جلسه هفتم از دوره چهل‌وهشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی گیلان، با استادی دستیار دیده‌بان مسافر بهمن، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری همسفر صفر با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات علمی، درمان سیگار و اضافه وزن)»روز یک‌شنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سحنان استاد:
سلام دوستان، بهمن هستم، یک مسافر. از تمامی خدمتگزاران در شعبه گیلان سپاسگزارم. ما در مشارکت‌های دیگران اظهارنظر نمی‌کنیم. هر شخصی می‌تواند هر نظری داشته باشد و اینکه فکر کنم آقای مهندس بنده را درمان کردند تا برای صد نفر صحبت کنم، بدین‌گونه نیست. درست است که نام این جایگاه، جایگاه استاد است، ولی استادان ما آقای مهندس دژاکام، استاد امین و دیده‌بانان کنگره هستند و این جایگاه در اختیار بنده قرار داده‌شده تا صحبت کنم، نه اینکه به شما آموزش بدهم؛ بلکه خودم در این جایگاه آموزش و انرژی دریافت کنم.
مزیت جلسه کارگاه آموزشی در این است که؛ در جلسه بعد از صحبت‌های استاد دیگران نیز می‌توانند مشارکت نمایند. به‌طور مثال، خود بنده امروز در شعبه گیلان حاضر شدم تا آموزش‌هایی را فرا بگیرم. دوست دارم نکاتی را در رابطه با تازه واردین با شما در میان بگذارم. در ابتدا نبایستی فراموش کنیم که مهم‌ترین و اصلی‌ترین هدف ما در کنگره ۶۰، درمان اعتیاد است و درمان سیگار، چاقی و بیماری‌های ام‌اس و صرع، در مراحل بعدی قرار می‌گیرند.
مهم‌ترین هدف من به‌عنوان راهنما، مرزبان یا ایجنت، کمک کردن به تازه‌واردین است. به‌عنوان مثال، یک مصرف‌کننده مواد مخدر در حال عبور از جلوی در کنگره است و از نگهبان نظم در مورد اینجا سؤال می‌پرسد. در این لحظه می‌بایست او را با اشتیاق به داخل هدایت کند. سپس راهنمای تازه واردین بایستی او را بلافاصله با نگاه خود جذب نماید؛ زیرا ارتباط اولیه را با نگاه کردن برقرار می‌کند و بعد به سخنان ما گوش می‌دهد. در نتیجه، مهم‌ترین کار ما جذب مصرف‌کننده است.
به همین خاطر است که در کنگره را ساعت یک و سی دقیقه ظهر، مرزبان کشیک به همراه یک راهنمای تازه واردین باز می‌کنند؛ چون اینجا یک مرکز درمانی است و هر لحظه امکان دارد فرد مصرف‌کننده‌ای مراجعه نماید. نکته دیگری که به عرض می‌رسانم این است که در صورت ورود به شعبه، بایستی بلافاصله پیراهن سفید خود را بپوشیم و اگر شال داریم، آن را بر گردن بگذاریم؛ زیرا نماد کنگره ۶۰، لباس سفید است و در مکان مقدس بایستی لباس درخور آن مکان را بر تن نمود، چون ما الگویی برای تازه واردین هستیم.
به دلیل فراموش‌کار بودن انسان، ما در حال تکرار مکررات هستیم. درگذشت آقای مهندس برای همگی ما سخت و طاقت‌فرسا است و به عقیده بنده، برای نزدیکان ایشان سخت‌تر است. حدود هشت ماه قبل، قرار شد، داخل دانشگاه در مورد بیماری صرع کنفرانسی ارائه نمایم. در همان بازه زمانی، مهندس دژاکام مقاله‌ای برای دانشگاه آمریکا فرستاده بودند و مقاله پذیرفته شده بود؛ یعنی پذیرفته بودند که بیماری صرع یا تشنج درمان دارد.
در حالی که استاد بنده پذیرای این امر نبود و نمی‌دانست که یک دانشمند ایرانی توانسته با ارائه مقاله‌ای، درمان صرع را به اثبات برساند. بنده مقاله آقای مهندس را در آن کنفرانس به ایشان معرفی کردم که باعث حیرت و تعجب استادم شد. با مطالعه مقاله آقای مهندس، ایشان پذیرای این مطلب و مشتاق دیدار مهندس شد. نکته جالب برای بنده این بود که چگونه یک استاد هیئت‌علمی دانشگاه از درمان بیماری صرع آگاهی نداشت.
این باعث تأسف است که آقای مهندس برای اثبات مقاله‌ای، بایستی ابتدا آن را به دانشگاه معتبری در آمریکا ارائه نمایند و پس از تأیید آن دانشگاه، برای خودمان ارسال شود. در آخر بایستی هر یک از ما پیام‌رسان کنگره 60 که این مهم چیزی جز درمان قطعی اعتیاد نیست، باشیم. انشالله این پیام به تک‌تک افراد خواهان رهایی در سراسر جهان برسد.
برگزاری لژیون تغذیه سالم با متد دژاکام
تایپ: مسافر سروش لژیون اول
ویرایش: مسافر سعید لژیون هفتم
عکس: مسافر مهدی (ر)لژیون پنجم
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری، مسافر مهدی لژیون پنجم
- تعداد بازدید از این مطلب :
213