بهترین علم، علمی است که حقیقت را آشکار کند و انسان را به «حالِ خوب» برساند

جلسه یازدهم از دوره چهل و هفتم جلسات خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی خمین با استادی مسافر علیرضا نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه" بزرگداشت و دستاوردهای علمی آقای مهندس" در روز سه‌شنبه ۱۲ آبانماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ برگزار شد.

سلام دوستان، علیرضا هستم، یک مسافر.

 خدا را شکر می‌کنم که یک بار دیگر خداوند این اجازه را به من داد تا در جلسات کنگره حضور داشته باشم و بتوانم خدمت کنم. امیدوارم حرفی که از دهانم خارج می‌شود، حداقل به درد یک نفر بخورد و با مشارکت شما دوستان، بتوانیم جلسه خوبی داشته باشیم.

‌

همان‌طور که دبیر عزیز فرمودند، دستور جلسه امروز درباره‌ی «مقالات و دستاوردهای علمی آقای مهندس» است. همان‌طور که همه می‌دانید، از زمان خلق انسان تا به حال، درمانی برای چاقی، سیگار یا بیماری‌های لاعلاج وجود نداشت. آقای مهندس از زمانی شروع کردند که اگر یک گرم تریاک از مردم می‌گرفتند، دادگاهی، پاسگاه و زندان در کار بود. ایشان در آن سختی‌ها آمدند و روش خود را گفتند و فرمودند: «تریاک بهترین دارو است». در آن زمان هیچ‌کس این حرف را قبول نداشت؛ هرچند قدیمی‌ها هم می‌گفتند تریاک بهترین دارو است، اما دلیلش را نمی‌دانستند و راهکارش را بلد نبودند. فقط می‌گفتند بهترین است، اما نمی‌دانستند که داروی درمان ما در واقع در جیب خودمان است، ولی ما از آن بی‌خبر بودیم.آقای مهندس آمدند و این حقیقت را کشف کردند. ما فهمیدیم که این همه مریضی و سختی‌هایی که می‌کشیم، داروی آن همان تریاک است؛ یعنی با تریاک می‌توان «سیستم ایکس»  را که خراب شده است، به تعادل رساند. آقای مهندس از میان تمام آن سختی‌ها و محدودیت‌ها شروع کردند و با ایمانی که به کارشان داشتند، پیش رفتند تا امروز به اینجا رسیدند و توانستند این همه افراد را از دام اعتیاد رها کنند.

‌

باید بپرسم تمام این درمان‌ بیماری‌های مختلف از دل چه چیزی بیرون آمد؟ از دلِ «صورت مسئله‌ی اعتیاد». آقای مهندس آمدند صورت مسئله‌ی اعتیاد را شناختند؛ اینکه فرد چگونه و چرا اعتیاد پیدا کرده است. شما می‌بینید بیرون از اینجا، خیلی‌ها ترک می‌کنند اما حالشان خوب نیست. به یاد می‌آورم کسی می‌گفت ۲۵ سال است ترک کرده، اما باز هم حالش خوب نیست. چرا؟ چون غدد درون بدن ما از کار افتاده‌اند. وقتی ما این سیستم را از کار انداختیم، باید به گونه‌ای باشد که دوباره به کار بیفتد. اگر من به صورت «سقوط آزاد» یا محلی مصرف را کنار بگذارم، آن سیستم‌ها به کار نمی‌افتند؛ بلکه باید طبق متد پیش بروم تا حال من روز به روز بهتر شود.

‌

 من کی به آن حال خوش می‌رسم؟ زمانی که سیستم درونم کار کند و غدد درونی بدنم مثل دوران پیش از مصرف، یا حتی بهتر، فعال شوند. من قبل از مصرف هم یک سری از غددم کار نمی‌کردند که به همین دلیل به سراغ اعتیاد رفتم. حالا وقتی به کنگره می‌آیم، نباید فکر کنم هر کسی از این در وارد شود، درست می‌شود؛ بلکه باید «گوش به فرمان» باشد. اگر من گوش به فرمان باشم و تک‌تک این قوانین را درست اجرا کنم، آن وقت به حالِ خوب می‌رسم. برخی می‌گویند: «من رفتم کنگره و درست نشدم»؛ اما وقتی بررسی می‌کنی، می‌بینی روش کنگره را درست نرفته یا نصفه و نیمه رها کرده است و حالا می‌گوید کنگره به من جواب نداد. در حالی که اگر قوانین را در داخل و خارج از کنگره اجرا کنم، تمام سیستم‌های درونی، غدد درون ریز و برون ریز و سیستم ایکس بازسازی می‌شوند و حتی بهتر از قبل می‌گردند تا بتوانم با «حالِ خوش» به زندگی‌ام ادامه دهم.

