هفتمین جلسه از دوره چهارم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی تربت حیدریه در روزهای پنجشنبه با استادی ایجنت محترم همسفرطاهره و نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه " بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب ها) " در تاریخ 30 مهرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان طاهره هستم یک همسفر.
از نگهبان جلسه و گروه مرزبانی تشکر می کنم که مسئولیت اداره جلسه را به من واگذار کردند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.
در ابتدا بخشی از کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر را می‌خوانم:
«البته مثل اینکه گفتم خداحافظی، اما در حقیقت هیچ خداحافظی‌ای نمی‌تواند تا ابد باشد چون پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. اگر شما به امید خداوند و با اراده راسخ خود، این سفر را با موفقیت به پایان برسانید، دیگر هیچ وقت بین ما و شما خداحافظی وجود ندارد و پیوند محبت، ما و شما را به هم وصل می‌نماید خواه ما در این حلقه از آفرینش باشیم و خواه در هر کجای دیگر. وقتی ما را صدا بزنید نزد شما هستیم و این در فکر نمی‌گنجد، باید تعمق بنمایید»
این پیام برای من معنای عمیقی دارد چرا که پیوند محبت میان ما و مهندس دژاکام با خداحافظی از بین نمی‌رود. آثار، آموزش‌ها و دستاوردهای ایشان همچنان در زندگی ما جریان دارد و ما می‌توانیم با به کارگیری آن‌ها، ادامه دهنده مسیری باشیم که برای کمک به انسان‌ها آغاز کردند.
به باور من هنوز بخش کوچکی از دستاوردهای این مسیر را شناخته‌ایم و امیدوارم افراد بیشتری با این آموزش‌ها آشنا شوند و امکان بهره‌مندی از آن‌ها گسترده‌تر شود.
احترام و قدردانی خود را نسبت به روح بزرگ ایشان ابراز می‌کنم و امیدوارم بتوانیم از آموزش‌هایشان به بهترین شکل استفاده کنیم.
بخشی از صحبت‌های دیروز دکتر امین برای من بسیار تأثیرگذار بود. ایشان درباره هدف انسان‌ها و مسیر انتخابی آن‌ها صحبت کردند و توصیه می‌کنم دوستانی که فرصت نکرده‌اند، صحبت‌هایشان را گوش کنند.
یکی از اهداف اصلی مهندس دژاکام، کمک به انسان‌ها بوده است هدفی که در مسیر زندگی و انتخاب‌های ایشان به‌خوبی دیده می‌شود.
مهندس دژاکام در رشته الکتروتکنیک از دانشگاه علم و صنعت فارغ التحصیل شده‌اند و پیش از درگیری با اعتیاد، در زمینه ساخت چشم‌های الکترونیکی برای پیشگیری از حوادث و محافظت از جان کارگران فعالیت می‌کردند.
پس از مواجهه با اعتیاد، روش‌های مختلفی را برای درمان تجربه کردند اما به نتیجه مطلوب نرسیدند. سرانجام با بررسی و تجربه به متد DST رسیدند روشی که پایه شکل گیری مسیر درمان در کنگره ۶۰ شد.
پس از رسیدن به این روش، مهندس دژاکام می‌توانستند به فعالیت صنعتی خود بازگردند یا هر دو مسیر را هم زمان دنبال کنند اما تصمیم گرفتند تمرکز اصلی خود را بر درمان اعتیاد و کمک به انسان‌ها بگذارند.
این انتخاب برای من بسیار قابل تأمل است، زیرا انسان گاهی سال‌ها برای هدفی تلاش می‌کند اما در مرحله‌ای با انتخابی روبه‌رو می‌شود که مسیر آینده‌اش را تغییر می‌دهد.
اعتیاد تنها فرد مصرف‌کننده را درگیر نمی‌کند و خانواده و اطرافیان او نیز آسیب می‌بینند. بنابراین درمان و آموزش می‌توانند در بازسازی زندگی و روابط خانوادگی نقش مهمی داشته باشند.
در صحبت‌های دکتر امین به مشکلات مالی، پرداخت بدهی‌های گذشته و تلاش برای تأمین هزینه‌های زندگی اشاره شد. این مسائل نشان می‌دهد که پشت یک ایده بزرگ سال‌ها تلاش، صبر، گذشت و تحمل سختی وجود دارد.
امروز بسیاری از ما در کنگره ۶۰ فرصت پیدا کرده‌ایم درمان شویم، آموزش بگیریم، خدمت کنیم و آرامش را به زندگی خود و خانواده‌مان بازگردانیم.
وقتی از زحمات مهندس دژاکام صحبت می‌کنیم فقط منظور تعریف از ایشان نیست، باید ببینیم سهم ما در ادامه این مسیر چیست.
اگر در سفر اول هستیم، باید با نظم و جدیت مسیر درمان را دنبال کنیم و آموزش‌ها را به کار ببندیم.
اگر وارد سفر دوم شده‌ایم، باید آموخته‌های خود را در زندگی عملی کنیم و در صورت فراهم بودن شرایط با خدمت به دیگران کمک کنیم.
اگر در جایگاه خدمت قرار داریم، باید مسئولیت خود را به بهترین شکل انجام دهیم تا این مسیر با نظم، محبت و آموزش ادامه پیدا کند.
قدردانی واقعی زمانی است که نتیجه آموزش‌ها در رفتار و زندگی ما دیده شود. در خانواده آرامش بیشتری ایجاد کنیم، مسئولیت‌پذیر باشیم و با احترام و محبت با دیگران رفتار کنیم.
یکی از مهم‌ترین آثار مهندس دژاکام، کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر است که برای بسیاری از اعضای کنگره ۶۰ با مسیر درمان و تغییر همراه شده است.
در این کتاب مراحل سفر و دشواری‌های مسیر به صورت تدریجی توضیح داده شده و تصاویر نیز بخش‌هایی از این مسیر را نشان می‌دهند. ممکن است بعضی مطالب در بار اول روشن نباشند اما با کسب تجربه و آموزش بیشتر، درک عمیق‌تری از آن‌ها پیدا می‌کنیم.
به همین دلیل، نباید مطالعه این کتاب را به یک بار محدود کنیم چرا که هر بار ممکن است با شناخت بیشتر، نکته تازه‌ای از آن بیاموزیم.
یکی از پیام‌های کتاب، پیام حکم قاضی است:
«اثر حکم در زمان حیات به واقعیت آن‌چنان بزرگ جلوه نمی‌نماید»
این جمله یادآور آن است که ارزش واقعی یک اندیشه، کشف یا خدمت گاهی در گذر زمان بهتر شناخته می‌شود.
امیدوارم دستاوردهای مهندس دژاکام در زمینه شناخت و درمان اعتیاد، روزبه‌روز بهتر شناخته شوند و افراد بیشتری از این آموزش‌ها بهره بگیرند.
در صحبت‌های دکتر امین اشاره شد که هنوز افراد زیادی به کمک و آگاهی در زمینه درمان اعتیاد نیاز دارند. بنابراین مسئولیت اعضای کنگره ۶۰ فقط به درمان شخصی محدود نمی‌شود.
ما باید در حد توان برای گسترش آگاهی تلاش کنیم، آموزش‌ها را درست فرا بگیریم و تجربه‌هایمان را مسئولانه در اختیار دیگران قرار دهیم.
آثار و مقالات مهندس دژاکام و برنامه‌های آموزشی کنگره ۶۰ نیز زمینه‌های مهمی برای مطالعه و شناخت بیشتر هستند. امیدوارم با مطالعه دقیق‌تر و مشارکت در آموزش‌ها، درک بهتری از دستاوردهای علمی و عملی ایشان پیدا کنیم.
در پایان مهم‌ترین نکته برای من در مسیر زندگی جناب مهندس دژاکام، انتخاب ایشان برای کمک به انسان‌هاست انتخابی همراه با تلاش، گذشت و تحمل دشواری‌های فراوان.
این مسیر به ما فرصت داده است درباره اعتیاد شناخت بیشتری پیدا کنیم، درمان را تجربه کنیم و برای رسیدن به آرامش و زندگی بهتر تلاش کنیم. امیدوارم قدر این فرصت را بدانیم، آموزش‌ها را جدی بگیریم و هرکدام در جایگاه خود مسئولیت‌مان را به‌خوبی انجام دهیم. ممنون که با سکوت خود به صحبت های من گوش کردید.
عکاس: مسافر حسین
تایپ: مسافر احسان
ویراستار: مسافر هادی
مرزبان کشیک: مسافر رضا
ارسال خبر: مسافر مسعود
- تعداد بازدید از این مطلب :
0