بزرگداشت آقای مهندس و تداوم مسئولیت خدمتگزاران

چهارمین جلسه از دور نود و سوم  کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی، به استادی ایجنت محترم، همسفر گلناز، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر مرتضی، با دستور جلسه "بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان (کتابها)" روز شنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۵  ساعت ۱۷:۰۰ در ساختمان سیمرغ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

 سلام دوستان، گلناز هستم یک همسفر. خدا را شاکرم که یک‌بار دیگر توفیق نصیبم شد تا در این جایگاه خدمت کنم. از جناب مهندس و راهنمای گران‌قدرم تشکر می‌کنم که نعمت آرامش در زندگی، از طریق ایشان شامل حال من شد. همچنین از تمامی خدمتگزاران، ایجنت محترم و مرزبانان عزیز، و نیز از خدمتگزاران گروه همسفران و مسافران که این بستر امن را برای آموزش‌گرفتن ما فراهم می‌کنند، کمال تشکر و سپاس را دارم. چند روزی است که جناب مهندس را به‌طور فیزیکی در کنار خود نداریم؛ اما مطمئناً در قلب تک‌تک ما حضور دارند و یادشان همیشه جاری است. هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق.

آقای مهندس با دانش و کشفیات گران‌بهای خود و با اطلاعات به‌روزی که هر هفته در اختیار ما می‌گذاشتند، چنان تأثیری بر تک‌تک ما گذاشتند که به هر گوشه از زندگی‌مان نگاه می‌کنیم، بی‌شک حضور و اثر ایشان را حس و درک می‌کنیم. در کنگره آموختیم که مرگ پایان زندگی نیست، بلکه انتقالی است از این جهان به جهانی دیگر. خدا را شکر که آقای مهندس رسالت خود را در این جهان خاکی به‌خوبی به انجام رساندند و در مسیر پربار خود، چه بسیار انسان‌ها و خانواده‌های دردمندی را احیاء کردند و باری از روی دوش بشریت برداشتند.

دغدغه اصلی جناب مهندس و تمام سعی ایشان این بود که به واسطه درمان اعتیاد، راه را برای درمان نیکوتین، تغذیه سالم، کاهش وزن و تحقیقات روی بیماری‌های لاعلاج هموار سازند. اگر امروز آقای مهندس در کنار ما نیستند، با آموزش‌هایی که گرفته‌ایم، یقین داریم مأموریت ایشان در این دنیا به پایان رسیده و بی‌شک در جهانی دیگر، بیش از پیش به حضور ایشان نیاز است تا دردی را کاهش دهند. بسیاری از عزیزان ما با بیماری اعتیاد از دنیا رفته‌اند و می‌دانیم که اعتیاد صفتی است که فرد آن را با خود به جهان بعدی می‌برد. امیدوارم آقای مهندس به آن دسته از انسان‌هایی که با این صفت از دنیا رفته‌اند نیز یاری رسانند و آن‌ها را احیاء نمایند.

امروز هر کدام از ما در هر جایگاهی—چه سفر اولی و چه سفر دومی که خدمت می‌کنیم، باید مسئولیت خود را جدی‌تر از قبل ادامه دهیم؛ چرا که آقای مهندس امانتی را در اختیار ما گذاشته‌اند که باید پاسدار آن باشیم. استاد در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به فرمایشات دکتر امین خاطرنشان کردند: طبیعی است که همه ما ناراحت باشیم؛ چرا که به خاطر پیوند محبت میان ما و آقای مهندس، این درد وجود دارد، اما این درد تسکینی هم دارد و آن ادامه دادن راه و اهداف ایشان است.هر کدام از ما تلاش می‌کنیم تا در جهت اهداف آقای مهندس حرکت کنیم و هر کدام از ما به اندازه خودمان، به اندازه‌ای که از دستمان بر می‌آید، تلاش کنیم تا از درد و رنج بشریت کاهش دهیم و در مسیری که آقای مهندس حرکت می‌کردند، ما هم ادامه دهنده مسیرشان باشیم؛ تا تسکینی باشد برای دلتنگی و اندوهی که امروز در دل داریم.

کتاب‌های جناب مهندس دژاکام را همه آشنایی داریم؛ اولین کتاب ایشان «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است و حاصل پژوهش، تحقیقات و تجربه‌های جناب مهندس دژاکام در مورد پیدایش DST و درمان اعتیاد می‌باشد. در ادامه جا دارد به کتاب‌های «عشق، ۱۴ وادی برای رسیدن به خود»، «ادموند و هلیا»، «حال شما چطور است؟»، «۱۴ مقاله»، «ساختمان جسم و تغذیه سالم» و بسیار مقالات دیگری که در سطح بین‌المللی از ایشان منتشر شده است، اشاره کرد. همین‌طور مقالاتی که در دست انتشار هستند.

همین‌طور یکایک ما که هر کدام نسخه و سندی زنده هستیم، از علمی که آقای مهندس داشتند و تأثیری که بر زندگی‌مان گذاشتند. امیدوارم بتوانیم با تزکیه، پالایش و حرکت‌های مثبتی که انجام می‌دهیم، به تفکرات و مکتوبات مهندس نزدیک باشیم. همان‌طور که در کتاب ۶۰ درجه آمده است که: انسان‌هایی که با همدیگر پیوند اشتراک عقلی و احساسی دارند، در جهان‌های دیگر با همدیگر ملاقات می‌کنند.» امیدوارم در این مسیر باشیم تا بتوانیم مهندس بزرگوار را در جهان‌های دیگر ملاقات کنیم.

صحبت‌هایم را با بخشی از کتاب ۶۰ درجه زیر صفر به پایان می‌رسانم: «امروز، ۱۷ روز از فصل زایش می‌گذرد. تصمیم گرفتم برای حسن ختام کتاب و خداحافظی از همسفران، دوستان، کنگره و همچنین از بقیه استادانی که در این مهم، راهگشای ما بودند، بخواهم هر کدام سخنی یا خطابه‌ای برای همسفران آینده ایراد بفرمایند. البته، مثل اینکه گفتم خداحافظی؛ اما در حقیقت، هیچ خداحافظی تا ابد نمی‌باشد، چون پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. اگر شما به امید خداوند و اراده راسخ خود این سفر را با موفقیت به پایان برسانید، دیگر هیچ‌وقت بین ما و شما خداحافظی وجود ندارد و پیوند محبت، ما و شما را به هم وصل می‌نماید؛ خواه ما در این حلقه از آفرینش باشیم و خواه هر کجای دیگر. وقتی ما را صدا بزنید، نزد شما هستیم و این در فکر نمی‌گنجد، باید تعمق بنمایید. از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، از همگی شما سپاسگزارم.

تایپ: مسافر جلال، لژیون هجدهم
تنظیم: مسافر حمید لژیون دوم، عکس: مسافر محمدحسین