مردی که چراغی در تاریکی روشن کرد. بعضی انسانها به دنیا میآیند تا فقط زندگی کنند؛ اما بعضی دیگر میآیند تا معنای زندگی را به دیگران بیاموزند تا راهی بسازند که پیش از آن کسی جرأت پیمودن آن را نداشته است. استاد عزیز، شما از آن انسانهای بزرگی بودید که دستاوردهایتان را نمیتوان تنها با تعداد کتابها، سالهای تلاش یا وسعت یک مجموعه سنجید؛ بلکه ارزش واقعی میراث شما را باید در زندگی انسانهایی جستوجو کرد که با آموزشهای شما دوباره متولد شدند و رها شدند، از دنیا تاریک مثل ققنوسی که از دل آتش دوبار به پرواز در آمده است. شما فقط کتاب ننوشتید، شما فصل تازه از امید را در زندگی انسانها آغاز کردید.
در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» به ما آموختید که عبور از سختترین مسیرها ممکن است؛ اگر صبر و آگاهی همراه انسان باشد. شما در این کتاب ارزشمند فقط از یک مسیر دشوار سخن نگفتید؛ بلکه از همه سختیها گفتید، به ما آموختید که هیچ تاریکی همیشگی نیست و برای رسیدن به روشنایی باید حرکت کرد، صبور بود و از سختیها عبور کرد. مثل آبی که از صخرهها و سنگریزهها عبور میکند تا خود را به دریا برساند.
در کتاب «عشق، ۱۴ وادی برای رسیدن به خود» از راهی گفتید که مقصدش شناخت عشق و رسیدن به روشنایی است. در وادیهای عشق و تفکر، پنجره تازه به روی شناخت انسان گشودید و به ما یادآوری کردید که تغییر، پیش از هر چیز از درون خود انسان آغاز میشود. با بنیانگذاری کنگره۶۰ و ارائه متد DST مسیری از آموزش، شناخت و بازگشت به زندگی بنا کردید، مسیری که هزاران انسان در آن فرصتی دوباره، برای ساختن زندگی خود پیدا کردند.
شما به ما آموختید که انسان را نباید با گذشتهاش قضاوت کرد. ناامیدی پایان راه نیست و هیچ کس نباید از ارزش دوباره برخاستن محروم شود چه میراث بزرگی از خود بهجا گذاشتید. استاد عزیز، کتابهایتان همچنان سخن میگویند، آموزشهایتان همچنان جاری است، شاگردانتان همچنان میآموزند و راهی که با عشق بنا کردید، همچنان ادامه دارد. شاید امروز جای خالی حضورتان را با هیچ واژهای نتوان پر کرد؛ اما مگر میشود اندیشه چنین مرد بزرگی را به فراموشی سپرد؟ نه هرگز نمیشود چه در این بعد چه در بعدهای دیگر این اندیشه بزرگ فراموش شود.
استاد شما نرفتید که فراموش شوید؛ شما اندیشه شدید که در جان انسانها ریشه کرده است. نامتان در صفحات کتابها، در قدمهای رهجویان، در لبخند خانوادههایی که دوباره به آرامش رسیدند و در قلب تمام کسانی که از شما آموختند، زنده خواهد ماند. ما هنوز باور نداریم رفتن شما را؛ اما به ماندگاری اندیشه شما ایمان داریم. استاد حسین دژاکام، شما در قلب ما ماندگارید؛ نه فقط به خاطر آنچه نوشتید، بلکه به خاطر زندگیهایی که با اندیشه شما روشن شد.
بزرگ آن نیست که در جهان بماند جاودان بزرگ آن است که بسازد از انسان، انسانی دیگر
نویسنده: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر اشرف (لژیون یازدهم)
رابط خبری: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر اشرف (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی هاتف نجف آباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
200