English Version
This Site Is Available In English

دستاوردهای علمی و پژوهشی مهندس دژاکام، از رهایی انسان تا بازگشت به زندگی

دستاوردهای علمی و پژوهشی مهندس دژاکام، از رهایی انسان تا بازگشت به زندگی

امروز پنجشنبه 1405/07/30 جلسه یازدهم از دوره ششم سری کارگاههای عمومی مسافران و همسفران کنگره 60 زاهدان با دستور جلسه "دستاوردهای علمی و پژوهشی مهندس دژاکام" به استادی مسافر محمدعارف، نگهبانی موقت مسافر جواد و دبیری موقت مسافر حمیدرضا ساعت 17 آغاز بکار کرد.


خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، محمد عارف هستم یک مسافر.
خداوند را شکر می‌کنم که در جمع شما عزیزان حضور دارم و در کنگره ۶۰ آموزش می‌گیرم. از نگهبان و دبیر محترم تشکر می‌کنم و درگذشت جناب آقای مهندس دژاکام را تسلیت می‌گویم.

برای درک بهتر دستاوردهای علمی و پژوهشی مهندس دژاکام، کافی است به گذشته خودمان برگردیم و روزهایی را به یاد بیاوریم که درگیر اعتیاد بودیم. گاهی با گذشت زمان، سختی‌های آن دوران را فراموش می‌کنیم، اما اعتیاد آرامش، روابط خانوادگی و بسیاری از فرصت‌های زندگی را از ما گرفت.

من در دوران مصرف، حتی برای یک سفر خانوادگی ماه‌ها نگران تهیه و مصرف مواد بودم. سفری که باید برایم لذت‌بخش می‌بود، به منبعی از استرس و نگرانی تبدیل می‌شد. بارها برای رهایی از این شرایط تلاش کردم، اما نتوانستم راه درست را پیدا کنم تا اینکه با کنگره ۶۰ آشنا شدم.

مهندس دژاکام با شناخت مسئله اعتیاد و توجه به ابعاد جسمی، روانی و جهان‌بینی انسان، روشی را ارائه کردند که به بسیاری از مصرف‌کنندگان فرصت بازگشت به زندگی داد. ارزش کار ایشان تنها در ارائه یک روش درمانی نبود، بلکه در تلاش برای گسترش آموزش‌ها و ثبت و ارائه علمی دستاوردهای این مسیر نیز بود.

در کنگره ۶۰، ما فقط درباره این دستاوردها مطالعه نمی‌کنیم، بلکه تأثیر آموزش‌ها را در زندگی خودمان و دیگران می‌بینیم. من در کنگره زاهدان تجربه‌هایی از تغییر وضعیت جسمی و روحی رهجویان داشته‌ام که اهمیت پیگیری علمی و بررسی دقیق نتایج درمان را برایم بیشتر روشن کرده است.

از دیگر زمینه‌های فعالیت مهندس دژاکام، موضوع درمان اعتیاد، درمان وابستگی به دخانیات و کاهش وزن است. این تلاش‌ها نشان‌دهنده توجه ایشان به مشکلاتی است که افراد بسیاری با آن‌ها درگیر هستند و اهمیت بررسی علمی روش‌های ارائه‌شده را نشان می‌دهد.
بخشی از ارزش کار مهندس دژاکام در این است که ایشان به تجربه‌های فردی بسنده نکردند، بلکه برای صورت‌بندی علمی یافته‌ها، ارائه مقاله و فراهم کردن زمینه بررسی و استناد به نتایج نیز تلاش کردند. ممکن است جامعه علمی در گذر زمان ابعاد بیشتری از این دستاوردها را بررسی کند، اما آنچه برای ما اهمیت دارد، این است که یک مسیر درمانی و آموزشی شکل گرفت که افراد بسیاری توانستند از آن بهره‌مند شوند.

اعتیاد، مصرف دخانیات و چاقی از جمله مسائل مهمی هستند که جوامع مختلف با آن‌ها درگیرند. مهندس دژاکام در این حوزه‌ها نیز روش‌ها و دیدگاه‌هایی را مطرح کردند که بر پایه تجربه‌ها و پژوهش‌های کنگره شکل گرفته‌اند. بررسی علمی هرکدام از این روش‌ها به شواهد معتبر، مطالعات دقیق و ارزیابی‌های تخصصی نیاز دارد، اما نمی‌توان از تلاش ایشان برای یافتن راه‌حل‌هایی عملی برای این مسائل چشم‌پوشی کرد.

بعضی از مشکلات انسان نیز تنها یک بُعد ندارند. وضعیت جسمی، شرایط روانی، رفتارها و محیط زندگی می‌توانند بر یکدیگر اثر بگذارند. به نظر من، یکی از نکات قابل توجه در نگاه مهندس دژاکام، توجه به ارتباط میان جسم، روان و جهان‌بینی انسان بود. این نگاه کمک می‌کند مسئله اعتیاد را صرفاً به مصرف یک ماده محدود نکنیم و ابعاد مختلف زندگی فرد را نیز در نظر بگیریم.

نکته دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، اهمیت جمع و تأثیر حضور در جمع بر روند تغییرات انسان است. در سی‌دی «بازتاب»، استاد امین به موضوع تکامل در جمع اشاره می‌کنند. به نظر من، این موضوع را در کنگره ۶۰ به‌خوبی می‌توان مشاهده کرد. انسان وقتی در یک محیط آموزشی قرار می‌گیرد، از تجربه دیگران استفاده می‌کند، آموزش می‌گیرد و به‌تدریج توانایی‌های خود را بهتر می‌شناسد.

من در دوران کرونا سفر خودم را در کنگره آغاز کردم. در آن دوران، با وجود محدودیت‌ها و نگرانی‌های فراوان، جلسات و آموزش‌ها با استفاده از ظرفیت‌های موجود ادامه پیدا می‌کرد. تجربه آن روزها برای من نشان داد که یک مجموعه آموزشی تا چه اندازه می‌تواند در شرایط دشوار، به حفظ ارتباط میان افراد و استمرار مسیر کمک کند. البته درباره میزان انتقال بیماری یا نقش هر روش در پیشگیری از آن، باید به شواهد و بررسی‌های پزشکی استناد کرد.
نکته مهم دیگر، نقش آموزش و حضور در جمع است. وقتی انسان در کنار افرادی قرار می‌گیرد که هدف مشترکی دارند، از تجربه‌های آن‌ها استفاده می‌کند، امید می‌گیرد و برای ادامه مسیر انگیزه بیشتری پیدا می‌کند. این هم یکی از ارزش‌های کنگره ۶۰ است که در کنار روش درمانی، به آموزش و تغییر نگرش انسان نیز توجه دارد.

در پایان، به نظر من یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای مهندس دژاکام این بود که تجربه و شناخت خود را به مسیری آموزشی و درمانی تبدیل کردند تا انسان‌های بیشتری بتوانند از آن بهره‌مند شوند. وظیفه ما این است که قدر این تلاش‌ها را بدانیم، آموزش‌ها را جدی بگیریم و آنچه را آموخته‌ایم، به‌درستی به دیگران انتقال دهیم.

نگارش : مسافر علیرضا (لژیون دوم راهنما آقای محمدعارف)
عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...