هیچ‌کس باور نمی‌کرد که اعتیاد يک جسم خسته نیست؛ بلکه اعتیاد یک روح زخمی است، یک دل تنهاست که آرامش ندارد.
آقای مهندس که خود با روش DST یا همان روش تدریجی به درمان رسیده بودند، همان روش را به دیگران هدیه دادند و کمتر کسی پیدا می‌شود که از چیزی که خودش داشته به‌صورت رایگان در اختیار دیگران قرار دهد.
چون خودشان راه و روش درست زندگی کردن را پیدا کرده بودند آن را برای دیگران به ارمغان آوردند و مکان مقدسی به نام کنگره۶۰ تأسیس کردند تا انسان‌های دردمند و خواهان رهایی به این‌جا بیایند و خود را درمان کنند.
آقای مهندس با علم و آگاهی که داشتند راهنمایان زیادی پرورش دادند که من هم بتوانم زندگی کردن درست را یاد بگیرم. خدا را شاکرم که این در برای من و خانواده‌ام باز شد و من معنای خوب زندگی کردن را آموختم.
از خداوند می‌خواهم به من هم کمک کند که بتوانم آموزش‌هایی را که فرا گرفته‌ام به دیگران انتقال دهم. به امید جهانی شدن کنگره۶۰. این هم به وسیله من همسفر و تمامی کسانی که به کنگره۶۰ می‌آیند به انجام می‌رسد؛ حتی اگر بتوانم یک پیام از کنگره۶۰ به بیرون ببرم این خودش بهترین کار است که انجام داده‌ایم.
خدا را شکر که من همسفر با کمک راهنمای عزیزم، خانم مهری توانستم از قعر باتلاقی که در آن گیر کرده بودم بیرون بیایم و از یک انسان افسرده به یک انسان شاد و قوی تبدیل شوم.
همیشه در ذهنم می‌گفتم که دیگر ما باید با این اعتیاد بسوزیم و بسازیم؛ اما این‌جا فهمیدم که چه‌طوری با مشکل اعتیاد باید برخورد کرد و چه‌کاری انجام بدهیم که به درمان برسیم. از خداوند برای آقای مهندس بهترین جایگاه و برای خانواده گرامی‌شان سلامتی خواستارم.
نویسنده: همسفر نجمه رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر سمیه (دبیر سایت)
همسفران نمایندگی رفسنجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
47