نهمین جلسه از دور نوزدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران با استادی راهنمای محترم تازه واردین مسافر جواد، نگهبانی مسافر محمدصادق و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه" بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب ها ) " در روز یکشنبه 26 مهر ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
خداوند را بابت حضور در این جایگاه شاکر و سپاسگزارم و همچنین از گروه محترم مرزبانی و ایجنت محترم سپاسگزارم که به من اجازه خدمت داده شد تا از آموزش‌های شما عزیزان بهره‌مند شوم. در ابتدا، سلام و درود می‌فرستم به روح بلند و والای استاد بزرگ کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام. امیدوارم روح این عزیز سفرکرده در بالاترین جایگاه قرار داشته باشد و ما نیز با درست زندگی کردن، رهروان خوبی برای این استاد عزیز باشیم.
موضوعی که هفته گذشته درباره آن صحبت کردیم و این هفته نیز به آن می‌پردازیم، دستاوردهای علمی و عملی جناب مهندس دژاکام است.
آنچه برای ما روشن است، این است که ما، افرادی که امروز روی این صندلی‌ها نشسته‌ایم، در حال تجربه یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای علمی هستیم؛ دستاوردی که شاید بشریت در آینده و سال‌های بعد، بیشتر به ارزش و اهمیت آن پی ببرد. دست‌کم ما امروز در حال تجربه این علم هستیم و ارزش آن را درک می‌کنیم. همه ما می‌دانیم کسی که در قرون گذشته برق را اختراع کرد، چه اتفاق بزرگی را رقم زد. زمانی به ارزش نور پی می‌بریم که در تاریکی قرار گرفته باشیم. وقتی تاریکی به روشنایی تبدیل می‌شود، تازه متوجه می‌شویم که نور چه نعمت بزرگی است و کسی که آن را اختراع کرده، چه خدمتی به بشریت کرده است.
امروز، اگر ما به‌عنوان سفیران کنگره ۶۰ و افرادی که قرار است علم و دانش این هفته، هفته‌های گذشته و سال‌های آینده را سینه‌به‌سینه انتقال دهیم، به مسئولیت خود نگاه کنیم، متوجه اهمیت این موضوع خواهیم شد. دلیل این اهمیت آن است که آقای مهندس بارها در سخنرانی‌ها و سی‌دی‌های خود تأکید کرده‌اند که ایشان را به‌عنوان یک معلم و پژوهشگر معرفی کنیم، نه به‌عنوان یک فرد مقدس. این سخن دلیل مهمی دارد؛ زیرا آنچه در دنیا ماندگار می‌شود، علم و دانشی است که انسان‌ها از خود به یادگار می‌گذارند. افراد بسیاری آمده‌اند و رفته‌اند و شاید نامی از آن‌ها باقی نمانده باشد؛ اما دانشمندان بسیاری ماندگار شده‌اند. کسانی که علمشان با عملشان همراه بوده و دانشی را به بشریت ارائه کرده‌اند که در عمل نیز به کار گرفته شده و تأثیرگذار بوده است.
برای من که روزگاری مصرف‌کننده مواد مخدر بودم، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای علمی و پژوهشی آقای مهندس، روش DST است؛ زیرا من به‌خوبی تجربه کردم که چگونه توانستم از تاریکی خارج شوم، روشنایی را ببینم، آن را احساس کنم و تولدی دوباره داشته باشم. نکته بسیار جالبی وجود داشت؛ روی سنگ مزار آقای مهندس، دو تاریخ تولد نوشته شده بود: یکی تاریخ تولد ایشان و دیگری تاریخی که از بند مواد مخدر رها شدند.
برای من که امروز پشت این تریبون نشسته‌ام و صحبت می‌کنم، زندگی به دو بخش تقسیم می‌شود. یک بخش، تولدی است که به‌صورت طبیعی اتفاق می‌افتد و همه ما از پدر و مادری متولد می‌شویم؛ اما تولد دوباره را زمانی احساس می‌کنیم که تغییر را در زندگی و شخصیت خود ببینیم.
من مدیون علم آقای مهندس و روش DST هستم. سیگار خود را با کمک این روش درمان کردم و اکنون سه سال است که سیگار مصرف نمی‌کنم. همچنین سه سال است که به کمک روش علمی DST که آقای مهندس ارائه کرده‌اند، مواد مخدر مصرف نمی‌کنم. این موضوع برای من بسیار امیدبخش است؛ نه‌تنها برای خودم، بلکه برای فرزندانم، آیندگان و نسل‌های بعد از من. البته این مسئله به خود من نیز بستگی دارد؛ به اینکه بتوانم این علم و آگاهی را سینه‌به‌سینه به نسل‌های بعدی انتقال دهم.
