آموزش‌، محبت‌ و مسئولیت میراث آقای مهندس حسین دژاکام

جلسه هشتم از دوره چهل و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی عمان سامانی شهرکرد به استادی اسیستانت رابط، همسفر آرزو، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر زهرا با دستورجلسه‌: «بزرگداشت آقای مهندس، دستاوردهای علمی ایشان (‌کتاب‌ها)» روز یک‌شنبه ۲۶مهرماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

 شاکر خداوند بزرگ هستم که امروز اجازه داد در کنار شما عزیزان باشم تابتوانم آموزش بگیرم. از آقای مهندس حسین دژاکام بنیان جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ و خانواده محترمشان سپاسگزارم به‌خاطر مهیا کردن این بستر که من در آن قرار گرفتم.

آقای مهندس‌حسین دژاکام ۱۷‌‌سال اعتیاد داشتند و دو بار اقدام به درمان اعتیاد خود کردند‌‌؛ ولی موفق نشدند، ایشان تصمیم به درمان اعتیاد خود نداشتند اما از ماه مبارک رمضان سال‌۱۳۷۵ این تصمیم را  گرفتند و دو وعده‌ مصرفی‌ در ماه مبارک رمضان مرتب شد و تغییراتی را که در جسم ایشان به‌وجود آمد‌، دیدند و ادامه  مسیر دادند. در ۱۵ آذرماه سال ۱۳۷۶ به درمان رسیدند‌؛ تمام مطالب و موضوعاتی که مربوط به حرکت ایشان  در این مسیر بود در کتاب «عبور از منطقه ۶۰درجه زیر صفر» به چاپ رسید‌. آن قسمت که مربوط به درمان و رهایی آقای مهندس حسین دژاکام است در کتاب «عبور از منطقه ۶۰‌درجه زیر صفر» صفحه (221) با عنوان‌ «باوری در ناباوری‌» ثبت شده است. من وقتی این مطلب و مطالب دیگر کتاب‌های این محقق و دانشمند بزرگ را مطالعه می‌کنم‌؛ متحول می‌شوم و واقعا احساساتی دیگر دارم‌.

از دیگر کتاب‌های ایشان می‌توانیم به کتاب «۱۴ مقاله»، کتاب «عشق‌،‌۱۴ وادی برای رسیدن به خود» هم اشاره کنیم. در کتاب «عشق،۱۴ وادی برای رسیدن به خود» ۱۴ قانون برای زندگی کردن به همه انسان‌ها آموزش داده می‌شود که از تفکر شروع شده  و به محبت ختم می‌شود. از قسمت‌های مختلفی در وادی‌ها صحبت می‌شود که همگی برگرفته از «کلام الله» است.

از دیگر آثار آقای مهندس دژاکام می‌توان به کتاب‌های «ادموند وهلیا»، «کاهش وزن و ساختمان جسم‌»، «حال شما چه‌طور است‌؟‌» و بسیاری کتاب‌های دیگر که هنوز از ایشان منتشر نشده است‌ که در ادامه ان‌شاءالله منتشر خواهد شد، اشاره کرد.

درست است ما در این روزها لحظات سختی را پشت سر‌گذاشتیم؛ همه‌ ما این سختی و رنج بزرگ را با تمام سلول‌های خود حس کردیم‌، اما آقای مهندس‌ حسین دژاکام، واقعا رنج و سختی بسیاری کشیدند تا متدDST و روش تدريجی درمان اعتیاد را  به بقیه نشان دهند و راه را برای همه مصرف‌کنندگان باز کنند. من به عنوان یک همسفر در این مسیر وظیفه دارم که محکم و استوار به راه خود ادامه دهم‌، در این راه کوشا باشم و به‌خاطر همین، علم ایشان را به بقیه افرادی که وارد سیستم درمانی کنگره۶۰ می‌شوند، انتقال دهم.

باید بدانیم که آقای مهندس دژاکام با اولین قدمی که برداشتند، شاید همان اولین قدم که خودشان در کتاب «عبور از منطقه 60درجه زیر صفر» صفحه (47) فرمودند‌: «سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می‌شود.» قدم اول را  خود ایشان در ماه مبارک‌رمضان برداشتند و راه برای تک‌تک ما با این عملی که انجام دادند، باز شد. اگر  راه و روش درمان اعتیاد را فقط برای خود نگاه داشته بودند، دیگر نه! مسافر‌، نه! همسفر و نه! کنگره۶۰ بود، نه! ایجنت‌، نه! مرزبان و نه! رهجوی که به کنگره۶۰ بیاید و آموزش بگیرد.

