جلسه پنجم از دور بیست و هفتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی راهنما مسافر غلامرضا ، نگهبانی مسافر امیر و دبیری مسافر رحمان با دستور جلسه " دست آوردها وکشفیات مهندس دژاکام " سهشنبه 28 مهر ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد

خلاصه سخنان استاد :
دستور جلسه امروز، بزرگداشت آقای مهندس و بررسی دستاوردهای ایشان است؛ دستاوردهایی که از جمله میتوان به کتابهای مکتوب ایشان اشاره کرد. تا به امروز، آنچه از بزرگی ایشان مکتوب شده، همین است که قلب این همه آدم برای ایشان میتپد و با شنیدن خبر بیماری یا فوت ایشان ،همه ناراحت میشوند. این موضوع بزرگ بودن یک شخص را نشان می دهد که بتواند تا این حد بر انسانها تأثیر بگذارد. انسانهایی که اگر خود من را هم در نظر بگیرید، در جمع چهار پنج نفره، حتی یک ساعت هم نمیتوانستیم همدیگر را تحمل کنیم، اما ایشان ما را در یک جا جمع کرد و چنان بر روی احساسات ما کار کرد که امروز اینگونه با هم هستیم. همیشه در نگاه آقای مهندس این بود که از ترکیب یک فرد با مواد مخدر اعتیاد متولد میشود. در نوشتههای ایشان آمده است که برای درمان، شناخت انسان از نان شب واجبتر است و باید مواد مخدر را نیز شناخت؛ این موضوع به ما بینش و راهکار میدهد. بسیار جالب است که در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر » که ایشان در سال ۷۸ (تقریباً سی سال پیش) نوشتند، در همان جلد اول اشاره میکند که روش DST که اختراع شده، میتواند برای درمان اعتیاد به سیگار، مواد مخدر، الکل و حتی سایر بیماری های لاعلاج کاربرد داشته باشد. این تنها یک جمله بود، اما وقتی به یاد آن روزها میافتم میبینم آقای مهندس چقدر پیشبینی دقیق و عمیقی داشتند؛ ایشان کاملاً میدانستند که روزی همه این سوالات بی پاسخ, پاسخ داده خواهد شد.
.jpg)
با بررسی سیدیهای اخیر ایشان، تازه متوجه شدم چرا ایشان اینقدر صبر کردند تا این موضوع را به عنوان یک مطلب رسمی و علمی مطرح کنند؛ چون به آن ایمان کامل داشتند. ایشان صبر کردند، رهاییها را جمعآوری کردند، پروندههای درمانشده را بررسی کردند و با این بینش بالا، بیش از بیست سال منتظر ماندند تا تکنولوژیهایی مثل دستگاههای بررسی ژن وارد کشور شود تا بتوانند این دستاوردها را از نظر علمی ثابت کنند. این صبر و درایت واقعاً ستودنی است. ایشان ما را تنها نگذاشتند و حتی با وجود سختیهای زیاد، این دانش را رایگان در اختیار ما قرار دادند. اگر کشورهای دیگر برای علم ما ارزش قائل می شوند، به این دلیل است که محتاج این علم هستند. این یعنی بزرگیِ این علم . در نهایت از پیشکسوتان و کسانی که به ما اجازه آموزش میدهند، سپاسگزارم. من هرگز فراموش نمیکنم چه کسانی به من کمک کردهاند. از تکتک شما عزیزان و پیشکسوتان ممنونم.

عکاس : مسافر اکبر لژیون 9
صدابردار: مسافر حسین لژیون 3
سایت نمایندگی دهخدا
- تعداد بازدید از این مطلب :
55