کتاب‌های مهندس حسین دژاکام؛ چراغ راه شناخت انسان و ادامه مسیر تکامل

دوازدهمین جلسه از دور بیستم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی ملایر، با استادی راهنمای محترم مسافر بهمن، نگهبانی راهنمای محترم مسافر علی و دبیری مسافر وحید، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاورد های علمی ایشان (کتاب ها)» روز یکشنبه  مورخ ۱۴۰۵/۰۷/26 رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، بهمن هستم مسافر.
خداوند را شاکرم که بار دیگر این فرصت در اختیار من قرار گرفت تا در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم و از آموزش‌های کنگره ۶۰ بهره‌مند شوم.
در ابتدا لازم می‌دانم از استاد امین تشکر کنم که دستور جلسات جدیدی را به برنامه هفتگی کنگره اضافه کردند؛ از جمله دستور جلسه بزرگداشت مهندس حسین دژاکام و کتاب‌های ایشان. به نظر من، این دستور جلسات بسیار به‌جا و به‌موقع هستند؛ زیرا فرصت مناسبی فراهم می‌کنند تا بیشتر با اندیشه‌ها، دستاوردها و مسیری که مهندس برای نجات انسان‌ها ترسیم کردند، آشنا شویم.
وقتی به ساختار کنگره ۶۰ نگاه می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم که با یک سیستم آموزشی منظم و هدفمند روبه‌رو هستیم؛ سیستمی که از ابتدا تلاش کرده است درد و رنج انسان‌ها را کاهش دهد و راهی برای بازگشت آن‌ها به زندگی سالم پیدا کند.
یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای مهندس حسین دژاکام، کشف صورت‌مسئله اعتیاد و ارائه راهکاری علمی برای درمان آن بود. ایشان به این موضوع بسنده نکردند و با تألیف کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» و دیگر آثار ارزشمندشان، تلاش کردند تجربیات و یافته‌های خود را در اختیار انسان‌های بیشتری قرار دهند.
این کتاب‌ها فقط برای اعضای کنگره ۶۰ نوشته نشده‌اند؛ بلکه می‌توانند برای هر انسانی که به دنبال شناخت بهتر خود و قوانین زندگی است، راهگشا باشند. وقتی به تعداد افرادی فکر می‌کنم که از طریق این کتاب‌ها با تفکرات مهندس آشنا شده‌اند، متوجه می‌شوم که چه حرکت بزرگی شکل گرفته است.
مهندس دژاکام پس از کشف صورت‌مسئله اعتیاد، به موضوع شناخت انسان و جهان‌بینی نیز پرداختند. در کنگره ۶۰، ما با سفرهایی آشنا می‌شویم که از درمان اعتیاد آغاز می‌شوند و به شناخت خود، رسیدن به تعادل و درک عمیق‌تر از زندگی ادامه پیدا می‌کنند.
از نگاه من، یکی از نکات بسیار مهم در آموزش‌های کنگره این است که درمان اعتیاد، پایان مسیر نیست؛ بلکه آغاز حرکتی تازه است. انسان باید پس از درمان، یاد بگیرد چگونه زندگی کند، چگونه مسئولیت کارهایش را بپذیرد و چگونه در مسیر رشد و تکامل قرار بگیرد.
مهندس بارها تأکید کرده‌اند که دوست ندارند صرفاً به‌عنوان یک شخصیت معنوی یا فردی که دیگران از او تعریف و تمجید می‌کنند، شناخته شوند؛ بلکه ترجیح می‌دهند از ایشان به‌عنوان یک دانشمند و از دستاوردها و کشفیاتشان صحبت شود. به نظر من، این موضوع پیام مهمی دارد: ما باید به‌جای آنکه فقط درباره یک انسان بزرگ صحبت کنیم، به شناخت دستاوردهای او و استفاده از آموزش‌هایش در زندگی خودمان بپردازیم.
در روزهای اخیر، با درگذشت مهندس حسین دژاکام، بسیاری از افراد با نام کنگره ۶۰ و خدمات ایشان آشنا شدند. حتی کسانی که پیش از این شناخت چندانی از کنگره نداشتند، درباره مهندس و فعالیت‌هایشان سؤال می‌کردند. این اتفاق نشان می‌دهد که تلاش‌های ایشان چه تأثیری بر زندگی انسان‌های بسیاری گذاشته است.
اما به نظر من، مهم‌ترین مسئله‌ای که امروز باید به آن توجه کنیم، این است که بزرگداشت واقعی یک انسان، فقط در تعریف و تمجید از او خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در ادامه دادن راه و حفظ ارزش‌هایی است که برای آن‌ها تلاش کرده است.
وقتی یک فرد بزرگ از میان یک مجموعه می‌رود، مسئولیت اعضای آن مجموعه سنگین‌تر می‌شود. هرکدام از ما باید بیشتر مراقب رفتار، گفتار و عملکرد خودمان باشیم. منِ بهمن، به‌عنوان عضوی از کنگره ۶۰، باید از خودم بپرسم که آیا رفتار و عملکردم با آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ام، هماهنگ است یا خیر.
از نظر من، اگر قرار است نام کنگره ۶۰ را با خودمان به بیرون از این مجموعه ببریم، باید نماینده شایسته‌ای برای آن باشیم. شاید گاهی اشتباه کنیم؛ به هر حال، ما برای آموزش گرفتن و تکامل یافتن به اینجا آمده‌ایم. اما مهم این است که اشتباهاتمان را بشناسیم، از آن‌ها درس بگیریم و درصدد اصلاح خودمان برآییم.
من اعتقاد دارم اگر در کنگره ۶۰ هنوز حسادت، کینه، نفرت و خشم بر رفتار ما حاکم باشد و نتوانسته باشیم در این زمینه‌ها تغییری در خودمان ایجاد کنیم، باید بیشتر به آموزش‌هایمان توجه کنیم.
فرد تازه‌واردی که از بیرون وارد کنگره می‌شود، باید در رفتار و برخورد ما محبت، احترام و عشق را ببیند. باید آن‌قدر فضای محبت‌آمیز و سالمی ایجاد کنیم که حضور در کنگره برای او دلگرم‌کننده باشد و با اشتیاق به مسیرش ادامه دهد.
البته من ابتدا باید از خودم شروع کنم. اگر در جایگاه راهنمایی یا هر جایگاه دیگری قرار دارم، باید بدانم که این جایگاه مسئولیت بیشتری برایم ایجاد می‌کند. اگر روزی احساس کردم نمی‌توانم آن‌طور که شایسته است خدمت کنم، باید ابتدا به خودم رجوع کنم و برای اصلاح خودم قدم بردارم؛ نه اینکه با رفتار نادرست، به اعتبار مجموعه‌ای که برای من زحمت کشیده است، آسیب بزنم.

