راه درمان اعتیاد در جهان یکی است و آن روش DST است.

راه درمان اعتیاد در جهان یکی است و آن روش DST است. کار اندکی که بر آن مداومت داشته باشیم، بهتر از کار بزرگی است که زود و بی‌نتیجه پایان یابد.

در روش DST، حذف تدریجی و پیوسته‌ی مواد مخدر همراه با آموزش‌های اثرگذار می‌تواند فرد را برای همیشه از دنیای تاریک اعتیاد رها کند. در تجربهٔ من، انواع کمپ‌ها و انواع کلینیک‌ها هر کدام روش ویژه و ادعای خودشان را داشتند، اما در عجله کردن و بی‌نتیجه بودن وجه اشتراک و پیوند داشتند. اتلاف زمان و پول و در نهایت خستگی و ناامیدی برای رهایی از اعتیاد، دستاورد تمام آن‌ها بود. اما کنگرهٔ ۶۰ به‌صورت بنیادین و اساسی از نقطه‌ی صفر، دنیای اعتیاد را بررسی کرده و برای لحظه‌ لحظه‌ی درمانش برنامه و آموزش دارد.
به نظر من، آنالیز اینکه اعتیاد چیست و بیمار اعتیاد کیست باعث می‌شود که از روی آگاهی و شناخت واقعی بگویم: راه درمان اعتیاد در جهان یکی است و آن روش DST است. سایر روش‌ها بیراهه هستند. در این روش، دوز و میزان مصرف با فرمول و پروتکل مشخصی، در پله‌ها و دوره‌های مشخص و به مدت زمان مشخص، فرد را از تاریکی به روشنایی می‌رساند؛ از اعتیاد به سلامتی. به عبارتی، متد DST ترکیبی از فرمول‌های ریاضی و شناخت فیزیولوژی انسان است. این یک حقیقت است که هیچ شخصی با یک‌بار مصرف یا در لحظه، مصرف‌کننده‌ دائمی نشده است که بخواهیم یا بتوانیم در یک لحظه درمانش کنیم! آغاز اعتیاد مانند راه رفتن مورچهٔ سیاه بر روی سنگ سیاه در شبی تاریک است؛ یعنی آن‌قدر نامحسوس که حتی خود فرد هم، با اینکه تا دم درِ دنیای اعتیاد آمده، متوجه نمی‌شود که وارد این بازی خطرناک شده است. شاید همین جملهٔ بالا سال‌ها زمان ببرد، اما نتیجه‌اش مشخص است. برای همین است که می‌گوییم روش DST یک روش جایگزینی تدریجی است. به مرور زمان (حداقل ده ماه) مواد را از فرد گرفته و به جایش سلامتی می‌دهد؛ غم را از قلب فرد گرفته و خنده را بر لبانش می‌نشاند.

دلنوشته: راهنما لژیون چهارم همسفر علی
بارگذاری: همسفر سجاد
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد