آقای مهندس انسانی بسیار باهوش، تیزبین، دقیق و نکته‌سنج بودند

جلسه چهارم از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی امام قلی خان دولت‌آباد با استادی دستیار دیده بان محترم مسافر امید، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر محمد؛ با دستور جلسه "بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن) " در روز یکشنبه ۱۰ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان امید هستم یک مسافر
گاهی ممکن است شرایطی پیش بیاید که نتوانیم در شعبه خودمان حضور پیدا کنیم یا در جلسات شعب دیگر شرکت کنیم؛ اما خوشبختانه با لطف و محبت دوستان، این فرصت فراهم می‌شود که در کنار یکدیگر باشیم و از جلسات و تجربیات هم استفاده کنیم. این ارتباط و تعامل، نیاز همه ما و حتی نیاز جامعه است. بسیار ارزشمند است که بتوانیم در کنار هم از آموخته‌ها و تجربیات یکدیگر بهره‌مند شویم. در چند هفته گذشته، به دلیل اتفاقی که افتاد، ما از حضور فیزیکی و دیدن ظاهری آقای مهندس محروم شدیم؛ اما همین موضوع باعث شد در جلسات، بیشتر درباره شخصیت و دستاوردهای ایشان صحبت کنیم تا با جایگاه و خدماتی که برای ما انجام داده‌اند، بیشتر آشنا شویم.
هدف از این صحبت‌ها فقط شناخت گذشته و دستاوردهای آقای مهندس نیست؛ بلکه می‌خواهیم با شناخت جایگاه ایشان، جایگاه خودمان را هم بهتر بشناسیم و متوجه شویم که در هر موقعیتی چه مسئولیتی داریم و چه حرکتی باید انجام دهیم. فرقی نمی‌کند فردی در سفر اول باشد، راهنما باشد، مرزبان باشد یا در هر جایگاه دیگری مسئولیتی بر عهده داشته باشد.  وقتی باشخصیت، تلاش‌ها و خدمات آقای مهندس آشنا می‌شویم و می‌بینیم ایشان چه مسیری را طی کرده‌اند و چه خدماتی برای ما انجام داده‌اند، این شناخت می‌تواند انگیزه‌ای باشد تا هرکدام از ما وظایف خودمان را بهتر، دقیق‌تر و منظم‌تر انجام دهیم. هرچه زمان می‌گذرد و هرچه میزان رهایی و شناخت من از زندگی بیشتر می‌شود، بهتر می‌توانم به مسائل زندگی نگاه کنم.
امروز بیشتر از گذشته متوجه می‌شوم که اگر آقای مهندس و اندیشه و تفکری که ایشان بنیان‌گذاری کردند، وجود نداشت، زندگی من و بسیاری از انسان‌ها به چه شکلی رقم می‌خورد. هرچه بیشتر به گذشته نگاه می‌کنم، بیشتر متوجه می‌شوم که چه سرنوشت دردناکی می‌توانست در انتظار من و بسیاری از افراد دیگر باشد. اگر آقای مهندس در آن سال‌ها مسیر زندگی خودشان را ادامه می‌دادند و مانند بسیاری از افراد، به زندگی شخصی و فعالیت‌های معمول خود می‌پرداختند، شاید امروز چنین مسیری برای درمان اعتیاد و کمک به انسان‌ها وجود نداشت.
در بعضی از سی‌دی‌ها، از جمله سی‌دی «ساختار کنگره»، آقای مهندس درباره شرایط زندگی خودشان و سختی‌هایی که متحمل شده‌اند صحبت می‌کنند؛ از جمله مشکلات و شرایط سخت اقتصادی آن دوران. در صحبت‌های چهارشنبه هفته گذشته نیز به موضوعاتی اشاره کردند و بخشی از مسیر زندگی و فعالیت‌های خودشان را توضیح دادند.  نکته مهم این است که آقای مهندس در همان شرایط سخت، پس از درمان، در این مسیر باقی ماندند تا بتوانند به دیگر انسان‌ها کمک کنند و علم و تجربه خودشان را به دیگران انتقال دهند. ایشان به‌تدریج در مسیری الهی و نورانی حرکت کردند؛ مسیری که در آن هر روز به کشف موضوعات و حقایق تازه‌ای رسیدند.
