همه آدم‌ها به دنبال آرامش هستند

دومین جلسه از دوره پنجاهم جلسات آموزشی‌، عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی خمین با استادی مرزبان محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر حیدرعلی با دستور جلسه"بزرگداشت و دستاوردهای علمی آقای مهندس(مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)" در روز پنج‌شنبه ۱۴ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کار کرد.

سلام دوستان رضا هستم، یک مسافر.

‌من ابتدا خداوند بزرگ را شکر می‌کنم که مسیر کنگره را از طریق آقای مهندس بر سر راه من قرار داد؛ و از ایشان و خانواده‌ی محترمشان صمیمانه سپاسگزارم. من همیشه خود را مدعیِ ایشان و کنگره و خدمتگزاران آن می‌دانم و خواهم بود. همچنین از راهنمای لژیون دهم تشکر می‌کنم که شرایط خدمت در این جایگاه را برای من فراهم کردند تا بتوانم به دوستان خدمت کنم و از شما هم آموزش بگیرم.

‌

دستور جلسه امروز، با توجه به شرایط اخیر، درباره‌ی «دستاوردهای آقای مهندس و تأثیر کشفیات ایشان» است؛ چه در رابطه با زندگی مصرف‌کنندگان مواد مخدر و چه در رابطه با بشریت که در آینده می‌تواند از تحقیقات علمی و کشفیاتِ پرزحمات و متحول‌کننده‌ی ایشان بهره‌مند شود.

‌

امروز همایش لژیون سردار را داشتیم. دوستانی که شاهد بودند، انرژی و انگیزه‌ی مضاعفی دریافت کردند و دوستانی که نبودند، حتماً صحبت‌های ایشان را در سایت مشاهده کنند؛ زیرا مطالب بسیار مهم، کلیدی و راهگشایی مطرح شد که هر کدام از آن‌ها می‌تواند برای ما بارِ مسئولیتی ایجاد کند تا متوجه شویم در کجای تاریخِ کنگره قرار گرفته‌ایم و جایگاه ما کجاست. ما نباید اجازه دهیم این زمان از ما عبور کند. به قول آقای زرکش، گاهی در موقعیتی هستیم که نمی‌توانیم موقعیت خود را به‌درستی تشخیص دهیم، و اگر هوشیار نباشیم، زمان از ما عبور می‌کند و ما از آن جایگاه عقب می‌مانیم. آقای مهندس با این زمان حرکت کرد و توانست از این مرحله عبور کند. امیدوارم ما نیز به عنوان پیروان آقای مهندس و علم کنگره، بتوانیم از این فرصت استفاده کنیم.

‌

آقای زرکش در مورد دستاوردهای آقای مهندس و وظایفی که به عنوان دین بر گردن ماست، بسیار خوب صحبت کردند. ما همگی از طریق جلسات کارگاهی و مطالب سی‌دی‌ها در سایت، با آن آشنا هستیم. اما آنچه من برداشت کرده‌ام، سهمِ من از کنگره و علمی که آقای مهندس در واقع آنرا «جهان‌بینی» می‌نامند، این است که ‌تمام انسان‌ها دارای دانش نظری و علم بشری هستند. از یک کودک تا یک پیرمرد نودساله، اگر از هر کسی بپرسی «خوبی چیست؟»، می‌گوید «خوبی خوب است و بدی بد است». اما نکته‌ی ظریف و حساس اینجاست که ما انسان‌ها، درست در همان جایی که باید «خوبی» را تشخیص دهیم، عمل نمی‌کنیم و در دام «بدی» می‌افتیم. ما در کنگره این را یاد می‌گیریم.

‌

من در صحبت‌های آقای مهندس، ارادت ایشان به مولانا را به وضوح می‌بینم؛ زمانی که ایشان می‌فرمودند: «هیچ‌کس با من چو من، چون من، مردم‌آزاری نکرد؛ این "منِ من" نشست و همچو من کاری نکرد». آقای مهندس این «منِ من» را در درون ما فعال می‌کند تا ما را با خودمان مواجه کند و زمینه‌ی دریافت علم کنگره را در ما فراهم سازد.

‌

من همیشه تکیه‌کلام‌های آقای مهندس را به خاطر می‌سپارم. همه آدم‌ها به دنبال آرامش هستند، اما آیا همه از نظر رفتاری واقعاً آرام هستند؟ آیا همه در باورهایشان به خیر و شر معتقدند؟ اگر زندگی امروز خود را با زندگی قبل از کنگره مقایسه کنم، می‌بینم که خیر؛ آنچه امروز هستم با آنچه در گذشته بودم، بسیار متفاوت است. من از صحبت‌های آقای مهندس وام می‌گیرم که می‌فرمود: بزرگان، پیامبران، علما، شعرا و دانشمندان حرف‌هایی زده‌اند؛ اما این‌ها به من چه مربوط است؟ تو چه کار کرده‌ای؟ آیا تو هم از این‌ها بهره‌ای برده‌ای؟ وقتی من به این نتیجه می‌رسم که اگر کنگره علمی ارائه می‌دهد، تنها طرفِ حسابِ آن من هستم و من باید خودم را به چالش بکشم، می‌فهمم که مسیر درست همین است.

‌

حرف آخر اینکه: انسان‌ها در درگاه الهی همگی «محصل» هستند؛ یعنی همگی در حال آموزش دیدن‌اند. برخی گله و شکایت می‌کنند، ایراد می‌گیرند و اتفاقات را گردن دیگران می‌اندازند؛ این‌ها مردود می‌شوند. عده‌ای هستند که با وجود مشکلات خانوادگی، اقتصادی یا فرهنگی، صبر می‌کنند و این‌ها قبول می‌شوند. و گروهی نیز هستند که در شرایط سخت، شاکر و سپاسگزارند؛ این سپاسگزاری و عبور از سختی‌هاست که باعث می‌شود آن‌ها «ممتاز و ویژه» و فارغ‌التحصیلِ واقعی شوند.

‌فضای کنگره برای همه ما مهیاست و می‌تواند هر کدام از ما را متحول کند؛ به شرط آنکه در کنگره باشیم، خدمت کنیم، در آموزش‌ها حضور داشته باشیم و آنچه را دریافت می‌کنیم، به دیگران نیز منتقل کنیم. از توجه شما سپاسگزارم.

تشکر می‌کنم از دوستانی که در طبخ و پخش غذای امشب خدمتگذار بودند

تایپ مطالب: مسافر محمد از لژیون دهم

بارگذاری و عکس: مسافر میلاد