یازدهمین جلسه از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهد با استادی راهنما مسافر مسعود، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر امیر با دستور جلسه (کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس) سه‌شنبه ۱۴۰۵/۰۷/۲۱ رأس ساعت ۱۷ آغاز گردید.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، مسعود هستم، یک مسافر. خدا را شاکرم که توفیق داد یک‌بار دیگر این جایگاه را تجربه کنم. از دیده‌بان رابط، ایجنت شعبه، عباس آقا، گروه مرزبانی، شما عزیزان و همه همکاران گرامی که اجازه می‌دهید در این جایگاه باشم و آموزش بگیرم، تشکر می‌کنم.
ابتدا تسلیت عرض می‌کنم به خانواده محترم آقای مهندس، همه شما و اعضای کنگره ۶۰ بابت ازدست‌دادن دانشمند بزرگ هستی. همه ناراحت و غمگین هستیم؛ اما بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس برای ما امیدواری و امید به زندگی بود. ایشان این امید را به کالبد یخ‌زده ما دمید. زیرا انسان زنده به امید است. این اولین جلسه‌ای است که دوست ندارم استاد باشم. دست و دلم نمی‌رود، ولی مأمور به انجامم و حکمتش را نمی‌دانم. قطع یقین انتخاب شدم که امروز در خدمت شما باشم.
خواستم از دستاوردهای آقای مهندس بنویسم، اما هرچه فکر کردم نتوانستم. دلیلش این است که دستاوردهای ایشان آن‌قدر زیاد و عظیم است که در سواد، دانایی و علم من نمی‌گنجد. مطمئنم آقای مهندس دانشمندی بود که سالها از علم امروز جلوتر بود. شاید جهان امروز نتواند دستاوردهای ایشان را درک کند، ولی در آینده ثابت خواهد شد و زمان می‌برد تا بفهمند ایشان چه خدمتی به بشریت کرد.
من در اطلاعیه‌های جامعه پزشکی فقط سخن از اعتیاد و درمان اعتیاد آقای مهندس دیدم؛ هنوز متوجه نشده‌اند که کوچک‌ترین دستاورد ایشان درمان اعتیاد بود. چراگاهی یک اختراع کوچک را این‌قدر بزرگ می‌کنند، اما از دستاوردهای آقای مهندس نمی‌گویند. دستاوردهای بزرگ آقای مهندس محصول تلاش خودش بود؛ تنها پشتوانه‌اش خانواده و بچه‌های کنگره بودند که الحق والانصاف ادامه‌دهنده راه ایشان هستند و تا پای جان ایستاده‌اند.
دستاوردی که برای خود من اتفاق افتاد، وقتی وارد کنگره شدم، نه کنگره را قبول داشتم، نه آقای مهندس را و نه راهنما. من به همه چیز انتقاد می‌کردم؛ از دارو گرفتن و سر جلسه و لژیون نشستن تا پارک آمدن و رفتن. دوست داشتم روزی به آقای مهندس بگویم دست شما درد نکند بابت روش DST، اما دارو را بدهید که خودم در خانه انجام دهم. آن زمان علمش را نداشتم؛ اما با علم و دانش کنگره هرچه جلوتر آمدم، عشق و ارادتم به آقای مهندس، خانواده ایشان و خانواده کنگره بیشتر شد.
روش DST فقط درمان اعتیاد نیست؛ یک ریکاوری و ژنرال سرویس برای همه بیماری‌های بدن ماست که شاید از آن‌ها بی‌خبریم. امروز سه معضل بزرگ جهانی اعتیاد، چاقی و سرطان است. بودجه عظیم تحقیقات درمان این بیماری‌ها در آمریکا قطع شد، چون به نتیجه نرسیدند. آقای مهندس می‌گویند اگر علمی به نتیجه برسد، روی سنگ هم بگذاری باید طلا شود. پیشرفته‌ترین کشورها با بهترین دانشگاه‌ها مانند هاروارد و دانشمندان بزرگ نتوانستند اعتیاد را درمان کنند؛ اما آقای مهندس همین سه معضل را به‌راحتی درمان کرد و برای ما به ارمغان گذاشت. اگر این دستاورد نیست، پس چیست؟
درمان سیگار به روش ویلیام وایت، به‌پاس زحمات دیده‌بان بین‌الملل کنگره و پروفسور ویلیام نام‌گذاری شده است. امروز در کنگره سیگار را به‌راحتی درمان می‌کنیم. این معجزه و دستاورد نیست؟ درمان چاقی و سالاد هم فقط برای چاقی نیست؛ سالاد سلامتی و روش دژاکام است. کسانی که اضافه‌وزن دارند وزنشان پایین می‌آید و کسانی که کمبود وزن دارند افزایش می‌یابد. پس این روش سلامتی است و هزاران دستاورد دیگر که من سواد و دانایی گفتن درباره آن‌ها را ندارم.
آخرین نکته: من سال نود و دو درگیر بیماری بودم. آزمایش‌هایم نزدیک سه میلیون تومان شد و دارو یک میلیون و دویست هزار تومان برای دو ماه برای من هزینه داشت. دو ماه مصرف کردم، ولی چون هزینه درمان سنگین بود نتوانستم ادامه دهم. اما با آموزش‌های جهانی آقای مهندس و خوردن دیسپ هر روز صبح ناشتا با یک لیوان آب، بیماری‌ام برطرف شد. این دستاورد عظیم و ستودنی نیست؟ نباید به احترام آقای مهندس تعظیم کرد؟ من در حیرتم چرا این‌همه دستاورد دیده نشده. آقای مهندس عضو انجمن سرطان آمریکا و انجمن‌های بسیاری در کشورهای دیگر هستند؛ درحالی‌که بسیاری از دانشگاه‌های معتبر ایران حتی عضو انجمن‌های خیریه آمریکا و اروپا هم نیستند.
آقای مهندس دستاوردهای عظیمی برای ما به ارث گذاشتند و میراث بزرگی به نام استاد امین در کنار ماست. استاد امین تربیت‌یافته دانشمندی بزرگ مثل آقای مهندس دژاکام است و ما باید از ایشان فرمان‌بری کنیم. برای سپاسگزاری از این‌همه دستاورد، یک راه ادامه‌دادن این راه است و دیگری درست انجام‌دادن و درست سفرکردن. ایشان دستاوردهایش را رایگان در اختیار ما گذاشت.
امروز اگر کسی علمی کوچک به دست آورد، اول به منفعت خودش و مالش فکر می‌کند، بعد به مردم؛ اما آقای مهندس می‌توانست بعد از درمان خودش برود پی زندگی‌اش. اگر کسی به ما کمک کند، معرفت کرده و وظیفه‌اش نیست؛ اگر هم کمک نکند، طلبی نداریم. آقای مهندس هم همین‌طور بود. اگر درمان می‌شد و می‌رفت پی زندگی خودش، شاید یکی از موفق‌ترین مهندسان کشور می‌شد، ولی به این مراتب علم پزشکی، دانایی و معنویت نمی‌رسید. پس بزرگ‌ترین لطف ایشان ابتدا به ما بود و سپس به علم پزشکی. آقای مهندس با روش دی‌اس‌تی و کشف سیستم ایکس، علم پزشکی را به سرمنشأ خودش برگرداند. از همگی شما ممنون و سپاسگزارم که با سکوت به صحبت‌های من گوش دادید.
مرزبان خبری: مسافر مهدی
عکس: مسافر محمد لژیون ششم، تایپ: مسافر محمد، مسافر حامد، لژیون چهارم، مسافرعلی لژیون ششم
ارسال خبر: مسافر مهدی لژون یکم
سایت نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
71