کشف متد DST بزرگترین دستاورد حیات مجدد برای انسان های دردمند است

یازدهمین جلسه از دوره چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی تربت حیدریه در روزهای سه‌ شنبه با استادی دستیار محترم دیده‌بان مسافر جواد  و نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر رامین با دستور جلسه " کشف متد DST و دستاورد های علمی جناب مهندس دژاکام  "در تاریخ 21 مهرماه 1405 رأس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

استاد می‌فرمایند: ما همه خوب هستیم، انشاالله شما هم خوب باشید. برای شادی همیشه باید پیش قدم شد از میان ما این دستور وجد دیگری دارد و حال خود را اینگونه بیان می‌کنیم. اکنون برای ما هم مطالب تازه تری مطرح می‌شود که این چیست در کائنات که همه را به دنبال هم پیوند می‌دهد.

سلام دوستان جواد هستم مسافر.
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در این مکان مقدس حضور داشته باشم و در خدمت شما عزیزان باشم. از نگهبان محترم جلسه نیز تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، آموزش بگیرم و از تجربیات شما بهره‌مند شوم.
دستور جلسه امروز،کشف متد DST و دستاوردهای مهندس دژاکام است. به نظر من، درک عظمت این کشف کار آسانی نیست مگر اینکه خودمان عضو کنگره ۶۰ باشیم و از این روش استفاده کرده باشیم و به‌عنوان بهره‌بردار، تأثیر آن را در زندگی خود لمس کرده باشیم. آن زمان است که می‌توانیم تا حدودی به اهمیت این کشف پی ببریم.
در کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، در بخش مربوط به حکم قاضی، مطالبی وجود دارد که شاید هنوز ابعاد و مفهوم عمیق آن برای بسیاری از انسان‌ها روشن نشده باشد. شاید سال‌ها زمان لازم باشد تا ابعاد مختلف این کشف و تأثیرات آن در زندگی انسان‌ها به‌طور کامل شناخته شود.
ما امروز از متد DST در درمان اعتیاد استفاده می‌کنیم. در کنگره ۶۰، روش‌های آموزشی و درمانی دیگری نیز برای موضوعاتی مانند درمان سیگار و درمان اضافه وزن و لاغری ارائه شده است. همچنین درباره کاربردهای دیگر این روش‌ها و پژوهش‌های مرتبط با آن‌ها صحبت می‌شود که بررسی نتایج علمی هرکدام، نیازمند مراجعه به منابع معتبر است.
اما سؤال اصلی من این است: این کشف چه تغییری در زندگی من ایجاد کرده است؟
اگر بخواهم درباره دستاوردهای مهندس دژاکام صحبت کنم، پیش از هر چیز باید به زندگی خودم نگاه کنم، ببینم پیش از ورود به کنگره چه شناختی از خودم داشتم، چه شرایطی را تجربه می‌کردم و چه مسیری را طی می‌کردم. سپس باید ببینم امروز چه تغییراتی در من ایجاد شده است.
این تغییرات فقط به خود من محدود نمی‌شود، خانواده‌ام نیز از این تغییرات بهره مند شده‌اند. وقتی یک انسان مسیر زندگی خود را تغییر می‌دهد، این تغییر می‌تواند بر زندگی همسر، فرزندان و سایر اعضای خانواده او نیز اثر بگذارد.
اگر به اطراف خودمان نگاه کنیم، انسان‌های زیادی را می‌بینیم که زندگی آن‌ها در اثر اعتیاد و مشکلات ناشی از آن، در معرض آسیب و نابودی قرار گرفته بود. خانواده‌هایی را می‌بینیم که امیدشان را از دست داده بودند و آینده روشنی پیش روی خود نمی‌دیدند.
با فراهم شدن بستر درمان و آموزش در کنگره ۶۰، بسیاری از این انسان‌ها فرصت پیدا کردند که دوباره به زندگی بازگردند، روابط خود را ترمیم کنند و معنای تازه‌ای برای زندگی خود پیدا کنند.به نظر من، این موضوع یکی از مهم‌ترین دستاوردهایی است که می‌توان درباره آن صحبت کرد.
من معتقدم رفتار و کردار ما اعضای کنگره ۶۰ نیز اهمیت زیادی دارد. ما با عملکرد خود می‌توانیم تصویری از آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ایم، به دیگران نشان دهیم. اگر رفتار ما با آموزش‌هایمان هماهنگ باشد، دیگران نیز می‌توانند تأثیر این آموزش‌ها را در زندگی ما مشاهده کنند.
امروز در کنگره ۶۰، در نمایندگی‌های مختلف، انسان‌هایی حضور دارند که شاید در گذشته درگیر مصرف مواد مخدر و مشکلات فراوان ناشی از آن بودند اما اکنون در جلسات شرکت می‌کنند، آموزش می‌گیرند، مسئولیت می‌پذیرند و برای بهتر شدن زندگی خود تلاش می‌کنند.
اما موضوع فقط درمان اعتیاد نیست. یکی از اتفاقات مهمی که در این مسیر رخ می‌دهد، زنده شدن پیوندهای عاطفی و انسانی است.
در کنگره ۶۰، ما درباره عشق، محبت، ایمان و مسئولیت‌پذیری آموزش می‌گیریم. این آموزش‌ها می‌توانند به ما کمک کنند تا از حالت خامی به‌سوی پختگی حرکت کنیم و در برخورد با خودمان و دیگران، رفتار سنجیده‌تری داشته باشیم.

به همین دلیل، وقتی درباره دستاوردهای مهندس دژاکام صحبت می‌کنم، فقط به یک روش درمانی یا یک موضوع علمی فکر نمی‌کنم بلکه به مجموعه‌ای از تغییرات فکر می‌کنم که در زندگی انسان‌ها و خانواده‌هایشان ایجاد شده است.
آیا دستاوردی بزرگ‌تر از این وجود دارد که انسانی دوباره خودش را پیدا کند و بتواند زندگی‌اش را از نو بسازد؟ من در زندگی خودم چنین تجربه‌ای را سراغ ندارم.
به اعتقاد من، قدردانی واقعی از خدمات مهندس دژاکام، فقط با بیان جملات زیبا و تعریف کردن از دستاوردهای ایشان محقق نمی‌شود بلکه باید اثر این آموزش‌ها در زندگی ما دیده شود.
اگر درباره محبت صحبت می‌کنیم، باید در رفتارمان محبت داشته باشیم. اگر درباره مسئولیت‌پذیری آموزش می‌گیریم، باید مسئولیت کارهای خود را بپذیریم. اگر درباره تغییر صحبت می‌کنیم، باید در عمل نیز برای تغییر کردن تلاش کنیم.
بنابراین، هفته‌ای که به کشف متد DST و دستاوردهای مهندس دژاکام اختصاص داده شده است، می‌تواند فرصتی باشد تا هرکدام از ما به مسیر زندگی خود نگاه کنیم و ببینیم از زمانی که وارد کنگره شده‌ایم، چه تغییراتی در ما ایجاد شده است.
چه چیزی در وجود ما زنده شده که پیش از این خاموش بود؟ چه توانایی‌هایی را در خودمان پیدا کرده‌ایم؟ چه روابطی را ترمیم کرده‌ایم؟ و چه مسئولیت‌هایی را پذیرفته‌ایم که در گذشته شاید از پذیرش آن‌ها ناتوان بودیم؟
این‌ها پرسش‌هایی هستند که پاسخ دادن به آن‌ها می‌تواند به ما کمک کند تا ارزش آموزش‌هایی را که دریافت کرده‌ایم بهتر بشناسیم.
نکته دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، این است که ما نباید خودمان را دست‌کم بگیریم. گاهی آن‌قدر درباره بزرگی یک کشف و دستاوردهای یک شخص صحبت می‌کنیم که فراموش می‌کنیم خود ما نیز در زندگی‌مان تغییرات ارزشمندی را تجربه کرده‌ایم.
اینکه من امروز در این مکان حضور دارم، فرصت آموزش گرفتن پیدا کرده‌ام و می‌توانم درباره تغییرات زندگی خودم صحبت کنم، موضوع کوچکی نیست.
شاید بزرگ‌ترین دستاورد من در این سال‌های زندگی، این بوده باشد که توانسته‌ام دوباره خودم را پیدا کنم و به مسیری وارد شوم که در آن فرصت رشد و تغییر دارم.
ما نمی‌دانیم اگر این فرصت در اختیارمان قرار نمی‌گرفت، امروز در چه شرایطی بودیم. اما می‌توانیم به گذشته خود نگاه کنیم و تفاوت میان شرایط آن روز و وضعیت امروزمان را ببینیم.
وقتی این تفاوت را درک کنیم، بهتر می‌توانیم ارزش فرصتی را که در اختیارمان قرار گرفته است، بشناسیم.
دستاوردی که زمینه دست یافتن به بسیاری از ارزش‌های دیگر را فراهم می‌کند، دستاورد بزرگی است. به‌ویژه اگر این دستاورد بر پایه عشق، محبت، آموزش و مسئولیت‌پذیری شکل گرفته باشد.
در پایان می‌خواهم بگویم که ما اعضای کنگره ۶۰، به حضور در این مجموعه و فرصت استفاده از آموزش‌های آن افتخار می‌کنیم.
مهندس دژاکام مسیر و بستری را فراهم کرده‌اند که ما بتوانیم در آن آموزش بگیریم و برای تغییر زندگی خود تلاش کنیم. ما نیز باید با عملکرد خود نشان دهیم که این آموزش‌ها چه تأثیری بر زندگی‌مان گذاشته‌اند.
من به ادامه این مسیر ایمان دارم. اگر پیش از این به ادامه راه اطمینان داشتم، اکنون می‌خواهم با تجربه و شناخت بیشتری حرکت کنم و تلاش کنم عملکرد بهتری داشته باشم.
امیدوارم همه ما بتوانیم از فرصت حضور در کنگره ۶۰ به بهترین شکل استفاده کنیم، آموزش‌ها را در زندگی خود به کار ببندیم و با رفتار و کردارمان نشان دهیم که این مسیر چه تأثیری بر ما گذاشته است. ممنون از اینکه با سکوت خود به صحبت های من گوش کردید.

در ادامه دریافت گل نمادین توسط مسافر حسین و مسافر محمد لژیون دوم راهنما مسافر مهدی

عکاس: مسافر احسان
تایپ: مسافر هادی
ویراستار: مسافر حسین
مرزبان کشیک: مسافر جواد
ارسال خبر: مسافر مسعود