حضور یک انسان بزرگ فقط به حضور جسمانی او محدود نمی‌شود

جلسه هشتم از دوره هشتم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی یوسف، با استادی مرزبان محترم مسافر مجتبی، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر حسین، با دستور جلسه "بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و اضافه وزن) " روز چهارشنبه 13 آبان ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مجتبی هستم مسافر، خداوند را شاکرم که بار دیگر این فرصت را به من عطا کرد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از آموزش‌های جلسه بهره‌مند شوم. در ابتدا از راهنمای محترم، آقای احسان، و همچنین نگهبان جلسه، آقای علی، تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.

واقعیت این است که تصور نمی‌کردم در چنین هفته‌ای و در چنین جایگاهی قرار بگیرم تا درباره بزرگداشت شخصیتی صحبت کنم که بیان عظمت و دستاوردهای او کار آسانی نیست؛ شخصیتی که زندگی انسان‌های بسیاری را متحول کرده و زمینه رهایی و آرامش را برای هزاران نفر فراهم آورده است.

وقتی به زندگی خودم نگاه می‌کنم، می‌بینم که پدر، مادر، همسر و دخترم نیز از برکات حضور من در کنگره بهره‌مند شده‌اند. به همین دلیل، صحبت کردن درباره آقای مهندس برای من فقط بیان چند جمله نیست، بلکه همراه با احساس عمیق قدردانی و احترام است.

روز گذشته، پس از شنیدن صحبت‌های استاد امین که در گروه راهنمایان منتشر شده بود، تصمیم گرفتم بخشی از مشارکت خودم را با الهام از صحبت‌های ایشان آغاز کنم.

استاد امین در صحبت‌های خود به موضوع غم و از دست دادن عزیزان اشاره کردند. ایشان بیان کردند که از دست دادن یک عزیز، چه پدر باشد، چه فرزند و چه هر شخص دیگری که برای ما ارزشمند است، می‌تواند تأثیرات متفاوتی بر زندگی انسان داشته باشد. این اتفاق ممکن است زمینه رشد و تحول انسان را فراهم کند یا برعکس، او را دچار ناامیدی و فروپاشی کند.

ما در اطراف خود نمونه‌هایی از این اتفاقات را دیده‌ایم. من شخصاً خانواده‌ای را می‌شناسم که پس از فوت فرزندشان در یک حادثه تصادف، زندگی‌شان به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفت و اعضای خانواده دچار مشکلات و آسیب‌های فراوانی شدند.

استاد امین به این نکته اشاره کردند که غم، در دل خود نیرویی دارد و ما می‌توانیم از این نیرو به شکل سازنده استفاده کنیم. شاید امروز جای خالی آقای مهندس را احساس کنیم، اما این غم می‌تواند به عاملی برای رشد، اتحاد و حرکت رو به جلوی کنگره تبدیل شود.

نکته دیگری که استاد امین مطرح کردند، این بود که اگرچه ممکن است آقای مهندس دیگر حضور فیزیکی نداشته باشند، اما آثار، اندیشه‌ها، آموزش‌ها و مسیری که برای ما ترسیم کرده‌اند همچنان زنده است. حضور یک انسان بزرگ فقط به حضور جسمانی او محدود نمی‌شود، بلکه آثار وجودی او در تمام کسانی که از آموزش‌هایش بهره برده‌اند، ادامه پیدا می‌کند.

یکی از موضوعاتی که می‌خواهم درباره آن صحبت کنم، دستاوردهای علمی آقای مهندس، به‌ویژه در زمینه درمان سیگار و اضافه‌وزن است.

من حدود بیست‌و دو تا بیست‌و سه سال سیگار مصرف می‌کردم و در کنار آن، مواد مخدر دیگری نیز مصرف داشتم. زمانی که هروئین مصرف می‌کردم، تصورم این بود که برای رهایی از اعتیاد باید به کمپ بروم و مواد را کنار بگذارم؛ اما هیچ تصوری از کنگره و روش درمان آن نداشتم.

در آن دوران، دخترم تازه متولد شده بود. با خودم فکر می‌کردم باید سیگار را هم کنار بگذارم تا فرزندم دیگر مرا با سیگار نبیند. بارها تلاش کردم، اما بیشتر از نصف روز یا یک روز نمی‌توانستم ادامه بدهم و دوباره به مصرف سیگار برمی‌گشتم.

بعدها با کنگره آشنا شدم و توانستم از مواد مخدر رها شوم؛ اما همچنان سیگار مصرف می‌کردم. در آن زمان تصور می‌کردم سیگار چیزی است که تا آخر عمر همراه من خواهد بود.

تفاوت سیگار با مواد مخدر این بود که مصرف مواد مخدر را می‌توانستم از اطرافیان و خانواده پنهان کنم، اما سیگار چیزی نبود که بتوان آن را مخفی نگه داشت. همه از مصرف سیگار من اطلاع داشتند.

پس از رهایی از سیگار، یکی از اتفاقات جالب برای من مربوط به پدر همسرم بود. ایشان حدود شصت‌وهفت سال سن داشتند و نزدیک به چهل‌ودو سال سیگار مصرف کرده بودند. حدود یک سال و نیم تا دو سال پیش از من پرسیدند: «تو چطور توانستی سیگار را کنار بگذاری؟ من سال‌هاست سیگار می‌کشم و مشکلات جسمی هم دارم؛ فقط به من بگو چگونه موفق شدی.»