به نظر من، ادامه دادن راه مهندس حسین دژاکام یعنی اینکه به آموزش‌ها وفادار بمانیم و آن‌ها را در زندگی روزمره خودمان اجرا کنیم. کنگره ۶۰ برای ما ارزش‌های فراوانی به ارمغان آورده است؛ از کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» و «ادموند و هلیا» گرفته تا آموزش‌های جهان‌بینی، چهارده مقاله و مطالب ارزشمند دیگری که هرکدام دریچه‌ای تازه به شناخت انسان باز می‌کنند.
حالا که از این آموزش‌ها بهره‌مند شده‌ایم، باید از خودمان بپرسیم که چقدر توانسته‌ایم آن‌ها را به مرحله عمل برسانیم.
گاهی ممکن است فردی که در مسیر درمان قرار دارد، هنوز با مشکلات و آشفتگی‌های زیادی روبه‌رو باشد؛ اما همین که در حال آموزش گرفتن و حرکت کردن است، می‌تواند زمینه‌ساز تغییرات بزرگ در آینده‌اش باشد. مهم این است که انسان در مسیر درست قرار بگیرد و برای بهتر شدن تلاش کند.
در پایان، امیدوارم همه ما بتوانیم راهی را که مهندس حسین دژاکام برایمان ترسیم کردند، به‌درستی ادامه دهیم. من این خواسته را ابتدا از خودم دارم که اگر روزی نتوانستم آن‌طور که شایسته است به آموزش‌ها عمل کنم، دست‌کم مراقب باشم که با رفتارم به نام و اعتبار کنگره ۶۰ لطمه‌ای وارد نکنم.
دوست دارم در ادامه جلسه، دوستان سفر اولی مشارکت کنند و از تجربه‌های خودشان بگویند؛ اینکه حضور در کنگره ۶۰ چه تغییراتی در زندگی آن‌ها ایجاد کرده و چه آموزش‌هایی گرفته‌اند.
همان‌طور که از آموزش‌های مهندس برداشت کرده‌ام، قرار نیست حتماً با کلمات پیچیده و صحبت‌های طولانی مشارکت کنیم. کافی است از آنچه تجربه کرده‌ایم و آموخته‌ایم، صادقانه صحبت کنیم. گاهی ساده‌ترین حرف‌ها، اگر از دل تجربه و حرکت انسان بیرون آمده باشند، تأثیرگذارترین آموزش‌ها هستند.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، از همه شما سپاسگزارم.

در ادامه:

تهیه، طبخ و توزیع غذا در مراسم یادبود مهندس حسین دژاکام در نمایندگی ملایر

در مراسم یادبود مهندس حسین دژاکام، اعضای نمایندگی ملایر با مشارکت و همدلی، به تهیه، طبخ و توزیع غذا پرداختند.
این خدمت ارزشمند، جلوه‌ای از محبت، همبستگی و روحیه خدمتگزاری اعضای کنگره ۶۰ بود؛ ارزش‌هایی که همواره در آموزش‌های مهندس حسین دژاکام بر آن‌ها تأکید شده است.
بی‌شک، بهترین راه برای پاسداشت اندیشه‌ها و دستاوردهای ایشان، ادامه دادن مسیر آموزش، خدمت و محبت و به‌کارگیری این ارزش‌ها در زندگی است.

مرزبان خبری: مسافر بهرام

عکاس : مسافر محمد لژیون پنجم ، مسافر رسول

تنظیم، تایپ و ارسال گزارش : مسافر رسول لژیون چهارم