آقای مهندس حسین دژاکام، بزرگ‌ترین کار را برای تک‌تک ما انجام دادند. ایشان کاشتند و ما خوردیم، حالا وظیفه من است که بعد از این‌که  بذر را در دل تک‌تک ما کاشتند، منتشر کنم و به‌ همه معرفی کنم‌. وظیفه من است در این برهه از زمان که ایشان از نظر فیزیکی در بین ما نیستند؛ اما با آموزش‌های خود که تغییراتی در زندگی ما  همسران و مسافران به‌وجود آوردند‌؛ همه تغییرات همیشه در وجود ما به یادگار است و یادگاری ایشان در قلب ما است‌. اگر حرکت من در جهت مثبت باشد و سعی کنم‌؛ علم و جهان‌بینی را که از آقای مهندس دژاکام و آموزش‌های کنگره۶۰ آموختم را تمام و کمال انجام دهم، قطعا یادگاری ایشان در من باقی خواهد ماند، در صراط مستقیم حرکت می‌کنم و رشد خواهم کرد. ایشان بسیاری از چیزها را به همه ما آموختند؛ ما را از ناامیدی به امیدواری رساندند، نظم و انضباط‌، آداب معاشرت‌، قوانین زندگی‌ و آشپزی را به ما آموختند و خیلی چیزهای باارزشی برای ما به ارمغان گذاشتند.

وظیفه من برای بزرگداشت این دانشمند و محقق بزرگ این است که مسئولیتی را که به من واگذار کردند را درست انجام دهم. قطعا بعد از ایشان مسئولیتی که برای تک‌تک ما وجود دارد؛ سنگین‌تر و سخت‌تر است‌، چون ما تا روزی که آقای مهندس حسین دژاکام حیات داشتند‌، کسانی که تازه وارد کنگره۶۰ می‌شدند به وسیله کلام و دیدن ایشان مسیر را پیدا می‌کردند و در راه مستقیم حرکت می‌کردند. الان ما ایشان را در کنار خود نداریم هر چند که وجود دارند. وظیفه و مسئولیت من سنگین‌تر است که بتوانم احساس و حسی که نسبت به ایشان دارم‌، آموزش‌های که فرا گرفتم را تمام و کمال به بقیه انسان‌هایی که از این در وارد می‌شوند، انتقال دهم‌.

آقای مهندس حسین دژاکام بنیان کنگره۶۰ از مال‌، وقت‌، زندگی، جان و تک‌تک سلول‌های بدن خود به خاطر ما اعضای کنگره۶۰ گذشتند و اکنون من چگونه می‌توانم عمل کنم‌‌! آیا من حاضر هستم نیم ساعت زودتر به شعبه بیایم و خدمت کنم‌‌! آیا حاضر هستم آخر وقت بایستم و سالن را تمیز تحویل دهم‌! چه‌قدر می‌توانم از خود گذشت و بخشندگی داشته باشم‌، تا بقیه ببینند و یاد‌ بگیرند.

اگر من ایستاده‌ام برای این است که تغییر کنم و حال خوب را در خودم به‌وجود آورم‌‌. مسئولیت ما از زمانی که آقای مهندس دژاکام را کنار خود نداریم؛ خیلی سنگین‌تر از قبل شده است‌، پس این مسئولیت و یاد ایشان را با عمل به آموخته‌های ارزشمند و دانشی که در اختیار ما قرار دادند؛ حتما باید حفظ کنیم‌ و تلاش کنیم راه ایشان و راه کنگره۶۰ ادامه پیدا کند.

آقای مهندس دژاکام کلام نافذی داشتند و از راه محبت به قلب‌های ما وارد شدند، ایشان به واسطه محبت تغییراتی را در ما به‌وجود آوردند. من به‌عنوان عضوی از اعضای کنگره۶۰ وظیفه و مسئولیت دارم که آموزش‌ها را به همه کسانی که در لژیون و کنگره۶۰ حضور دارند و افرادی که بعد از این وارد کنگره۶۰ می‌شوند انتقال دهم.

ا‌ن‌شاءالله همگی تلاش کنیم‌، مسئولیتی که به‌عهده ما گذاشته شده است را تمام و کمال انجام دهیم‌ و در راه و مسیر کنگره۶۰ و اهداف آقای مهندس دژاکام  ثابت قدم باشیم‌. همان‌طور که آقای مهندس دژاکام تا آخرین لحظه حیات خود ایستاده بودند‌، با صلابت قدم بر‌داشتند و همیشه می‌فرمودند: «درختان ایستاده می‌میرند.» ایشان با ایستادگی خود این را به ما یاد دادند که در هر شرایطی باید ایستاده بود‌، ادامه داد و ایمان داشت که شرایط تغییر خواهد کرد به شرطی که خود من تغییر کنم‌.

در ادامه جلسه امروز، به مناسبت بزرگداشت آقای مهندس حسین دژاکام، مراسم توزیع اطعام در شعبه برگزار گردید.

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر حمید
تایپیست‌: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون یازدهم)
عکاس: همسفر پرتو رهجوی راهنما همسفر آسیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر سمیه، مرزبان خبری
همسفران نمایندگی عمان سامانی شهرکرد