از آنجا که اطرافیان من شناختی از کنگره نداشتند، نتوانستم به‌راحتی درباره روش درمان صحبت کنم و پاسخ دقیقی به ایشان بدهم. اما این اتفاق باعث شد بیشتر به ارزش کاری که در کنگره انجام می‌شود فکر کنم؛ اینکه مجموعه‌ای وجود دارد که بدون هیاهو، زندگی انسان‌ها را تغییر می‌دهد و حتی بسیاری از اطرافیان از چگونگی این تغییرات آگاه نیستند.

خاطره دیگری که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم، مربوط به دخترم و دوران مدرسه اوست. در فرم‌های مدرسه، سؤالاتی درباره وضعیت خانواده و والدین مطرح می‌شود. در سال‌های ابتدایی تحصیل دخترم، در پاسخ به سؤال مربوط به سیگاری بودن پدر، گزینه بله ثبت شده بود؛ اما چند سال بعد، وقتی دوباره همین سؤال مطرح شد، دخترم پاسخ داد: خیر.

وقتی از او پرسیدند چرا پاسخ قبلی متفاوت بوده است، گفته بود: «پدرم قبلاً سیگار می‌کشید، اما چند سال است که دیگر سیگار نمی‌کشد.»

وقتی این موضوع را برایم تعریف کرد، واقعاً احساس غرور و خوشحالی کردم. شاید در ظاهر اتفاق کوچکی به نظر برسد، اما برای من معنای بسیار بزرگی داشت. اینکه فرزندم بتواند با افتخار بگوید پدرش دیگر سیگار نمی‌کشد، یکی از ارزشمندترین دستاوردهای زندگی من است.

این خاطره به من یادآوری کرد که باید قدردان کنگره و آموزش‌های آقای مهندس باشیم؛ چراکه تأثیر این آموزش‌ها فقط به خود فرد محدود نمی‌شود، بلکه تمام اعضای خانواده از آن بهره‌مند می‌شوند.

موضوع دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، دستاوردهای آقای مهندس در زمینه اضافه‌وزن و تغذیه است. در سال‌های اخیر، در جامعه توصیه‌های مختلفی درباره تغذیه مطرح می‌شد؛ برای مثال، درباره مصرف تخم‌مرغ نگرانی‌هایی وجود داشت و بعضی افراد معتقد بودند که مصرف آن برای کبد مضر است.

اما آقای مهندس در آموزش‌ها و سی‌دی‌های خود درباره تغذیه و شیوه صحیح مصرف مواد غذایی مطالبی را مطرح کرده بودند. من نیز از این آموزش‌ها استفاده کردم و با رعایت توصیه‌های ایشان، متوجه شدم که می‌توان با اصلاح عادات غذایی، وضعیت وزن را بهتر مدیریت کرد.

همسرم نیز همیشه از این موضوع تعجب می‌کرد که چرا با وجود مصرف غذاهای مشترک، وزن من مانند او تغییر نمی‌کند. این موضوع برای من نمونه‌ای از تأثیر آموزش‌هایی بود که در کنگره دریافت کرده بودم. البته در این زمینه، راهنمایان لژیون‌های مربوطه می‌توانند توضیحات تخصصی‌تر و کامل‌تری ارائه دهند.

نکته‌ای که برای من اهمیت دارد این است که آموزش‌های کنگره فقط به درمان اعتیاد محدود نمی‌شود. کنگره به ما آداب غذا خوردن، رفتار اجتماعی، مسئولیت‌پذیری و در یک کلام، هنر زندگی کردن را آموزش می‌دهد. به اعتقاد من، زندگی کردن خودش یک هنر است؛ هنری که باید آن را آموخت و در رفتار و کردار روزمره به اجرا درآورد.

به یاد دارم زمانی آقای مسعود در لژیون سیگار نکته‌ای را مطرح کردند و گفتند: فردی که در کنگره آموزش می‌بیند، باید به‌گونه‌ای رفتار کند که اطرافیانش تفاوت او را احساس کنند و متوجه شوند که این شخص از آموزش‌های کنگره بهره‌مند شده است.

من این موضوع را در زندگی خودم تجربه کرده‌ام. زمانی که در ساختمان محل سکونتم زندگی می‌کردم، حدود ده سال بود که هیچ‌وقت به‌عنوان مدیر ساختمان انتخاب نشده بودم؛ اما در سال‌های اخیر، با وجود اینکه تغییر خاصی در شرایط ظاهری زندگی‌ام ایجاد نشده بود، همسایه‌ها به من اعتماد کردند و مسئولیت مدیریت ساختمان را به من سپردند.

این اتفاق برای من نشان‌دهنده تأثیر آموزش‌ها بر رفتار و نگرش انسان است. گاهی بدون اینکه خودمان متوجه باشیم، تغییراتی که درون ما ایجاد شده است، در رفتارمان نمایان می‌شود و دیگران نیز آن را احساس می‌کنند.

در پایان می‌خواهم بگویم هرچه داریم، از آموزش‌ها و مسیر ارزشمندی است که کنگره ۶۰ برای ما فراهم کرده است. آقای مهندس با اندیشه، تلاش و دستاوردهای علمی خود، راهی را پیش روی ما قرار دادند که نه‌تنها موجب رهایی از اعتیاد، بلکه باعث شناخت بهتر زندگی و اصلاح رفتار و نگرش ما شده است.

امیدوارم بتوانیم با ادامه این مسیر، قدردان زحمات و تلاش‌های ایشان باشیم و با خدمت صادقانه، آموزش گرفتن و انتقال آموخته‌های خود به دیگران، در حفظ و گسترش این میراث ارزشمند سهیم باشیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم از مشارکت و آموزش‌های شما عزیزان نیز بهره‌مند شوم.

ضبط صدا و عکاس: مسافر سعید لژیون 9

تایپ، ویرایش و ارزسال: مسافر حسین لژیون 1