English Version
This Site Is Available In English

بزرگ‌ترین دستاورد کنگره، بازگرداندن انسان به خویشتن خویش است

بزرگ‌ترین دستاورد کنگره، بازگرداندن انسان به خویشتن خویش است

اولین جلسه از دوره پنجاهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی حر به استادی راهنمای محترم مسافر اقبال ، نگهبانی مسافر محمد‌جواد و دبیری مسافر محرم با دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان و تأثیر آن روی من در تاریخ نهم آبان ماه ۱۴۰۵ راس ساعت هفده آغاز به کار نمود

 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، اقبال هستم، یک مسافر. پیش از هر چیز، از خداوند، آقای مهندس، راهنمایان ایشان و خانواده محترمشان سپاسگزارم که چنین بستر و فرصتی را برای رهایی انسان‌ها فراهم کردند. یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای آقای مهندس، ایجاد این بستر برای بازگشت انسان‌های دردمند به آرامش و زندگی سالم است.خدا قوت عرض می‌کنم خدمت تمامی راهنمایان، مسافران، همسفران، ایجنت‌ها، مرزبانان و تمام خدمتگزاران نمایندگی حر و کنگره ۶۰. دستور جلسه امروز، بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان و تأثیر آن بر من است. دستاوردهای آقای مهندس بسیار گسترده و ارزشمند است و بزرگی این مرد بر هیچ‌کس پوشیده نیست؛ اما برای شناخت بهتر ایشان و درک تأثیر دستاوردهایشان، به اعتقاد من کافی است به خودمان نگاه کنیم. هر مسافر و همسفری با نگاهی به گذشته و تغییراتی که در وجود خود تجربه کرده است، می‌تواند گوشه‌ای از عظمت این دستاوردها را مشاهده کند. تمام آنچه در مشاوره‌ها، سفر اول و سفر دوم اتفاق می‌افتد، حاصل بستری است که آقای مهندس برای انسان‌ها فراهم کرده‌اند؛ بستری که هدف آن کاهش رنج و درد انسان‌ها و رساندن آن‌ها به ساحل آرامش و آسایش است؛ آن هم با کمترین هزینه و کمترین میزان تخریب، تا انسان بتواند به جایگاه شایسته خود دست پیدا کند.

آقای مهندس در سال ۱۳۷۷ درمان خود را به سرانجام رساندند و پس از عبور از این مسیر، صورت‌مسئله اعتیاد را مطرح کردند. ایشان بذری را در سرزمین علم کاشتند و با مراقبت و آموزش تدریجی، آن را پرورش دادند. این روش، همان متد DST یا روش تدریجی است. اگر به آثار، سی‌دی‌ها و آموزش‌های ایشان نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که تمام این آموزش‌ها نیز بر اساس همین روش تدریجی طراحی شده‌اند؛ یعنی انتقال آرام و مرحله‌به‌مرحله اطلاعات، آگاهی و دانایی به انسان. حتی در مدیریت امور روزمره و فعالیت‌هایشان نیز به این اصل پایبند بودند. برای مثال، هنگام انجام رهایی‌ها، کار را به بخش‌های مشخص تقسیم می‌کردند و پس از انجام هر مرحله، زمانی را برای استراحت در نظر می‌گرفتند و سپس ادامه می‌دادند. این موضوع نشان می‌دهد که روش تدریجی تنها یک متد درمانی نبود، بلکه الگویی برای تمام مراحل زندگی ایشان به شمار می‌رفت. یکی دیگر از دستاوردهای مهم آقای مهندس، نگاه دقیق و مشاهده‌گرانه ایشان بود. با گسترش درمان در کنگره، ایشان متوجه شدند که برخی افراد علاوه بر درمان اعتیاد، در بیماری‌های دیگری مانند مشکلات گوارشی و حتی برخی بیماری‌های دیگر نیز بهبودهایی را تجربه می‌کنند. این مشاهدات باعث شد ایشان ضرورت ارتباط با جوامع علمی و دانشگاهی را مورد توجه قرار دهند. در همین راستا، دانشگاه خوارزمی و فعالیت‌های علمی مرتبط با آن نیز از دیگر دستاوردهای ارزشمند ایشان محسوب می‌شود؛ مسیری که می‌تواند زمینه پژوهش و بررسی علمی دستاوردهای کنگره ۶۰ را فراهم کند.

 

آقای مهندس همواره تأکید داشته‌اند که این مسیر متعلق به یک نفر نیست و تمام اعضای کنگره در آن سهیم هستند. ایشان بارها از اعضای کنگره به‌عنوان کسانی یاد کرده‌اند که در پذیرش و به سرانجام رساندن پرونده اعتیاد، همراه و شریک بوده‌اند. اما یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که می‌خواهم درباره آن صحبت کنم، تأثیر متد DST بر زندگی خودم است. من با مصرف روزانه شش گرم تریاک، به‌صورت کشیدنی و خوراکی، وارد کنگره شدم. سال‌های زیادی از عمر من درگیر مصرف مواد، سیگار و رفتارهای ضدارزشی بود. اگر قرار بود تمام این مسائل را بدون یک روش مشخص و صرفاً با گذشت زمان اصلاح کنم، شاید هزاران سال طول می‌کشید. اما متد DST مانند یک کاتالیزور عمل می‌کند؛ همان‌گونه که در فرایندهای طبیعی، کاتالیزور باعث سرعت بخشیدن به یک فرایند می‌شود، این روش نیز به انسان کمک می‌کند تا مسیر تغییر و رسیدن به تعادل را مرحله‌به‌مرحله و با سرعتی مناسب طی کند. در سفر اول، وادی‌های یک تا ده به مسافر کمک می‌کنند تا تغییر کند، تبدیل شود و به مرحله ترخیص برسد. پس از آن، در سفر دوم، با ورود به وادی‌های دوازدهم و سیزدهم، زمینه برای اجرای وادی چهاردهم، یعنی عشق و محبت، فراهم می‌شود. در آموزش‌های اخیر آقای مهندس نیز به موضوع نفس اشاره شده است. اگر انسان بخواهد از نفس اماره به نفس لوامه و سپس به نفس مطمئنه برسد، باید این مسیر را با آموزش و عمل طی کند. در نفس لوامه ممکن است اشتباه کنیم و پس از آن پشیمان شویم؛ اما برای رسیدن به مرحله‌ای که دیگر مرتکب آن اشتباهات نشویم، باید آموزش‌ها را به مرحله عمل برسانیم. یکی از مهم‌ترین پیش‌نیازهای رسیدن به این جایگاه، وادی چهاردهم و انجام خدمت بلاعوض است؛ خدمتی که در آن انسان بدون چشم‌داشت و انتظار دریافت چیزی، به دیگران محبت می‌کند. آقای مهندس با کتاب‌ها، جزوات، وادی‌ها و بیش از هزار و صد ساعت آموزش و سخنرانی، مسیری را ترسیم کرده‌اند تا انسان بتواند از تاریکی خارج شود، خود را بشناسد و به کمال و تکامل نزدیک‌تر شود. به اعتقاد من، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان این است که آدرس خود انسان را به خودش نشان داده‌اند؛ آدرسی که باعث می‌شود انسان از پوچی و تهی بودن خارج شود و ظرف وجودی خود را با معرفت، آگاهی، عشق و محبت پر کند. در نهایت، مهم‌ترین علمی که آقای مهندس به من آموزش داده‌اند، علم درست زندگی کردن است. زمانی که این آموزش در زندگی انسان جاری شود، آرامش و آسایش به وجود می‌آید و در بستر این آرامش، زایش و رشد اتفاق می‌افتد. آقای مهندس همواره در حرکت بوده‌اند؛ از آغاز روز برای فردا و فرداهای دور برنامه داشته‌اند و هیچ‌گاه متوقف نشده‌اند. امیدوارم همه ما بتوانیم با مشارکت و بیان تجربه‌های خود، گوشه‌ای از دستاوردهای ایشان و تأثیر آن را در زندگی‌مان بازگو کنیم. در پایان، بار دیگر از آقای مهندس، خانواده محترمشان و تمام کسانی که در این مسیر خدمت می‌کنند، صمیمانه تشکر می‌کنم. از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم

گزارش تصویری از طبخ غذای مراسم بزرگداشت جناب مهندس

 

رهایی سفر تغذیه سالم مرزبان محترم مسافر بهروز و رهایی از بند اعتیاد مسافر محمدرضا 

 

رهایی مسافر امید از بند نیکوتین

 

رهایی مسافر ابوذر از بند اعتیاد

 

تایپ : مسافر علی ایرانشاهی 

ویراستاری : مسافر بهروز 

عکس : مسافر وحید صادق پور

بارگزاری : مسافر مهدی

 

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...