خاطره‌ای از آقای رضا، ایجنت سابق نمایندگی دارم. ایشان در دوره‌ای ایجنت نمایندگی بودند و دفترها را بررسی می‌کردند. من هم سی‌دی‌ها را می‌نوشتم. یک روز دفتر مرا بررسی کردند و گفتند: «اینجا سی‌دی را بیاور تا ببینم آقای مهندس چه گفته‌اند.»
سپس درباره دلیل این کار صحبت شد و توضیح داده شد که هدف، مچ‌گیری نیست؛ بلکه مسئله این است که دویست سال بعد، ممکن است نوشته‌ای در نقطه‌ای از دنیا یا گوشه‌ای از کشور پیدا شود. ممکن است نوشته‌ای در بیرجند و نوشته‌ای دیگر در نقطه‌ای دیگر از کشور پیدا کنند و آن زمان متوجه شوند که این نوشته‌ها چقدر به یکدیگر شباهت دارند. این موضوع نشان می‌دهد که علم مشترکی وجود داشته است که مردم در دویست سال گذشته از آن بهره می‌برده‌اند.
علم همین است؛ حقیقتی کشف می‌شود و پس از گذشت سال‌ها، ارزش آن بیشتر شناخته می‌شود. شاید چیزی که امروز برای ما عادی و طبیعی شده است، در آینده ارزش واقعی خود را بیشتر نشان دهد؛ درست مانند روشنایی لامپی که هر روز از آن استفاده می‌کنیم.
بنابراین، ما سفیران کنگره ۶۰ هستیم. هرکدام از ما می‌توانیم در بیرون از این مجموعه، آگاهی و دانشی را به فرد دیگری انتقال دهیم، روش DST را برای او توضیح دهیم و زمینه آشنایی او را با این علم فراهم کنیم. شاید باور کردن این موضوع برای همه آسان نباشد؛ اما من با تمام وجودم این علم را باور کرده‌ام و آن را تجربه کرده‌ام. من سفیر کنگره ۶۰، سفیر علم آقای مهندس دژاکام و سفیر انتقال علم و آگاهی هستم.
شاید در سال‌های آینده به بیماری‌ای مانند سرطان مبتلا شوم و علمی که آقای مهندس درباره آن پژوهش می‌کنند، بتواند به من کمک کند. این علم در حال پیشرفت است و همه ما می‌توانیم در این مسیر نقش داشته باشیم. ما با حمایت از لژیون سردار نیز می‌توانیم به این تحقیقات کمک کنیم. باید آینده‌نگر باشیم و به نسل‌های آینده فکر کنیم.
دانشمندی آلمانی را در نظر بگیرید که درباره زمین و خاک تحقیق می‌کرد و برای رسیدن به دانش جدید، هزینه و تلاش زیادی صرف می‌کرد. از او پرسیدند: «شما که در این سن هستید و برای رسیدن به این علم تلاش می‌کنید، نتیجه این کار چه فایده‌ای برای خودتان خواهد داشت؟» او پاسخ داد که این کار را برای دویست سال آینده انجام می‌دهد تا نسل‌های بعد از او مجبور نباشند دوباره همان زحمت را بکشند و از ابتدا به این دانش دست پیدا کنند.
این نگاه، همان آینده‌نگری است؛ اینکه انسان فقط به خودش و زمان حال فکر نکند، بلکه برای نسل‌های بعد از خود نیز اهمیت قائل باشد. بنابراین، من به‌عنوان یک مسافر سفر دوم، سفیر کنگره ۶۰ و سفیر روش درمانی DST هستم؛ روشی که آقای مهندس برای ما به یادگار گذاشته‌اند.
مسافران سفر اول نیز در جایگاه خود سفیران کنگره هستند. آن‌ها با درست سفر کردن و به پایان رساندن سفر خود، می‌توانند به خودشان و جامعه اطرافشان نشان دهند که این روش چگونه به آن‌ها کمک کرده است.
از نگاه من، روش DST روشی علمی برای درمان اعتیاد است که به من کمک کرده و توانسته‌ام نتیجه آن را در زندگی خود ببینم. از افرادی که در لژیون جونز فعالیت می‌کنند نیز می‌توان درباره تأثیر این روش سؤال کرد و تجربه‌های آن‌ها را شنید. آن‌ها با وجود استفاده از مواد غذایی و خوراکی‌های مختلف، به کمک روش آقای مهندس در مسیر کاهش وزن قرار می‌گیرند. این برای من یک نعمت بزرگ است؛ دانشی که واقعاً به من کمک کرده تا از تاریکی به روشنایی برسم و تغییر را در زندگی خود تجربه کنم.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، بسیار ممنون و سپاسگزارم.
در ادامه مراسم اطعام و بزرگداشت مهندس دژاکام :
مرزبان خبری: مسافر جلیل
صوت: مسافر محسن لژیون سوم
ضبط و تایپ: مسافر فرشید لژیون سوم
عکاس: مسافر مسلم لژیون اول
ارسال خبر: مسافر محمد لژیون چهارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
106