردن به خط تولید یک کارخانه است؛ وقتی قطعهٔ نهایی ساخته‌شده را می‌بینید ممکن است درک نحوه ساخت آن سخت باشد، اما وقتی از ابتدا خط تولید را نگاه می‌کنید که چگونه قطعات کم‌کم کنار هم سوار می‌شوند، عظمت کار را درک می‌کنید. البته بهره‌مندی از این متد زمان می‌خواهد و مستلزم قرار گرفتن دقیق در چارچوب و گوش به فرمان راهنما بودن است؛ مثل بدنسازی یا فوتبال نیست که فقط تماشاچی باشیم، بلکه خودمان باید وارد زمین شویم و بازی کنیم. وقتی در چارچوب DST قرار گرفتم، این روش پایان‌بخش رنج‌های من شد، به طوری که امروز نه وسوسه دارم، نه حالم خراب می‌شود و نه اصلاً فکری درباره مواد در ذهنم می‌گذرد.

در ادامه مسیر متوجه شدم که مشکل من فقط آن ظاهر بهم‌ریخته و قیافه‌ای که از آن فرار می‌کردم نبود؛ بلکه طبق تصاویر کتاب ۶۰ درجه زیر صفر، من از درون پوسیده بودم و خانواده‌ام دیگر توان زندگی با من را نداشتند. کنگره ۶۰ به من یاد داد که حواسم به خانواده‌ام باشد. آثار مکتوب ایشان واقعاً نقشه راه زندگی هستند؛ کتاب «۱۴ مقاله» که راجع به خودشناسی است، یا کتاب «۶۰ درجه» که مسیر تقرب به پروردگار و لمس الطاف و عشق الهی را به ما نشان می‌دهد. من که زمانی دنبال دیدن خدا در تصورات کودکانه بودم، با آموزه‌های مهندس فهمیدم که خداوند چقدر بندگانش را دوست دارد و حتی زمانی که در تاریکی بودم چقدر به من عشق می‌ورزید.

دستاوردهای مهندس از صورت مسئله اعتیاد و متد DST آغاز شد، اما امروز دامنه‌اش به درمان بیماری‌های سخت مانند سرطان رسیده است. در دوران کرونا، محلول D.Sap جان بسیاری از عزیزان و پیشکسوتان همین شعبه را که ریه‌شان به شدت درگیر شده بود نجات داد. امروز تغییر ظاهری به تنهایی کافی نیست؛ مهم این است که از درون دچار تحول شویم، این راه را ادامه دهیم و اثرگذار باشیم تا بتوانیم ذره‌ای از زحمات و دستاوردهای عظیم مهندس را پاس بداریم.

ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید.

در ادامه مراسم بزرگداشت آقای مهندس:

مرزبان خبری: مسافر یاسر

تایپ, ویرایش و ارسال: مسافر امید (لژیون یکم)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .