جلسه هشتم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ابنسینا با استادی پهلوان همسفر رویا، نگهبانی راهنما همسفر هاجر و دبیری دنور همسفر اعظم با دستور جلسه « بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن) » روز سهشنبه ۱۲ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا از خدای خود و استاد سردار که به من لیاقت خدمت در این جایگاه را دادند تا آموزش بگیرم و در جمع شما دوستان و عزیزان باشم، سپاسگزارم. از آقای مهندس عزیز و خانواده محترم ایشان کمال تشکر و قدردانی را دارم؛ چون ما هر چه در زندگی داریم از لطف و مهر بیکران آنهاست و تا آخر عمر مدیون این خانواده هستیم که عمر و وقت خود را برای ما گذاشتند، به تحقیق پرداختند و تلاش کردند تا خانواده بزرگ کنگره۶۰ به این نقطه برسد. با ارزشترین چیز در این بعد از حیات، زمان است. آقای مهندس میتوانستند از این فرصتشان در جای دیگری استفاده کنند، ولی زمان خود را وقف این راه کردند و ما را به حال خوب و آرامش رساندند. احیاء کردن این همه خانواده کار کوچکی نیست و به نظر من بزرگترین دستاورد است.
از راهنماهای خود همسفران سهیلا، نورا و سمیرا کمال تشکر را دارم. به واسطه این عزیزان بود که من توانستم آموزشها را بگیرم و فعل ببخش را اینگونه صرف کنم. گذشت، محبت، عشق و بخشندگی را از آنها آموختم. من چهار سال پیش با حال بسیار خراب وارد همین شعبه شدم. خواستهام این بود که در مسیر روشنایی قرار بگیرم و به حال خوب دست پیدا کنم، خدا را شکر تا کنون نتیجه خوبی گرفتهام؛ البته هنوز هیچ چیز نمیدانم و مسیر طولانی برای آموزش گرفتن در پیش دارم. به نظر من هیچکس نمیتواند بگوید که من همه چیز را میدانم؛ زیرا ما آدمها خیلی سخت به آن درجه میرسیم، یعنی طی کردن سفر سوم بسیار سخت است و مشخص نیست چقدر زمان میبرد تا یک فرد به آن مرحله برسد.
امروزه دغدغه تمام انسانها در سراسر دنیا سه موضوع اعتیاد، چاقی و سرطان است. آقای مهندس مسئله اعتیاد را حدود ۲۸ سال پیش حل کردند و از آن عبور کردند تا این اواخر مقالههای بسیار زیادی در برترین دانشگاههای جهان ارائه دادند که اکثراً در رابطه با بیماریهای سرطان، صرع، کولیتالستراتیو و MS بود. ایشان عضو انجمن سرطان آمریکا هستند که این باعث افتخار همه ماست. آقای مهندس برای کشف بیماریها و گسترش علم، بسیار تلاش کردند تا انسانهای بیشتری را احیاء کنند؛ حتی تا آخرین ساعاتی که قبل از عمل باید به بیمارستان میرفتند، در کنگره حضور داشتند و در حال خدمت به انسانها بودند.
آموزشهای کنگره محدود به سن و سال خاصی نیست. از جوانان گرفته تا خانمهایی که بهتازگی ازدواج کردهاند و حتی افرادی که همسنوسال من هستند، همگی میتوانند از این آموزشهای ارزشمند بهرهمند شوند. کنگره دانشگاهی کامل برای آموختن علم درست زندگی کردن است و هر فردی در هر مرحلهای از زندگی، میتواند از این آموزشها بهره ببرد. خداوند را هزاران بار شکر میکنم و قدردان خانواده بزرگ آقای مهندس بابت بهوجود آوردن چنین بستری هستم. از مسافرم سپاسگزارم که وجودشان مایه نعمت، برکت و آرامش خانواده ماست. حال من رویا چه وظیفهای به عنوان عضو کوچک این مجموعه به عهده دارم؟ اکنون بایستی خیلی قویتر و محکمتر در این مسیر قدم بردارم تا بتوانم هدف کنگره۶۰ را به گوش افرادی که بیرون از این در هستند، برسانم. طبق صحبتهای دکتر امین در سیدی «حق» ما باید ازخودگذشتگی داشته باشیم؛ چون تا از خود نگذریم، به خودمان نمیسیم!
اگر بخواهم درمورد خودم و لژیون سردار صحبت کنم، من چندین سال درگیر سرطان بودم. دو بار سرطان را تجربه کردم؛ دردهای شیمیدرمانی، جراحی، پرتودرمانی و سوختگیهای بعد از آن، همه را با گوشت، پوست و استخوانم تجربه کردم که بسیار تلخ بودند. مشکل تیروئید نیز داشتم و مرتب برای بررسی و چکاپ به پزشک مراجعه میکردم، پیش از اینکه به کنگره۶۰ بیایم و سفر جونز انجام دهم، هر ۳ یا ۶ ماه یکبار نیاز به نمونهبرداری و بررسی تیروئید داشتم؛ اما در آخرین مراجعه، پزشکم گفتند که دیگر نیازی به این بررسیهای مکرر نیست و فقط سالی یکبار برای آزمایش مراجعه کنم، کافی است؛ آن لحظه از صمیم قلبم خدا را شکر کردم. این اتفاق برای من یک دستاورد است و نتیجه آموزشهای کنگره است که باعث تغییر نگرش و دیدگاه من به زندگی شد. همهچیز به نوع نگاه ما بستگی دارد؛ اینکه با نگاهی مثبت به مسائل بنگریم یا منفی، همه دست خودمان است. تلاش میکنم همیشه نگاهم را مثبت نگه دارم، به اطرافیانم عشق بورزم، با خودم و دیگران در صلح و آرامش باشم و هر آنچه برای خود میخواهم، برای دیگران نیز بخواهم. معتقدم زمانی که بتوانم چنین نگرشی داشته باشم، حال دلم خوب خواهد بود و آرامش را در زندگیام احساس خواهم کرد.
همیشه وظیفه خود میدانستم که در لژیون سردار کمک مالی انجام دهم و سالهای متمادی، خود و خانوادهام عضو این لژیون بودیم، ولی رسیدن به جایگاه پهلوانی اصلاً به فکرمان خطور نمیکرد. پارسال همین موقعها هفته گلریزان بود، در بین کلیپهایی که مرتبط با بخشش درست کرده بودند، یک کلیپ از کسب اجازه پهلوانی یک نفر را دیدم که مرا به فکر فرو برد. همان روزها یک پیشنهاد برای سرمایهگذاری به من شد و باعث شد که یک دوراهی در ذهن من بهوجود بیاید. چند روز با خود در جدال بودم که چه کاری انجام دهم؟ ولی خدا را شکر آخر نتیجه این شد که به نیروهای بازدارنده خود غلبه کردم و تصمیم درست را گرفتم. همراه خانواده نزد آقای مهندس رفتیم، ساعتها منتظر ایستادیم تا بتوانیم اجازه پهلوانی را بگیریم، ایشان فقط یک چیز به ما فرمودند، گفتند که فکر کنید این پول را در رودخانه ریختهاید و اصلاً از خدا و بندهخدا هیچ توقعی نداشته باشید و من در جواب به ایشان گفتم: اصلاً فکر میکنم چنین پولی نداشتم و ایشان گفتند: مبارک باشد. خیلی حس و حال بسیار قشنگ و وصفنشدنی بود.
روز سیزدهم مهرماه (آخرین روز حضور آقای مهندس در کنگره۶۰) توفیق این را داشتیم که همراه خانواده و راهنمایانم خدمت ایشان برسیم برای دریافت شال پهلوانی و من آن روز شیرینترین و بهترین لحظات عمرم را تجربه کردم. اصلاً من در خواب هم نمیدیدم روزی پهلوان بشوم، یعنی اذن آن باید صادر بشود. اگر اذن جایگاهی برای ما صادر بشود، همانند این است که قرعه به نام ما افتاده است. از راهنمایان خود سپاسگزارم که آن روز من را همراهی کردند و شور و شوق من را دوچندان کردند. پهلوان شدن به معنی دارایی زیاد داشتن نیست؛ کاری که بخواهد انجام بشود، انجام میشود، فقط بایستی خواسته آن درون ما وجود داشته باشد. انشاءالله این جایگاه روزی تکتک شما بشود و این حس و حال زیبا را در کنار دکتر امین عزیز تجربه کنید. همه ما تا آخر عمرمان مدیون این خانواده بزرگ هستیم و بایستی با تمام توان خود در کنار آنها باشیم تا آرزوی آقای مهندس که جهانی شدن کنگره۶۰ بود، محقق شود. من هم دوست داشتم سهم کوچکی از این اقیانوس بیکران باشم و قدم کوچکی در این مسیر بردارم. دیگران کاشتند و ما خوردیم؛ ما هم بکاریم تا دیگران و آیندگان از ثمره آن استفاده کنند و وقتی قدم اول را برداشتم. خود خداوند کمک کرد و اقساط را پرداخت کردم.
نتیجه این بخشش در طول این یک سال در خانوادهام قابل مشاهده بود. البته این نتایج لزوماً نباید مادی باشند؛ من برکات و نتایج معنوی بسیار زیادی را دیدم. از اینکه فرزندانم در مسیر کنگره قرار گرفتهاند، بسیار خوشحال هستم؛ چون بزرگترین دانشگاه زندگی است. دانشگاهی که در آن، علم درست زندگی کردن و چگونه زیستن را میآموزند. در یک سال اخیر، از دیدن تغییرات مسافرم بسیار خوشحال هستم؛ چون پس از سالها تلاش و تجربه، چندین بار بازگشت و تخریب، سرانجام به نتیجه رسید و رهایی خود را از آقای مهندس دریافت کرد. خداوند را صد هزار مرتبه شکر میکنم بابت آرامشی که امروز در خانوادهام برقرار است، همه اینها برای من نعمتهای بسیار ارزشمندی هستند. این حال خوب را مدیون کنگره هستم و احساس میکنم کاری انجام ندادهام، چه بسا بیشتر از قبل بدهکار هستم. خواسته جایگاه نشان در بینشانی را دارم و از خداوند میخواهم این توفیق را نصیبم کند و این خواسته برایم محقق شود.
تنها نکتهای که در پایان دوست دارم به آن اشاره کنم، نزدیک بودن جشن گلریزان است. امیدوارم هرکدام از ما بهاندازه توان و بضاعت خود، تمام تلاشمان را برای خدمت و مشارکت به کار بگیریم. مهمتر از هر چیز، میزان عشق، نیت و توان ما در خدمت کردن است. امیدوارم که همه ما صد خود را بگذاریم، چون زمان بهسرعت میگذرد و فرصتها همیشه در اختیار ما نخواهند بود. آقای مهندس در اواخر صحبتهایشان همواره بر شکرگزاری تأکید داشتند و من نیز میخواهم سخن پایانیام همین باشد: در همه حال شکرگزار خداوند باشیم. من در تمام مراحل زندگی، حتی زمانی که دو بار بیماری سخت را تجربه کردم، همواره توکلم به خداوند بود، تسلیم خواست او بودم و شکرگزاری را فراموش نکردم. همه ما انسانها نسبت به یکدیگر محبت داریم. جهان هستی در عشق و محبت شناور است. پس من و شما، بهعنوان اشرف مخلوقات، چه وظیفهای داریم و محبت خود را کجا باید به عمل تبدیل کنیم؟ هرکسی، به هر شکلی میتواند سهمی در این مسیر داشته باشد؛ حتی با جابهجا کردن یک صندلی یا مشارکت در کمکهای مالی. کم یا زیاد بودن مبلغ پرداختی مهم نیست؛ مهم این است که هرکس با حداکثر توان خود قدم بردارد. در پیشگاه خداوند آنچه اهمیت دارد، نیت و انجام وظیفه در حد توان است.

.jpg)
تایپیست: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم)
عکاس، ویرایش و ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابنسینا
- تعداد بازدید از این مطلب :
163