دوازدهمین جلسه از دوره دوازدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مسافر راهنما محمود، نگهبانی مسافر کرم و دبیری مسافر مراد با دستور جلسه: «بزرگداشت آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان (کتابها)» پنجشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
%5B1%5D.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، محمود هستم یک مسافر.
شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که در جمع شما دوستان حضور دارم. از نگهبان جلسه، دبیر، مرزبانان عزیز و بهویژه آقا امیرحسین تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. این غم بزرگ را به خانواده محترم آقای مهندس، خانم آنی بزرگ، استاد امین، خانم شانی، خانم آنی کماندار، تمامی دیدهبانها و خدمتگزاران کنگره ۶۰ تسلیت میگویم. همچنین از عزیزانی که شاید چند سالی در کنگره حضور نداشتند اما با شنیدن این فراق دوباره به جمع ما پیوستند، و از تمامی کسانی که در این روزها در شعبه یا مساجد خدمت میکنند تا حق محبت آقای مهندس را ادا کنند، صمیمانه قدردانی میکنم. آقای مهندس شاید در قالب جسم فیزیکی در میان ما نباشند، اما باور قلبی من این است که همواره در کنار ما حضور دارند؛ چرا که ایشان نوری در دل و جان انسانها روشن کردند که خاموششدنی نیست و اگر میخواهیم این چراغ پرنورتر شود، باید خودمان را به این سیستم و صراط مستقیم متصل نگه داریم تا قطرهای از این دریای خدمت باشیم.
تکتک سلولهای آقای مهندس بوی **عشق و محبت** میداد؛ عشقی که صورتمسئله آن همان محبت و دوست داشتن است و با حل شدنش به عشق لایتناهی و قدرت مطلق منتهی میشود. ایشان برای خلق این ساختار سختیهای طاقتفرسایی کشیدند؛ همانطور که استاد امین در صحبتهای روز چهارشنبه اشاره کردند، پدرم درد و رنجهای فراوانی متحمل شد، بهویژه در دوران بازداشتگاه که حتی زیر پایشان آب سرد میریختند و امکان نشستن یا خوابیدن نبود، اما با پایداری ایستادند تا راهی برای رهایی انسانهای دردمند باز کنند. ایشان تا آخرین لحظه مانند درختان ایستاده مردند و با وجود ۱۴ تا ۱۵ ساعت کار روزانه و خستگی مفرط، هرگز خم به ابرو نیاوردند. من روزهای اول خودم در پارک بروجرد را به یاد دارم که به دلیل ترس، منیت و ناامیدی حتی نمیتوانستم بگویم از طرف چه کسی به کنگره معرفی شدهام؛ اما در این بستر، دستهای یاری به سمت انسانها دراز است و وظیفه تکتک ماست که دستگیر دیگران باشیم و آنچه را آموختهایم انتقال دهیم. دستاوردهای آقای مهندس فراتر از شمارش است؛ از ابداع متد DST و تأسیس دانشگاه برای انتقال جهانی علم کنگره به آنسوی آبها گرفته تا نگارش کتاب ۱۴ وادی برگرفته از کلامالله و کتاب ۶۰ درجه زیر صفر که زبان دلِ انسان گمکردهراه است. ما همه در یک کشتی نشستهایم که مقصدی روشن دارد و در نهایت به **صلح و آرامش** ختم میشود، و امیدوارم قدر این موهبت را بدانیم و همواره در صراط مستقیم استوار بمانیم.
ممنون که به صحبتهای من گوش کردید.

در ادامه مراسم بزرگداشت آقای مهندس:

%5B1%5D.jpg)
مرزبان خبری: مسافر یاسر
تایپ, ویرایش و ارسال: مسافر امید (لژیون یکم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
368