‌

ببینید، تفاوت میان «درمان شدن» و «ترک کردن»، زمین تا آسمان است. درمان یعنی زمانی که من بدون مصرف، به حالِ خوبی برسم. در آن حالت، اگر کسی در جامعه حرفی زد یا سعی کرد مرا تحریک کند، اصلاً عین خیالَم نباشد و جوابش را ندهم؛ چون وقتی غدد درونی من درست کار کنند و به آرامش رسیده باشم، دیگر نیازی نیست برای خودم دردسر درست کنم.کل این دستاوردها از دلِ چه چیزی بود؟ آقای مهندس آمدند اعتیاد را درمان کردند و دیدند افرادی که بیماری‌های لاعلاج داشتند (که از ابتدای خلقت کسی راهش را پیدا نکرده بود)، با این علم شفا یافتند. در واقع، با دستان آقای مهندس، این علم شکافته شد. بهترین علم، علمی است که حقیقت را آشکار کند و انسان را به «حالِ خوب» برساند. اگر حالم خوش باشد، می‌توانم زندگی درستی داشته باشم. ما همه چرا سراغ مواد رفتیم؟ برای اینکه حالمان خوب شود. در ابتدا خوب بود، اما در نهایت همه چیز را خراب کرد. پس «علم راستین» علمی است که اگر مصرف نکردم و طبق آن پیش رفتم، روز به روز حالم بهتر شود. به این می‌گویند علم راستین. نباید فریب کتاب‌های زیادی را  که نوشته شده است را خورد. در حالی که نویسنده‌اش در نهایت ناامیدی از تیمارستان سر در می‌آورد. این چه علمی است؟ علم واقعی آن است که در آن، اگر شخص ذره‌ای هوشیار باشد، «الگوها» را یکی‌یکی ببیند. من حتی بیرون از اینجا هم کسانی را می‌بینم که ترک کرده‌اند، اما الگوها را نمی‌بینند. فقط کمی هوشیاری لازم است تا انسان بفهمد کجا آمده، چه کار می‌کند و بتواند حال خودش و دیگران را به‌درستی تحلیل کند؛ و این موضوع نیاز به دانایی دارد.

‌

فکر می‌کنم وقتم تمام شد. من در جایگاهی نیستم که بخواهم درباره‌ی عظمت آقای مهندس سخن بگویم، اما باید بگویم که بسیاری از این بیماری‌ها بعد از کشف DST و از طریق «تغییر بیان ژن‌ها» درمان شدند. مثلاً وقتی می‌بینیم سرطانی در یک خانواده است و از پدر به فرزند و از فرزند به فرزند منتقل شده و در آن خانواده چرخیده است، آقای مهندس با مقالات خود به جهانیان فهماند که این موضوع قابل درمان است و ما می‌توانیم آن را درمان کنیم.

‌

این‌گونه نیست که فردی به دکتر مراجعه کند، هزینه‌های گزافی بپردازد و در نهایت بشنود که «کاری نمی‌شود انجام داد». یا کسی بگوید: «من به بهترین کشورهای دنیا رفتم و هزینه زیادی کردم و فکر کردم خوب شدم، اما دو ماه بعد دوباره بیماری برگشت». دلیلش این است که اگر «بیانِ ژن» تغییر نکند، درمان کامل نیست. شاید پدر من سرطان داشته باشد، اما اگر در درون من تغییر ایجاد شود و بیانِ ژنش درست شود، دیگر آن سرطان در من وجود نخواهد داشت و درمان می‌شوم.

‌

صحبت‌های زیادی بود، اما در پایان بسیار ممنون و سپاسگزارم که به حرف‌های من گوش دادید.

تایپ مطالب: مسافر عباس لژیون دوم

عکس و بارگذاری:  مسافر میلاد

‌

‌