English Version
This Site Is Available In English

اصل و اساس ورود به سفر دوم، فهم وادی اول است

اصل و اساس ورود به سفر دوم، فهم وادی اول است

دهمین جلسه از دوره هشتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی محمدی‌‌پور قم با استادی راهنمای محترم آقای محمد، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر غلامرضا، با دستور جلسه «بزرگداشت جناب مهندس دژاکام و دستاورد های ایشان (کتاب‌ها)» روز یکشنبه 26 مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا تشکر می‌کنم از عزیزانی که نوشتارها را قرائت کردند. سلام دوستان، محمد هستم یک مسافر.

خداوند بزرگ را شاکر و سپاس‌گزارم که یک جلسه‌ دیگر می‌توانم در کنگره حاضر باشم، آموزش بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه‌ امروز ما بزرگداشت آقای مهندس است و در واقع صحبت کردن از نوشته‌های ایشان و کتاب‌هایی که ایشان نوشته‌اند.

اما یک سؤالی که به وجود می‌آید این است که: چرا بزرگداشت؟ همه‌ ما در مورد نوشته‌های آقای مهندس مطلع هستیم و در لژیون‌ها روی آن‌ها کار می‌کنیم؛ کتاب ۶۰ درجه زیر صفر، کتاب ۱۴ مقاله، ادموند و هلیا و بقیه‌ نوشته‌ها. همه‌ ما می‌دانیم این کتاب‌ها چه هستند و چه تأثیری روی تک‌تک ما گذاشته‌اند.

اگر بخواهم کوتاه در مورد کتاب‌های ایشان بگویم:

کتاب مادر برای درمان اعتیاد، کتاب ۶۰ درجه زیر صفر است.

کتاب مادر برای جهان‌بینی، کتاب عشق (۱۴ وادی) است.

یعنی ما با کتاب ۶۰ درجه اعتیاد را درمان می‌کنیم و با کتاب عشق، سفر دوم‌مان را آغاز می‌کنیم. اگر بخواهم سفر دومم را شروع کنم، باید با کتاب عشق آغاز کنم. اصل و اساس فهم سفر دوم چیست؟ ورود به وادی اول است؛ چه بسا ممکنه من چندین سال در کنگره باشم اما هنوز وارد وادی اول نشده باشم.

استاد در جلسه گذشته خیلی قشنگ گفتند: تک‌تک ما یک دستاورد جناب مهندس هستیم. اما سؤال اولی که عرض کردم این بود که چرا برای مهندس بزرگداشت می‌گیریم؟ مگر مهندس چه کار کرده است؟

سیستمی که آقای مهندس داشتند و من در این چند سالی که در خدمت‌شان بودم و شش سال در دفترشان حضور داشتم دیده‌ام، یک سیستم «صورت‌مسئله‌محور» بود. اگر جایی خللی ایجاد می‌شد، با خود ایراد کاری نداشتند، بلکه می‌گفتند: «چرا این اتفاق افتاد؟» حال ما هم باید در بزرگداشت آقای مهندس به چراییِ آن فکر کنیم. منِ محمد باید بدانم چرا این مرد بزرگ است؟ چرا این مرد برای ما مهم است؟ چرا رفتنش این‌قدر تأثیرگذار بود و این‌قدر برای ما درد داشت؟ مگر چه کار کرده است؟

بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس این است که ما یک گروهی اینجا نشسته‌ایم و شاید به یک نکته دقت نکرده باشیم: ما بچه‌های کنگره از همدیگر خسته نمی‌شویم. دقت کرده‌اید؟ در خانواده و خویشاوندی، با پسردایی و پسرعمو ممکن است با چند بار رفت‌وآمد خسته شویم؛ اما ما بچه‌های کنگره با این‌که مدام می‌آییم و می‌رویم و همدیگر را می‌بینیم، واقعاً از دست هم خسته نمی‌شویم. چه پیوندی ما را به هم گره زده است؟ این یک نعمت است.

این بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس است و برای همین، ایشان برای ما بزرگ است. ما بچه‌های کنگره ۶۰ یک خانواده هستیم. و چه جالب که بعد از فوت آقای مهندس، سی‌دی به اسم «من» آمد؛ تنها عاملی که می‌تواند این خانواده و این حلقه‌های زنجیر را از هم باز کند، منیت و کبر است.

ما در بیرون از اینجا، اگر این شخصیت حقوقی و شال را از ما بگیرند، شاید در صف نانوایی هم کسی تحویلمان نگیرد؛ اما نگاه می‌کنیم می‌بینیم وقتی به اینجا می‌آییم، تک‌تک ما آبرودار و خانواده‌دار شده‌ایم و دوستانی بسیار خوب برای هم هستیم. این دستاورد بسیار بزرگی است.

دستاورد دیگر کنگره و آقای مهندس این است که یک انسان را از پایین‌ترین مرتبه در جامعه به مدارج بالا می‌رساند. بودنش خیر و برکت بود و رفتنش هم قطعاً خیر و برکت است. شما به مراسم خاک‌سپاری ایشان نگاه کنید؛ بزرگ‌ترین الگو است.

من خودم به شخصه عزیزترین فرد زندگی‌ام آقای مهندس بود. اما وقتی رفتند، با همین آموزشی که خودشان به ما داده بودند، دیدیم که چقدر قوی هستیم. این قدرت را از کجا داریم؟ از همین آموزش‌ها.

پس اگر بخواهم از یک زاویه به این دستور جلسه و دستاوردهای آقای مهندس نگاه کنم، علاوه بر کتاب ۶۰ درجه (کتاب مادر درمان) و کتاب عشق (کتاب مادر سفر دوم و درک آن)، به این نتیجه می‌رسم که ما یک خانواده هستیم. در این خانواده اگر بخواهیم بزرگ‌تر شویم، لازمه‌ آن فقط و فقط «خدمت» است. اگر مهندس را دوست دارم، از این به بعد باید خدمتگزارتر باشم.

در نهایت، نکته کوتاهی هم در مورد خصوصیات آقای مهندس بگویم: ۱. بیگانه بودن با کینه: آقای مهندس به شدت با کینه بیگانه بود و بدترین اتفاقات را با لبخند و بزرگواری می‌پذیرفت. ۲. بخشندگی: من بخشندگی‌ای که در آقای مهندس دیدم را در هیچ‌کس ندیدم. بخشیدن مال و دارایی برایشان مثل آب خوردن بود. ۳. امیدواری: آقای مهندس به شدت امیدوار بود و هیچ‌وقت ناامید نمی‌شد. با وجود خستگی‌های شدید کاری، هیچ اثر ناامیدی یا خستگی در چهره‌ ایشان دیده نمی‌شد و این بزرگ‌ترین الگو برای ماست.

از این‌که به صحبت‌های من گوش دادید متشکرم.

در ادامه برگزاری اولین جلسه پذیرایی بزرگداشت جناب مهندس در نمایندگی محمدی‌پور قم:

برای مطالعه دستور جلسه "بزرگداشت جناب مهندس دژاکام و دستاورد های ایشان" کلیک کنید.

برای مشاهده گزارش تصویری از "برگزاری مراسم اولین بزرگداشت و یادبود بنیان‌ فقید کنگره ۶۰ در نمایندگی محمدی‌پور قم" کلیک کنید.
 

عکس: مسافر محمد الف(لژیون هفتم) مسافر سینا(لژیون یکم)
تایپ: مسافر محمد ص(لژیون سوم) همسفر علی(لژیون چهارم) مسافر محمد الف(لژیون هفتم)
تهیه، ویرایش و ارسال: مسافر سینا(لژیون یکم)
گروه خبری نمایندگی محمدی‌پور قم

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...