من فکر می‌کنم بهترین کار این است که در هر شعبه، یکی از مرزبان‌ها مسئولیت این کار را بر عهده بگیرد و برای بچه‌ها توضیح بدهد که وقتی می‌خواهند به تهران بیایند، باید چه کارهایی انجام بدهند.
مثلاً به آن‌ها بگویند که لباس‌هایشان را در خیابان عوض نکنند؛ این کار خوب و شایسته نیست. به ساختمان کنگره بیایند و در آنجا، در نمازخانه، لباس‌هایشان را عوض کنند. در کوچه‌ها تجمع نکنند و ماشین‌هایشان را در محل نامناسب پارک نکنند. اگر در هر شعبه، یکی از مرزبان‌ها به‌عنوان مرزبان مسافرت به تهران تعیین شود و مسئولیت این کار را بر عهده بگیرد، می‌تواند با مسافران همکاری کند، به آن‌ها کمک کند و راهنمایی‌های لازم را ارائه بدهد؛ اینکه چگونه بروند، چه ساعتی بروند و چه کارهایی انجام بدهند. به این ترتیب، اطلاعات لازم در اختیار مسافران قرار می‌گیرد. فکر می‌کنم این کار بسیار بسیار خوبی خواهد بود. مسئله دیگری که می‌خواهم مطرح کنم، موضوع هوش مصنوعی است. من صحبت کردم و گفتم بچه‌ها حتماً وارد بخش‌های هوش مصنوعی در گوشی‌هایتان بشوید و حتماً سؤال کنید و سؤال مطرح کنید. تخصص هوش مصنوعی این است که اطلاعات را جمع‌آوری و تبدیل می‌کند. خودش چیزی از خود ندارد و به‌تنهایی زایش و تولید اطلاعات مستقل ندارد. صحبت‌ها و اطلاعات مختلف را جمع‌آوری می‌کند و از جمع‌بندی آن‌ها به نتیجه‌ای می‌رسد که در اختیار شما قرار می‌دهد. بنابراین، وقتی شما وارد این مرحله می‌شوید، می‌توانید به نکات بسیار زیادی دست پیدا کنید.
به همان چیزی رسیدیم که از روز اول گفته بودیم. حالا هم همان است و هیچ فرقی نکرده است. تنها تفاوتی که ایجاد شده، مربوط به پله‌های کتاب است. در چاپ هفتم، سه‌چهارم یا چهارم، پله‌ها هر بار با تیراژ ده‌هزار نسخه چاپ می‌شوند. پله‌ها در ابتدا پانزده‌روزه بودند، اما بعداً تغییراتی در آن‌ها ایجاد شد و به پله‌های کوچک‌تری تبدیل شدند.
البته کوچک‌ترین تغییرات هم در اصل موضوع ایجاد نشده است؛ چون حقیقتی وجود داشت و آن حقیقت کامل بود. برنامه از همان روز اول کامل بود و از این کامل‌تر هم نخواهد شد. همان چیزی است که از ابتدا وجود داشته است. اما چیزی که باعث شد ما به مسائل دیگری هم دست پیدا کنیم، این بود که در این مسیر توانستیم موضوع اعجاز درمان را بررسی کنیم و به نتایج بسیار شگفت‌انگیزی برسیم. همین موضوع باعث شد وارد حوزه سایر بیماری‌ها هم بشویم؛ نه اینکه صرفاً بخواهیم بیماری‌ها را معالجه کنیم، بلکه از نظر کارهای تحقیقاتی نیز پیشرفت‌هایی داشته باشیم. همچنین توانستیم روش DST را به‌عنوان یک روش علمی مطرح و تثبیت کنیم و در زمینه دارو و دریافت دارو نیز به نتایجی برسیم. در حقیقت، انسان‌ها بر اثر استفاده غلط و شیطانی از تریاک، این گیاه را که زیباترین، بهترین و کامل‌ترین گیاه بود و خواص بسیار عالی و اهورایی یا الهی داشت و می‌توانست در درمان انواع و اقسام بیماری‌ها مؤثر باشد، به چیزی تبدیل کردند که امروزه به‌عنوان بدترین دارو و بدترین گیاه شناخته می‌شود؛ گیاهی که مورد لعن، نفرت و نفرین انسان‌ها قرار گرفته است.
اما ما متوجه شدیم که این موضوع، روی منفی تریاک است. تریاک مثل چاقوی جراحی است؛ چاقویی که بسیار تیز و برنده است. اگر در دست جراح باشد، بسیار زندگی‌بخش است، اما اگر در دست یک آدم چاقوکش باشد، بسیار خطرناک و آسیب‌زننده خواهد بود. در واقع، یک تیغ دو لبه است.
پس فهمیدیم که اپیوم و تریاک، همان‌طور که توانسته‌اند در درمان اعتیاد مؤثر باشند، می‌توانند در زمینه‌های دیگری هم مورد بررسی قرار بگیرند و بسیاری از مجهولات را به معلومات تبدیل کنند. البته منظور این نیست که ما بخواهیم خودمان وارد درمان بیماری‌های مختلف بشویم؛ بلکه باید مشخص شود که بیماری چیست و روش درمان آن چگونه است.
در مورد گواهینامه‌هایی که در سخنرانی‌های مختلف دریافت کرده‌ایم، من دیدم مقالاتی که در حقیقت درباره سرطان داشتیم و ارائه کرده بودیم، و حتی سخنرانی‌هایی که در زمینه اعتیاد و سرطان انجام داده بودیم، بسیار بیشتر از مقالات حوزه اعتیاد مورد توجه قرار گرفته‌اند.
البته در زمینه اعتیاد هم مقاله داریم، اما تعداد آن‌ها چندان زیاد نیست. حدود پنج مقاله داریم که پذیرفته شده‌اند و قرار است به‌زودی چاپ شوند.
اما در مورد سرطان، سخنرانی‌های بسیار زیادی در کشورهای مختلف و ایالت‌های مختلف انجام داده‌ایم. به همین دلیل، عضویت انجمن آمریکا را دریافت کرده‌ایم.
از همان صورت‌مسئله اعتیاد و همان روش درمان تدریجی و پله‌ای خودمان توانستیم به این نتایج برسیم؛ نتایجی که در بیماری‌هایی مانند بیماری‌های قلبی، کولیت، ام‌اس، انواع سرطان‌ها و بیماری‌های دیگر به دست آمده‌اند. شاید در حال حاضر همه آن‌ها در ذهنم نباشند، اما ما مقالاتی را ارائه کرده‌ایم و دستاوردهای علمی خودمان را مطرح کرده‌ایم که بسیار مورد توجه جهانیان قرار گرفته‌اند. این‌ها از کجا شروع شد؟ از حل کردن صورت‌مسئله اعتیاد. ما ابتدا صورت‌مسئله را حل کردیم. صورت‌مسئله بیماری‌ها را هم به همین شکل بررسی کردیم. یعنی چه؟ یعنی گفتیم اعتیاد چیست؟ چه چیزی در فرد معتاد خراب شده است؟ ما دقیقاً چه چیزی را می‌خواهیم درست کنیم؟
فرض کنید با یک فرد معتاد روبه‌رو هستیم. می‌خواهیم بدانیم در وجود این فرد چه چیزی خراب شده که باید آن را اصلاح کنیم.
برای درمان اعتیاد، تمام متخصصانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند، اغلب به معلم اخلاق تبدیل شده‌اند. یک دارو می‌دهند و در کنار آن، نصیحت و توصیه اخلاقی می‌کنند. می‌گویند اعتیاد بد است، اعتیاد خوب نیست و نباید به آن گرفتار شد. اما هیچ‌کس نمی‌گوید دقیقاً چه چیزی در اعتیاد خراب شده است که باید آن را درست کنیم. در کنگره گفتیم اعتیاد، سیستم ایکس را دچار اختلال می‌کند. سیستم عصبی و هورمون‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرند و عملکرد آن‌ها مختل می‌شود. بعد از آن، موضوع را عمیق‌تر بررسی کردیم و در تحقیقات کنگره به مسئله بیان ژن‌ها رسیدیم. ما بین ۱۸ تا ۲۲ هزار ژن داریم. باید بررسی کنیم که بیان بعضی از ژن‌ها از تعادل خارج شده است. نکته جالب اینجاست که مثلاً سرطان سینه در بعضی خانواده‌ها به‌صورت موروثی دیده می‌شود. یعنی چه؟ یعنی ممکن است بیان ژن از تعادل خارج شده باشد و این وضعیت به نسل بعدی منتقل شده باشد. اما ژن با بیان ژن تفاوت دارد. خود ژن لزوماً مشکل ندارد، بلکه ممکن است بیان آن از تعادل خارج شده باشد. برای درک بهتر، فرض کنید ژنی وجود دارد که محصول مشخصی تولید می‌کند، اما بیان آن باعث می‌شود محصول دیگری تولید شود. در واقع، عملکرد و خروجی آن تغییر می‌کند و همین مسئله می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند. ما معتقدیم اگر بتوانیم با روش DST و روش خودمان این بیان ژن را اصلاح کنیم، قادر خواهیم بود مشکلات ایجادشده را برطرف کنیم. این کار را انجام داده‌ایم و مقالات آن هم وجود دارد. مقاله یعنی چه؟ یعنی مطلبی که ارائه شده و مورد داوری قرار گرفته است. این موضوع بسیار مهم است.
شما مطلبی را مطرح می‌کنید و در نشریات مختلف، کارشناسانی که در همان حوزه تخصص دارند، آن را بررسی و داوری می‌کنند. مثلاً در آمریکا، در یک مجله علمی، سه، چهار یا پنج نفر از استادان و پروفسورهای همان حوزه، مطالب ارائه‌شده را بررسی می‌کنند.
برای اینکه موضوع را بهتر متوجه شوید، یک مثال می‌زنم.
فرض کنید دیوار و سقف یک ساختمان را ایزوله می‌کنید، اما علت اصلی رطوبت را پیدا نمی‌کنید. هرچقدر هم که رطوبت را خشک کنید، مشکل دوباره برمی‌گردد؛ چون علت اصلی در جای دیگری است.
ممکن است در زیر ساختمان، لوله‌ای به طول دو یا سه متر وجود داشته باشد که سوراخ شده و آب از آن نشت می‌کند. شما هر کاری انجام بدهید، تا زمانی که آن لوله را پیدا نکنید و محل سوراخ را تعمیر نکنید، مشکل برطرف نخواهد شد.
باید بروید و علت اصلی را پیدا کنید؛ یعنی لوله را پیدا کنید، آن را بشکافید و محل سوراخ را مشخص کنید.
در واقع، باید به دنبال علت اصلی باشیم، نه اینکه فقط با نشانه‌های ظاهری مقابله کنیم. در یکی از این مجموعه‌ها، به‌عنوان بهترین سخنران انتخاب شدیم و گواهینامه‌هایی هم صادر کردند. عنوان بهترین سخنران و مؤثرترین سخنرانی را دریافت کردیم.اما این یافته‌ها از کجا شروع شد؟ من نابغه نبودم که به‌تنهایی این مسائل را پیدا کرده باشم. ما به کمک یکدیگر و با مشاهده و بررسی به این نتایج رسیدیم. افرادی را دیدیم که بیماری داشتند و پس از انجام DST، وضعیتشان بهتر شده بود. خود من هم این روش را انجام دادم و مشکلم برطرف شد. وقتی دیدیم افراد مختلف با انجام این روش بهبود پیدا می‌کنند، متوجه شدیم که حتماً باید علت مشخصی وجود داشته باشد. بنابراین، به دنبال پیدا کردن علت رفتیم و آن را بررسی کردیم. برای اینکه بتوانیم این موضوع را اثبات کنیم، روی موش آزمایش انجام دادیم؛ چون در دنیای علمی امروز، هرچقدر هم که نتایج یک تحقیق را مطرح کنید، ابتدا باید آن را در مراحل آزمایشگاهی و روی حیوانات آزمایشگاهی اثبات کنید. ابتدا آزمایش روی موش انجام می‌شود، سپس در صورت تأیید، ممکن است آزمایش روی حیوانات دیگری مانند میمون انجام شود و بعد از طی مراحل لازم، نوبت به بررسی‌های انسانی می‌رسد.
