درد و رنج بشر از دانش‌های کشف‌ نشده است

جلسه چهارم از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا به استادی راهنما همسفر مهین، نگهبانی همسفر هاجر و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان "کتاب‌ها"» روز دوشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را هزاران بار سپاس می‌گویم و از خداوند ممنونم که یک بار دیگر به من اجازه داد تا روی صندلی استادی قرار بگیرم و در خدمت شما عزیزان باشم. از دیدن چهره‌های شما بسیار خوشحالم و از این‌که در جمع شما دوستان حضور دارم، احساس خوبی دارم. از ایجنت نمایندگی و نگهبان جلسه بابت دعوتشان و همچنین از مرزبانان و خدمتگزاران شعبه سپاسگزارم.

می‌دانم با اتفاقی که برای آقای مهندس رخ داد، همگی ما واقعاً متأثر شدیم و مطمئن هستم حال هیچ‌کدام از ما خوب نیست. می‌خواهم صحبت‌هایم را با این جمله شروع کنم که امیدوارم حال همگی خوب باشد، حال من هم به حمدالله خوب است؛ اما مطمئن هستم که این تکیه‌کلام آقای مهندس، «حال شما خوب است؟»، شاید در حال حاضر برای بسیاری از ما پاسخ مثبتی نداشته باشد. با این‌حال، حال آقای مهندس ان‌شاءالله بهترین حال است و در سفری که آغاز نموده‌اند، همان‌طور که می‌گویند: پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است. مطمئناً سفری است که با توجه به پایان خوبی که برای سفر قبلی رقم خورد و رسالتی که به انجام رساندند، آغاز خوبی در سفر بعدی خواهند داشت و حتماً دعای خیرشان همراه ما خواهد بود.

امروز قرار است درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنیم و مقالات ایشان را مطرح کنیم و با هم به شخصیت علمی و محقق بودن ایشان بپردازیم، به این‌که چه رسالتی بر عهده داشتند، چگونه برای به انجام رساندن آن تلاش کردند و چه زحماتی کشیدند. ایشان از خودشان، خانواده‌شان، سرمایه وجودی و آبروی خود مایه گذاشتند تا ما و امثال ما و حتی کسانی که هنوز به کنگره متصل نشده‌اند، بتوانیم این مطالب را دریافت کنیم و علم بیاموزیم. در ابتدا خودمان آن را اجرا کنیم، زندگی‌های خود را نجات بدهیم و سپس بتوانیم این آموخته‌ها را به دیگران انتقال بدهیم.

در واقع رسالت ما از همین حالا شروع شده است. من به عزیزان در همان روزهای اول گفتم که همه ما احساس می‌کردیم شرایط بسیار سخت است؛ اما اکنون احساسی داریم که گویی یک شال نامرئی بر گردن تک‌تک ما قرار گرفته و رسالت جدیدی به همه اعضاء کنگره سپرده شده است. بنا به صحبت خانم شانی که فرمودند: از این به بعد تازه قرار است کنگره شکوفا شود. امیدواریم چیزهایی که آقای مهندس کاشتند، در ادامه مسیر بیشتر شکوفا گردد و اهداف ایشان بیش از پیش به تحقق برسد.

مواردی که امروز می‌خواهیم در مورد آن صحبت کنیم، این است که من دو هفته پیش نیز در شعبه سلمان هم گفتم برای ما بچه‌های کنگره، دستاوردهای آقای مهندس و آنچه به‌ عنوان مقاله، پژوهش و تحقیقات علمی ارائه شده، در بطن زندگی‌های خود ما وجود دارد. ما دیگر قرار نیست این دستاوردها را فقط بشناسیم؛ بلکه باید آن‌ها را به دیگران بشناسانیم؛ زیرا وقتی درباره خواص OT و مقاله‌ای که آقای مهندس درباره تأثیر تنتور تریاک بر درمان مصرف‌کنندگان مواد مخدر به روش DST ارائه کرده‌اند صحبت می‌کنیم، من به شخصه این موضوع را در زندگی خودم تجربه کرده‌ام. تأثیر آن را بر زندگیم و زنده شدن سیستم ایکس مسافرم دیده‌ام.

قرار نیست من این موضوع را فقط برای خودم تعریف کنم؛ من آن را دیده‌ام و لمس کرده‌ام. اگر آقای مهندس مقاله‌ای درباره تأثیر D.Sap بر کووید ۱۹ و درمان کرونا نوشته‌اند، ما با چشم خود تأثیر آن را در دوران کرونا بر عزیزانمان دیده‌ایم. همچنین اگر ایشان درباره درمان اضافه‌وزن و کاهش وزن مقاله ارائه دادند، ما افراد کنگره این روش‌ها را انجام داده‌ایم و لحظه‌به‌لحظه آن‌ها را تجربه کرده‌ایم.

پس هدف از این مقالات، دستاوردها و پژوهش‌هایی که آقای مهندس برای ما به یادگار گذاشته‌اند و در قالب مقاله ارائه می‌دهند، این است که بتوانیم با زبانی علمی و گویا، مطالب را به کسانی که این موضوعات را قبول ندارند یا از آن‌ها اطلاعی ندارند، انتقال بدهیم. چند هفته است که تأکید می‌شود دستاوردها را بشناسیم، در مورد آن‌ها صحبت کنیم و آموزش بگیریم تا بتوانیم این زبان علمی را در خودمان تقویت کنیم.

آقای مهندس بارها فرموده‌اند که علم پیچیده نیست؛ بلکه راه و روش آن هنوز پیدا نشده است. درد و رنج بشر از دانش‌های کشف‌ نشده است. هنوز کلید قفل بسیاری از مسائل پیدا نشده و در مورد بسیاری از بیماری‌ها مانند اعتیاد، سرطان‌ها و کولیت اولسراتیو روده، راه درمان به‌ درستی شناخته نشده است. ایشان برای توضیح این موضوع مثال می‌زنند که گاهی می‌خواهند در یک گاوصندوق را با مواد منفجره باز کنند و آن را منفجر می‌کنند، در صورتی که ممکن است با یک کلید ساده می‌توان آن را باز کرد.

اگر مقاله لژیون پزشکان را در سایت دیده باشید، آقای مهندس در سال ۱۴۰۲ در جمع پزشکان در مورد این موضوع صحبت کردند که در کشور آمریکا، آمفتامین یکی از بزرگ‌ترین تهدیدها است و این ماده می‌تواند جامعه را نابود کند. محققان آن‌ها در این زمینه درمانده شده‌ و یکی از محققانشان گفته بود امیدواریم تا ۲۰ سال آینده بتوانیم واکسنی تولید کنیم که با آن آمفتامین یا شیشه را درمان کنیم. آقای مهندس در پاسخ فرمودند: ما این کار را انجام داده‌ایم. نه این‌که بخواهیم تازه آن را انجام بدهیم؛ بلکه سال‌ها پیش این کار را انجام داده‌ایم. ایشان با جرئت در لژیون پزشکان گفتند که ما در زمینه درمان اعتیاد، ۳۰ سال از کشورهای دیگر جلوتر هستیم.

البته وقتی وارد جامعه می‌شویم، نمی‌توانیم بگوییم دیگران این موضوعات را نمی‌پذیرند، چون بسیاری از آن‌ها واقعاً ناآگاه هستند و اطلاعی از این دستاوردها ندارند. زمانی‌که در جامعه علمی می‌خواهیم صحبت کنیم، از ما می‌خواهند با زبان علم حرف بزنیم؛ زیرا زبان تجربی را به‌تنهایی نمی‌پذیرند. بزرگ‌ترین و ارزشمندترین کاری که آقای مهندس در این عرصه انجام دادند، تلاش برای تبدیل تجربه به دانش و تبدیل آنچه خودشان مشاهده کرده بودند، به یک پرسش علمی بود.

ایشان در جمع پزشکان فرمودند که قصد نداشتند بیماری‌ها را درمان کنند؛ بلکه تنها درمان اعتیاد بود. بعد مشاهده کردند افرادی که درمان اعتیاد شده‌اند، می‌گویند بیماری‌هایی مانند ام‌اس داشته‌اند و بهبود یافته‌اند یا سرطان داشته‌اند و حالشان بهتر شده است. آقای مهندس فرمودند در ابتدا فقط می‌گفتم الحمدلله و خدا را شکر؛ اما بعد متوجه شدم که موضوع فراتر از این حرف‌ها است و اتفاقی در بدن انسان با استفاده از داروی OT رخ می‌دهد. به همین دلیل، این علم تجربی را مطرح کردم و در لژیون پزشکان گفتم بیایید بررسی کنید و ببینید اینجا چه اتفاقی در حال رخ دادن است.

چندین سال پیش، آقای مهندس بودجه مشخصی در نظر گرفتند و فرمودند هر کسی بتواند در این زمینه تحقیقات انجام دهد، ما هزینه آن را تأمین می‌کنیم. همچنین دستگاه‌های آزمایشگاهی بسیار مدرنی را که بعضی از آن‌ها در کشور وجود نداشت، خریداری کردند و آزمایشگاه‌هایی را راه‌اندازی نمودند تا یافته‌های ایشان که به‌صورت تجربی به دست آمده بود، مورد بررسی و تحقیق قرار بگیرد.

ایشان فرمودند: همه معمولاً روی موش‌ها و جانوران تحقیق می‌کنند و به یک علم و نتیجه‌ای می‌رسند؛ اما من ناخودآگاه این کار را روی انسان‌ها انجام دادم و نتیجه مشخص است. با این‌حال، برای این‌که بتوانم این موضوع را به جامعه علمی ثابت کنم و آن‌ها هم بپذیرند، لازم است روی موش‌ها و جانوران دیگر نیز تحقیق و پژوهش انجام شود و آزمایش‌های لازم صورت بگیرد.

پس من کنگره‌ای، در قدم اول بایستی ایمان خودم را نسبت به اتفاقاتی که در کنگره صورت گرفته، قوی کنم و بدانم اکنون چه رسالتی بر عهده دارم. همانگونه که آقای مهندس یافته‌های خود را در قالب یک پرسش و تحقیق علمی ارائه دادند و از جامعه علمی خواستند که بیایند و بررسی کنند و با زبان علم این موضوعات را اثبات کنند، ما هم باید این مسیر را ادامه بدهیم. شاید شرایط در کشور ما به‌طور کامل فراهم نباشد؛ اما اکنون می‌بینیم که مقالات آقای مهندس در معتبرترین مجلات علمی پذیرفته شده‌ است.

ایشان خودشان تعریف می‌کردند که حتی مقاله‌ای داشتیم که از نظر نوشتاری مشکل داشت، ولی محتوای آن پذیرفته و اکسپت شده بود. به ما گفتند: شما فقط ایرادهای آن را مشخص کنید و ظرف ۴۸ ساعت دوباره برای ما بفرستید. این اتفاقات و تحولاتی که در حال رخ دادن است، وظیفه من و شما را به‌ عنوان اعضای کنگره سنگین‌تر می‌کند.

ما بایستی مطالعه کنیم. آقای مهندس همه ما را به یادگیری و تفکر دعوت کرده‌اند. زمانی‌که در دانشگاه بودم، یک روز واقعاً با خودم فکر کردم و گفتم چقدر زیبا است که آقای مهندس اصطلاحات علمی را برای اعضاء کنگره به زبان ساده و روان بیان می‌کنند. ما در سی‌دی‌ها می‌نویسیم، مطالب را تحلیل می‌کنیم و از خودمان می‌پرسیم هر کلمه چه معنایی دارد و مفهوم آن چیست. سپس زمانی‌که وارد جامعه علمی می‌شویم، در می‌یابیم که این مطالب دقیقاً همان مطالب و اصطلاحاتی هستند که باید در صحبت‌های ما به کار بروند.

اصطلاحاتی مانند روش یا متد DST، داروی OT و دیگر واژه‌های علمی که در کنگره به کار می‌روند، اهمیت زیادی دارند. تمام مقالاتی که پذیرفته و در دانشگاه‌های مختلف ثبت می‌شوند، ما را به فکر فرو می‌برد که باید تحقیق کنیم و خودمان نیز محقق شویم، این مطالب را بیاموزیم و به دیگران انتقال بدهیم.

اگر بخواهم به مقالات ایشان اشاره کنم، یکی از آن‌ها در مورد بیماری کولیت اولسراتیو و بهبودی زخم روده بزرگ است که در شیکاگو، ایالت متحده آمریکا ارائه شده است. مقاله بیماری ام‌اس با موضوع افزایش میلین‌زایی در فیلادلفیای آمریکا پذیرفته شده است. همچنین درباره بیماری‌های سرطان خون و سرطان پستان مقالاتی ارائه شده است. ایشان در زمینه تأثیر روش درمانی در سرطان نیز در سئول کره جنوبی سخنرانی داشته‌اند. مقاله ام‌اس در آرشیو دانشگاه هاروارد قرار داده شده و مقاله تأثیرات D.Sap در درمان کرونا نیز در بارسلون اسپانیا پذیرفته شده است. علاوه بر این موارد آقای مهندس مقالاتی در دست چاپ دارند و نوشتارها و کتاب‌هایی نیز در این زمینه آماده کرده‌اند.

گاهی اوقات که در دانشگاه هستیم و مطالب را برای استادان مطرح می‌کنیم از ما می‌پرسند رفرنس و منبع کتابتان چیست. ما هم کتاب‌ها را می‌بریم. بعضی از استادان واقعاً پذیرای این مطالب هستند، آن‌ها را می‌پذیرند و درباره‌شان فکر می‌کنند.

تمام این دستاوردهای آقای مهندس برای ما ارزشمند است. زمانی‌که من را از آن حال خراب نجات دادند، زندگی من و مسافرم را نیز نجات دادند، تمام این موارد برای من سندی بی‌نقص است. ما باید بتوانیم این سند بی‌نقص را به دیگران نیز انتقال بدهیم. باید زبان ساده‌ای را که داریم، علمی کنیم و در عین حال، مطالب علمی را به شکلی ساده‌تر بیان کنیم تا بتوانیم ان‌شاءالله این مقالات و دستاوردها را به دنیا انتقال بدهیم.

همه ما مطمئن باشیم که دعای آقای مهندس همیشه همراه ما است. من امروز کتاب ۶۰ درجه زیر صفر را باز کردم و به پیام دوره نقاهت رسیدم. پیام بسیار زیبایی بود و آخرین صحبتی که دارم، این است که بخشی از این پیام را برای شما می‌خوانم. در این پیام، استاد سیلور به ایشان می‌گویند: در عمل خود هیچ تردیدی نداشته باشید. جای خود را حتماً می‌دانید که پیدا خواهید نمود و ما این پایان را با آغاز جشن می‌گیریم. کتاب شما و تحقیق هر دو محفوظ می‌ماند. در این پیام به ایشان گفته می‌شود که کتاب و تحقیقاتشان حتماً محفوظ خواهد ماند؛ بنابراین ما نیز باید رسالت خودمان را انجام بدهیم.

مرزبان کشیک: همسفر ملیحه
تایپیست: همسفر فرناز رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوازدهم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر سمیرا
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا