کتاب ۶۰ درجه کتاب مادر، برای خروج از جهان اعتیاد است

جلسه یازدهم از دوره پانزدهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی صادق قم با استادی راهنمای محترمآقا محمد ، نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر بهزاد با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتابها )» پنج شنبه مورخ ۳۰ مهرماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمد هستم یک مسافر.
به نظر من گفتن تسلیت برای جناب  مهندس صحیح نیست و جناب مهندس کاملاً حاضر هستند . یک  موقع‌هایی گفته می‌شود مصیبت یا یک وقت‌هایی گفته می‌شود تسلیت.
رفتن آقای مهندس یک زخم است،  یک زخم مثل همه زخم‌ها، یک سری از زخم‌ها عمق کمتری دارند اما
تصور من بر این است که تسلیت ندارند، چون که ایشان حاضره حاضر هستند.
دستور جلسه از دو بخش تشکیل شده، بخش اول بزرگداشت آقای مهندس و بخش دوم کتاب‌های ایشون هست من ابتدا در مورد کتاب‌ها صحبت می‌کنم.
کتاب ۶۰ درجه کتاب مادر، برای خروج از جهان اعتیاد است، یعنی یک شخصی که می‌خواهد از جهان اعتیاد خارج شود باید با کتاب ۶۰ درجه مانوس شده باشد تا درمانش به شکل کامل اتفاق بیفتد.
چون اصلی‌ترین ، بزرگترین و اولین الگو آقای مهندس بودند و تمام آنچه که برای آقای مهندس اتفاق افتاده، در کتاب ۶۰ درجه قید شده۱
پس برای یک شخص ، علاوه بر حضور در لژیون‌ها، نوشتن سی‌دی‌ها و آنچه که وظایفش هست تا از جهان اعتیاد خارج بشود، یعنی در سفر اول از مصرف مواد مخدر تا قطع آن با کتاب ۶۰ درجه کامل می‌شود.
در سفر دوم ، یعنی از قطع مواد تا رسیدن به خود ،  علاوه بر کتاب ۶۰، کتاب وادی های عشق را مطالعه کند این ترتیب کتاب ها از درایت جناب مهندس میباشد  و چقدر این چیدمان کتاب ها زیباست.
بعد از مرور کتاب ۶۰ درجه ، کتاب وادی های عشق است که به یک سفر دومی کمک میکند تا در مسیر ، رو به جلو قدم بردارد .

کتاب عشق کتابیست که باید ذره ذره مطالعه شود من امروز، حال و هوایم خیلی تغییر کرده است و فکر می‌کنم به خاطر ورود به وادی اول است ، یعنی من امروز تصور می‌کنم وارد وادی اول شده‌ام.
هر کاری بخواهم انجام بدهم قبلش فکر می‌کنم ، نه از آن فکرها که بعد از فکر کردن رد بشوی و بعد ببینی که مثلاً دو جا ایراد داشته است .
قبلا به این مدل  فکر کردنها عادت داشتم  ولی الان تغییر کرده ام و  دیگر اشتباهاتم کمتر شده است.
می‌خواهم این را عرض کنم که این کتاب برای شروع و ادامه سفر ما در سفر دوم است .
نکته مهمی که میخواهم بگویم اینست که ،  همه نوشتارهای جناب مهندس یک خصوصیت بسیار بارزی دارد و آن ساده بودن  آنهاست . جناب مهندس بدون تکلف صحبت می‌کردند .
یک وقت‌هایی مثلاً در شبکه‌های تلویزیونی که نگاه می‌کنم ، می‌بینم یک نفر کارشناس ، مهمان برنامه آمده و طوری صحبت می‌کند که غیر از خودش هیچکس متوجه نمی‌شود حتی مجری هم متوجه نمی‌شود و فقط سر تکان می‌دهد ، کلماتی را به هم می‌بافد که بیننده که یک فرد عادی، حتی من که بعنوان بیننده، پای آن برنامه نشسته‌ایم چیزی متوجه نمی‌شویم.
ولی جناب مهندس یک خصوصیت بارز در کتاب‌هایشان داشتند که به شیوه‌ای عمیق مطالب فلسفی را می‌نوشتند که همه بتوانند متوجه بشوند، کما اینکه دیدیم در کتاب ادموند و هلیا می بینید یک موضوع بسیار حساس، پیچیده و فلسفی  در هستی  را به صورت بسیار ساده و طنزآلود نگاشته اند.
ایشان یک مطلب بسیار جدی را به زبان شوخی و ساده بیان کردند .
کتاب حال شما چطور است هم همین گونه نگارش شده است ، فهم کتاب حال شما چطور است یک گام رو به جلو در سفر دوم است، حتی سفر اول.
اینکه بدانیم یک نفر درون ما هست که دارد ما را وسوسه می‌کند.
علاقه به جناب مهندس، ریز شدن و پرداختن به علمی است که تولید کرده‌اند .
همه ما می‌توانیم سوگواری کنیم ،با یکی از دوستان که صحبت می‌کردم ایشان خیلی گریه می‌کرد ولی موقع مشارکت مالی دیدم اصلاً به اندازه گریه‌اش مشارکت نکرد، نه اینکه بخواهم ایشان را قضاوت کنم فقط میخواهم بگویم که  گریه‌اش به اندازه مشارکتش  نبود.
یک وقت‌هایی می‌خواهم همسو شوم ولی عمل من با آن نمی‌خواند، این چیزی نیست که جناب مهندس از ما می‌خواست .
حالا چند جمله در مورد بخش اول دستور جلسه بگویم،  چرا داریم برای جناب مهندس  بزرگداشت برگزار می‌کنیم؟ جناب مهندس  چه کاری کرده؟  اگر بخواهم بدانم که آقای مهندس چه کار کرده است ، کافیست به بچه‌های کنگره نگاه کنیم، کافیست نگاه کنم ببینم من از کنگره ، از برادر لژیونی‌هایم و  یا از اعضای کنگره خسته می‌شوم یا نه ،
این خیلی معجزه بزرگی است و بیش از یک شعبده بازی می‌باشد .
من شاید از خویشان و از اطرافیانم خسته بشوم و  شاید در موقعیتی  جواب تلفنشان را ندهم  ، ولی اگر بچه‌های کنگره زنگ بزنند، در بدترین شرایط هم اگر باشم تماسشان را جواب می‌دهم.
چرا ما همدیگر را دوست داریم؟
چرا ما با دیدن همدیگر به وجد می‌آییم؟
برای این است که جناب مهندس یک پیوندی بین ما به وجود آورده است که به همین علت هم برای ایشان بزرگداشت برگزار می‌کنیم  ،
ما اعضای یک خانواده هستیم ، خیلی‌ها  در اینجا، من را اولین بار است که می‌بینند و من هم بیشتر شما را اولین بار است که می‌بینم ، ولی پیوندی که بین ما وجود دارد اصلاً پیوندی نیست که مختص اولین‌ها باشد.
دستاورد جناب مهندس برای ما همین است .
این امانت جناب مهندس است و میراثی است که از ایشان برای ما تا ابد ماندگار است، برای همین برای جناب مهندس بزرگداشت برگزار می‌کنیم.
عشق به آقای مهندس فقط یک راه دارد و آن با خدمت و ماندن در مسیری که ایشان طراحی کرده‌اند، وفاداری به تمام اصولی که برای ما گذاشتند، که قطعا  مهمترین چیز است .
امیدوارم که همه ما بتوانیم در این راه باقی بمانیم و خدمت کنیم .
خانم آنی بزرگ در مراسم بزرگداشت جناب مهندس با آن حال جسمی که داشتند ، با آن حال روحی که داشتند ، یک چیز مهم گفتند .
گفتند امیدوارم بمانم و خدمتگزار باشم .

وقتی خانم آنی در آن حال این را می‌گویند پس وظیفه من این است که بیشتر تلاش کنم .
یک چیز بگویم و سخنانم را تمام کنم .
بلافاصله بعد از شنیدن خبر فوت آقای مهندس ، سی دی "من" آپلود شد و این سی دی  به نظر من یک کد مهم داشت .
تنها چیزی که می‌تواند پیوند این خانواده را از هم جدا کند ، منیت و کبر است و ما باید دقیقاً به آن آرمان خانوادگی عمل کنیم و نباید کاری کنیم که منیت و کبر ، ما را از همدیگر جدا کند .
از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید از همه شما متشکرم.

تایپ خبر:مسافر علی لژیون یکم ،مسافر عباس لژیون اول

عکاس :مسافر روح الله لژیون پنجم 

ارسال خبر :مسافر مجتبی لژیون ششم

مرزبان خبری : مسافر علی