اما ما در زمینه سرطان و ام‌اس، نتایجی را در انسان مشاهده کرده بودیم. با این حال، برای اثبات علمی و طی کردن مراحل تحقیقاتی، لازم بود از آزمایش روی حیوانات شروع کنیم و مراحل علمی را به‌ترتیب طی کنیم. از کجا این موضوع مشخص شد؟
از همان صورت‌مسئله اعتیاد. ما صورت‌مسئله را درست تشخیص دادیم. در مورد سلول‌های عصبی، این سلول‌ها غلافی دارند که به آن غلاف میلین می‌گویند. این غلاف مانند یک روکش عمل می‌کند. وقتی این روکش آسیب می‌بیند، انتقال پیام‌های عصبی دچار اختلال می‌شود. در بیماری ام‌اس، این غلاف‌ها آسیب می‌بینند و ارتباط و انتقال پیام‌های عصبی به‌درستی انجام نمی‌شود.
از نظر علمی گفته می‌شود که این غلاف‌ها قابلیت ترمیم ندارند، اما در بررسی‌ها و تحقیقات ما نتایجی به دست آمد که نشان می‌داد این غلاف‌ها می‌توانند قابلیت ترمیم داشته باشند. ما مطرح کردیم که اگر با این روش اقدام کنیم، غلاف‌های میلین می‌توانند ترمیم شوند. این موضوع سروصدای زیادی ایجاد کرد و در بسیاری از جاها مورد توجه قرار گرفت. این‌ها بخشی از یافته‌های علمی کنگره هستند که به وجود آمده‌اند. امسال، با توجه به اینکه اول مهر آغاز سال جدید کاری ماست، امیدواریم بتوانیم این مسیر را ادامه بدهیم و دستاوردهای بیشتری داشته باشیم.
این مسیر از کنگره زاهدان شروع شد و به کنگره‌ها و کنفرانس‌های بزرگ و بسیار مهم در آمریکا، کره و سایر کشورهای دنیا رسید. بلافاصله از ما دعوت می‌کنند تا برای سخنرانی در این رویدادها حضور پیدا کنیم.
امیدواریم بتوانیم در سال جاری کارهای بیشتری انجام بدهیم و حتی تعدادی دستگاه وارد ایران کنیم؛ دستگاه‌هایی که در حال حاضر در بسیاری از مراکز داخلی وجود ندارند.
البته وارد کردن این دستگاه‌ها کار ساده‌ای نیست. باید مجوزهای لازم را دریافت کنیم. برای مثال، ممکن است لازم باشد از خزانه‌داری آمریکا یا مراجع مربوطه مجوزهای لازم برای واردات دستگاه‌ها را بگیریم تا بتوانیم آن‌ها را وارد کشور کنیم.
ان‌شاءالله بتوانیم در زمینه سلول‌های بنیادی نیز وارد فعالیت‌های بیشتری شویم و عضویت انجمن‌های مرتبط با سلول‌های بنیادی را به دست بیاوریم. در آن صورت، می‌توانیم دستگاه‌های موردنیاز را وارد کنیم و برخی تحقیقات را در سطح سلولی، مولکولی و بیان ژن، خودمان در داخل کشور انجام بدهیم؛ به‌طوری‌که دیگر برای انجام آزمایش‌ها مجبور نباشیم به انگلستان یا کشورهای دیگر برویم. امیدوارم بتوانیم به کمک یکدیگر، اهدافمان را دنبال کنیم و در نهایت بتوانیم از انسان‌های بیشتری دستگیری کنیم و به آن‌ها کمک برسانیم.
تایب و ویرایش: مسافر حمیدرضا
سایت نمایندگی پردیس
- تعداد بازدید از این مطلب :
88