دستاوردهای علمی و پژوهشی مهندس دژاکام؛ از درمان اعتیاد تا تولدی دوباره

امروز سه شنبه ١۴٠۵/٠٧/٢١ جلسه نهم از دوره نهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "دستاوردهای علمی و پژوهشی مهندس دژاکام" به استادی راهنمای محترم مسافر پرویز، نگهبانی مسافر علی اکبر و دبیری مسافر رسول ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد :
در ابتدا می‌خواهم از آقای مهندس دژاکام، بنیان کنگره ۶۰، تشکر کنم. ایشان برای من و بسیاری از اعضای کنگره، فراتر از یک معلم، جایگاه یک پدر معنوی را دارند. امروز غم و اندوه سنگینی را تجربه می‌کنیم و جای خالی ایشان برای همه ما احساس می‌شود. آقای مهندس در مسیر زندگی و فعالیت‌های علمی خود با مشکلات، سختی‌ها و موانع بسیاری روبه‌رو شدند، اما با اراده، تفکر و تلاش مستمر توانستند راهی را بگشایند که زندگی انسان‌های بسیاری را تغییر داد.

با توجه به آموزش‌هایی که در کنگره ۶۰ آموخته‌ایم، می‌دانیم که مرگ را می‌توان از دو منظر متفاوت نگاه کرد. در گذشته، شاید من و بسیاری از دوستان، مرگ را پایان همه‌چیز می‌دانستیم. تصورمان این بود که با مرگ، همه‌چیز تمام می‌شود و انسان به نیستی و نابودی می‌رسد. اما در کنگره ۶۰ با مفاهیم دیگری آشنا شدیم و آموختیم که مرگ را می‌توان انتقال از یک مرحله حیات به مرحله‌ای دیگر دانست. این نگاه به ما کمک می‌کند تا با آرامش بیشتری زندگی کنیم، قدر فرصت‌ها را بدانیم و محبت خود را از دیگران دریغ نکنیم.

وقتی انسان به این باور می‌رسد که مرگ لزوماً به معنای پایان مطلق نیست، نگاهش به زندگی تغییر می‌کند. دیگر آن‌قدر درگیر ترس از پایان نیست و بهتر می‌تواند از فرصت‌هایی که در اختیار دارد استفاده کند. محبت می‌کند، می‌بخشد، عشق می‌ورزد و برای دیگران ارزش بیشتری قائل می‌شود. همچنین، کسی که به این نوع نگرش و دانایی رسیده باشد، پذیرش فقدان عزیزان برایش می‌تواند با آرامش و امید بیشتری همراه باشد.

ما نیز با تکیه بر آموزش‌های کنگره امیدواریم که روزی دوباره آقای مهندس را ملاقات کنیم و این پیوند عاطفی و معنوی در جهانی دیگر ادامه داشته باشد. همان‌طور که در جلسه گذشته، استاد جواد درباره عشق صحبت کردند، عشق و محبت مفاهیمی نیستند که صرفاً به حضور فیزیکی انسان‌ها محدود شوند. تأثیری که یک انسان بر قلب و اندیشه دیگران می‌گذارد، می‌تواند سال‌ها پس از نبودن او نیز باقی بماند.

از سوی دیگر، در علم فیزیک با قانون بقای انرژی آشنا هستیم که بر اساس آن، انرژی در یک سیستم بسته از بین نمی‌رود، بلکه از شکلی به شکل دیگر تبدیل می‌شود. البته این قانون به‌تنهایی اثبات‌کننده بقای آگاهی یا حیات پس از مرگ نیست، اما می‌تواند ما را به تفکر درباره مفهوم تغییر و تبدیل در هستی دعوت کند. آنچه برای ما اهمیت دارد، این است که قدر فرصت زندگی را بدانیم و از آموزش‌ها و میراث ارزشمندی که از آقای مهندس به‌جا مانده است، به بهترین شکل استفاده کنیم.

در مورد دستاوردهای علمی و پژوهشی آقای مهندس دژاکام، جلسه گذشته استاد جواد به‌تفصیل صحبت کردند و مطالب ارزشمندی را در اختیار ما قرار دادند. من نیز قصد دارم با تکرار و مرور بخشی از این موضوعات، بر اهمیت این دستاوردها تأکید کنم. گاهی لازم است مطالب مهم را چندین بار بشنویم تا بهتر درک کنیم که چه مسیری طی شده و چه تلاش‌هایی برای رسیدن به نتایج امروز صورت گرفته است.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آقای مهندس، ابداع روش درمان تدریجی یا DST برای درمان اعتیاد است. این روش بر اساس شناخت صورت‌مسئله اعتیاد، توجه به فیزیولوژی بدن و بازسازی تدریجی سیستم‌های آسیب‌دیده شکل گرفته است. اهمیت این نگاه در آن است که اعتیاد را تنها یک مسئله رفتاری یا اخلاقی نمی‌داند، بلکه برای جسم، روان و جهان‌بینی انسان نیز جایگاه ویژه‌ای قائل است.

در زمینه فعالیت‌های علمی و پژوهشی مرتبط با روش DST و شربت OT، موضوعاتی از جمله بررسی تأثیر این روش بر بیماری ام‌اس، پژوهش‌های مرتبط با بیماری‌های عفونی، التهاب‌ها و برخی بیماری‌های دیگر مطرح شده است. همچنین درباره بررسی تأثیرات رفتاری این پروتکل در مدل‌های حیوانی و پژوهش‌های مرتبط با سرطان نیز مطالبی ارائه شده است. این موضوعات نشان می‌دهند که ظرفیت پژوهش در این حوزه گسترده است، هرچند باید میان نتایج پژوهشی اولیه، مطالعات حیوانی و درمان اثبات‌شده در انسان تفاوت قائل شد. برای نتیجه‌گیری قطعی درباره اثربخشی این روش‌ها در بیماری‌های مختلف، شواهد علمی معتبر و مطالعات بالینی کافی ضروری است.

از دیگر موضوعاتی که در کنگره مطرح شده، استفاده از محلول سرکه سیب در برخی کاربردهای درمانی، از جمله بررسی زگیل تناسلی است. در پزشکی رایج، روش‌های مختلفی برای درمان زگیل تناسلی وجود دارد، اما ادعای درمان قطعی و بدون بازگشت آن با سرکه سیب، پشتوانه علمی کافی ندارد. به همین دلیل، نباید این روش را جایگزین تشخیص و درمان پزشکی کرد. به اعتقاد من، یکی از نکات مهم در مسیر علمی، این است که همواره با دقت، تحقیق و مسئولیت‌پذیری درباره نتایج پژوهش‌ها صحبت کنیم.

در حوزه کنترل وزن نیز روش دژاکام مطرح شده است که هدف آن تنظیم وزن و بهبود وضعیت جسمانی است. نکته قابل توجه در این زمینه، توجه به تعادل بدن و تفاوت میان کاهش وزن سالم و کاهش وزن ناشی از تحلیل عضلات یا کم‌آبی است. کاهش یا افزایش وزن اصولی باید با حفظ سلامت عمومی بدن همراه باشد. برخلاف برخی روش‌های تبلیغاتی و مداخلات غیرضروری که ممکن است عوارضی به همراه داشته باشند، هر روش درمانی باید از نظر ایمنی و اثربخشی به‌درستی ارزیابی شود.

در کنار این موضوعات، یکی از مسائل مهمی که در آموزش‌های کنگره بر آن تأکید می‌شود، بازگشت تعادل به سیستم بدن است. خواب منظم، بیدار شدن به‌موقع، تغذیه مناسب، مصرف درست آب و شناخت نیازهای جسمی، شاید در نگاه اول موضوعاتی ساده به نظر برسند، اما همین مسائل به‌ظاهر کوچک، نقش مهمی در سلامت انسان دارند. وقتی سیستم فیزیولوژی بدن بر اثر مصرف مواد مخدر دچار اختلال می‌شود، بازگشت به تعادل به زمان، آموزش و روش مناسب نیاز دارد.

من این تغییرات را در زندگی خودم به‌خوبی احساس کرده‌ام. پیش از ورود به کنگره، مشکلات جسمی مختلفی داشتم و از جمله با دیابت، تنگی نفس، مشکلات مربوط به کمر و تنگی کانال نخاعی و نقرس درگیر بودم. در دوران حضورم در کنگره، در برخی از این مشکلات بهبود قابل توجهی احساس کردم. تجربه شخصی من باعث شده است که اهمیت مراقبت از جسم و توجه به تعادل فیزیولوژی را بیشتر درک کنم. البته می‌دانم که تجربه فردی هر شخص با دیگری متفاوت است و درباره بیماری‌هایی مانند دیابت، مشکلات نخاعی و نقرس، پیگیری پزشکی و ارزیابی تخصصی همچنان اهمیت دارد.

اما دستاوردی که برای من بسیار ارزشمند است، تنها به مسائل جسمی محدود نمی‌شود. کنگره ۶۰ به من کمک کرد تا شخصیت، رفتار و شیوه ارتباطم با دیگران را تغییر دهم. من در گذشته انسانی بودم که حتی صحبت کردن با دیگران برایم دشوار بود. وقتی در روزهای ابتدایی ورودم به کنگره، آقای جواد از من می‌خواستند صحبت کنم، نمی‌دانستم چه بگویم. با اضطراب می‌نشستم و حتی توانایی بیان ساده‌ترین حرف‌ها را نداشتم. اگر قرار بود در جمع دو نفر یا بیشتر صحبت کنم، دست‌وپایم می‌لرزید و زبانم بند می‌آمد.
به همین دلیل، وقتی از دستاوردهای علمی و پژوهشی آقای مهندس صحبت می‌کنیم، نباید تنها به مقاله‌ها، تحقیقات و روش‌های ابداع‌شده توجه کنیم. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این مسیر، انسانی است که دوباره توانسته به زندگی بازگردد، مسئولیت بپذیرد، به دیگران احترام بگذارد و در جایگاهی قرار بگیرد که بتواند به افراد دیگر کمک کند.
به باور من، ارزش واقعی یک اندیشه زمانی آشکار می‌شود که بتواند در زندگی انسان‌ها اثر بگذارد. پژوهش علمی زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که در کنار دانش و تجربه، با مسئولیت‌پذیری و تلاش برای بهبود کیفیت زندگی انسان‌ها همراه باشد. میراث آقای مهندس را باید در مجموعه‌ای از آموزش‌ها، تجربه‌ها، پژوهش‌ها و انسان‌هایی جست‌وجو کرد که توانسته‌اند مسیر زندگی خود را تغییر دهند.

امروز جای آقای مهندس در میان ما خالی است، اما راهی که ایشان آغاز کردند، با حضور اعضا، خدمتگزاران، راهنمایان و رهجویان ادامه دارد. ما وظیفه داریم از آموزش‌های ایشان به‌درستی استفاده کنیم، در مسیر تحقیق و یادگیری باقی بمانیم و با رفتار و عملکرد خود، ارزش این آموزش‌ها را نشان دهیم.
من باور دارم راه کنگره ۶۰ با قدرت ادامه خواهد داشت، زیرا این مسیر بر پایه آموزش، شناخت، مسئولیت‌پذیری و حرکت تدریجی بنا شده است. برای من، کنگره ۶۰ یادآور بازگشت به زندگی است و نام مهندس دژاکام با عشق، آموزش، امید و فرصت دوباره برای زیستن پیوند خورده است.

آقای مهندس، از شما سپاسگزارم که به انسان‌هایی مانند من فرصت دادید تا دوباره خودمان را پیدا کنیم، توانایی‌های ازدست‌رفته‌مان را بشناسیم و یاد بگیریم چگونه در مسیر زندگی حرکت کنیم. امیدوارم بتوانم با خدمت صادقانه و حرکت در مسیر ارزش‌ها، سهم کوچکی در ادامه راهی داشته باشم که شما آغاز کردید.

کنگره ۶۰ یعنی آموزش، حرکت و امید به زندگی. راه مهندس دژاکام در دل کسانی که از این مسیر آموزش گرفته‌اند، ادامه خواهد داشت.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)

ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)