همه ما تا حدودی باشخصیت آقای مهندس آشنا هستیم؛ اما وقتی به صحبت‌های ایشان، به‌خصوص سی‌دی ساختار کنگره، بادقت گوش می‌دهیم، متوجه می‌شویم که ایشان انسانی بسیار باهوش، تیزبین، دقیق و نکته‌سنج بوده‌اند. ایشان مسائل را بادقت بررسی می‌کردند و از کنار موضوعات به‌سادگی عبور نمی‌کردند.  به‌تدریج، با گسترش فعالیت‌های درمانی و مشاهده نتایج آن، متوجه شدند که در کنار درمان اعتیاد، لازم است موضوعات دیگری نیز مورد بررسی و تحقیق قرار بگیرد.به همین دلیل، تحقیقات خود را گسترش دادند، با دانشجویان و پزشکان همکاری کردند و تلاش کردند دستاوردها و نتایج این روش درمانی را به شکل علمی ارائه دهند. شاید تا سال‌ها پیش، ما فقط بخش محدودی از این دستاوردها را می‌شناختیم و می‌دانستیم اتفاقات ارزشمندی در حال رخ‌دادن است؛ اما این موضوع هنوز به‌صورت علمی و گسترده بررسی و معرفی نشده بود. در دنیای امروز، وقتی درباره بیماری و درمان صحبت می‌کنیم، لازم است موضوعات علاوه بر تجربه، از نظر علمی نیز بررسی و مستند شوند.  آقای مهندس نیز دقیقاً در همین مسیر حرکت کردند. نتایج و دستاوردها را در قالب مقاله، نوشته و کنفرانس ارائه دادند و تلاش کردند این علم را به جامعه علمی معرفی کنند.  در جلسات گذشته نیز درباره مقالاتی که ارائه کرده‌اند صحبت شد. از جمله در سی دی «مقاله 405» که اوایل مهرماه به آن اشاره کردند.همچنین درباره مقالات دیگر و فعالیت‌های علمی ایشان و ارتباط با انجمن‌ها و مجامع علمی صحبت‌هایی مطرح شد مثل آن که عضو انجمن سلول های بنیادین شویم.
نکته دیگری که شاید بسیاری از ما به آن توجه نکرده باشیم، میزان هزینه‌هایی است که آقای مهندس برای این مسیر پرداخت کرده‌اند؛ نه‌فقط هزینه‌های مادی، بلکه هزینه‌های معنوی، زمانی و شخصی. شاید بسیاری از ما هرگز متوجه نشویم که ایشان چه میزان از وقت، انرژی و زندگی خود را صرف این مسیر کرده‌اند و شاید حتی خودشان هم هیچ‌وقت درباره همه این سختی‌ها صحبت نکنند؛ اما مهم این است که این تلاش‌ها انجام شده و آثار آن امروز در زندگی بسیاری از انسان‌ها دیده می‌شود.
به‌هرحال، این علم در قالب مقالات و فعالیت‌های علمی به جامعه معرفی و مسیر آن آغاز شده است. قطعاً این راه ادامه پیدا خواهد کرد و مسئولیت ادامه‌دادن آن بر عهده تک‌تک ماست. ما باید محکم‌تر شویم، مسئولیت‌های خودمان را جدی‌تر بگیریم و کارهایمان را بهتر انجام دهیم. من خودم در این چند هفته متوجه شده‌ام که نسبت به وظایفی که بر عهده دارم، احساس مسئولیت بیشتری پیدا کرده‌ و در انجام کارهایم محکم‌تر شده‌ام. مطمئن هستم این اتفاق برای بسیاری از شما هم افتاده است. این احساس مسئولیت، یک اتفاق مشترک در میان همه ماست؛ چه کسی که تازه‌وارد این مسیر شده، چه سفر اولی چه مرزبان و چه افرادی که مسئولیت‌های دیگری بر عهده دارند. همه ما با شناخت بیشتر دستاوردها و زحمات آقای مهندس، انگیزه بیشتری پیدا کرده‌ایم تا وظایف خودمان را بهتر و محکم‌تر انجام دهیم.
از مرزبانی، ایجنت محترم و نگهبان عزیز بایت فرصتی که در اختیار من گذاشتند تشکر می نمایم.

عکاس: مسافر مهرداد لژیون 3
تایپ: مسافر مسعود لژیون 15
ویراست، تنظیم و ارسال مطلب: مسافر علیرضا لژیون 18