جلسه سوم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار نمایندگی زالپارس با استادی راهنمای محترم پهلوان مسافر مجید ، نگهبانی مسافر مرتضی و دبیری مسافر رضا بادستور جلسه«کشف متدDSTو دستاوردهای علمی جناب مهندس» پنجشنبه 21 مهرماه 1405 ساعت 15:00برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:
شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که امروز در خدمت عزیزان شعبه زالپارس هستم. از مسئولان، خدمتگزاران و راهنمایان محترم تشکر میکنم و امیدوارم جلسه خوبی داشته باشیم.
یاد بزرگمرد، آقای مهندس حسین دژاکام، را گرامی میداریم و امیدواریم بهترین اتفاقها برای کنگره رقم بخورد.
قاعده بازی این است که هرگاه با مشکلی بزرگ روبهرو میشویم، اگر بتوانیم از آن عبور کنیم، چند پله صعود خواهیم کرد. آموزشهای کنگره کمک میکند این صعود عمیقتر و مؤثرتر باشد.
دوستی داشتم که پزشک بود و به کشورهای زیادی، از جمله کشورهای اروپا و آمریکا، سفر کرده و اکنون در آمریکا زندگی میکند. از او پرسیدم کدام کشور را بهتر میداند و پاسخ داد: «با اختلاف زیاد، آمریکا.»
میدانید که مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک برگزار میشود و دیپلماتها برای شرکت در این جلسات به آمریکا میروند. گاهی ویزای آنها محدوده محدودی دارد؛ مثلاً فقط اجازه رفتوآمد بین هتل و محل جلسه را دارند، اما برخی دیگر آزادی بیشتری برای رفتوآمد دارند.
بازی رهایی نیز همینگونه است. ممکن است فردی به رهایی برسد، اما محدوده رهایی او محدود باشد و فرد دیگری بتواند در این سرزمین آزادانهتر حرکت کند.
ممکن است پس از ده یا یازده ماه سفر، مصرف دارو، حضور در جلسات و نوشتن سیدیها، به قطع مصرف، خواب بهتر و کاهش خشم برسیم؛ اما آیا صفاتی مانند بخشندگی را نیز در خود احیا کردهایم؟
رهایی یک نقطه نیست؛ بلکه طیفی از اقدامات و تغییرات است. هر حرکتی را که درست انجام دهیم، نتیجه متناسب با آن را دریافت میکنیم. نمیتوان فقط دارو مصرف کرد، در جلسات حاضر شد و سیدی نوشت، اما بخشندگی و دیگر صفات انسانی را نادیده گرفت.
بنده به همراه خانواده چند روزی است مهمان شما در مشهد هستم. چون در این شهر خانهای ندارم، مهمانم و پس از مدتی باید برگردم. در سرزمین رهایی نیز اگر نشانهای از خود به جا نگذاریم، همچنان مهمان خواهیم بود.
آقای مهندس حسین دژاکام، خالق متد دیاسدی و صاحب دستاوردهای ارزشمند، آنقدر در سرزمین رهایی نشانه به جا گذاشتهاند که دیگر مهمان نیستند؛ بلکه میزبان هستند. من نیز اگر بخواهم در این سرزمین میزبان باشم، باید نشانهای از خود به جا بگذارم.
راهنمایان و کمکراهنمایان با خدمت و پرورش رهجو، و اعضای لژیون سردار با مشارکت و بخشش، نشانههایی از خود در سرزمین رهایی باقی میگذارند. این، بازی کنگره است.
در بُعدی که زندگی میکنیم، توان، قدرت و ثروت وجود دارد؛ اما برای مالک شدن آنها باید حرکت و تلاش کنیم. یکی از راههای آن، خدمت به انسانهای دردمند است. وقتی به دیگران خدمت میکنیم، هستی امکان دریافت نتیجه آن خدمت را برای ما فراهم میکند.
اگر میخواهیم توانمند، قدرتمند یا ثروتمند شویم، باید در مسیر خدمت و کمک به دیگران حرکت کنیم. از این طریق میتوانیم به دانایی مؤثر برسیم و آن را در عمل به کار بگیریم.
افرادی که پس از رهایی در کنگره میمانند و خدمت میکنند، با کمک به دیگران زمینه دریافت نتایج عمیقتر را در وجود خود فراهم میسازند.
آقای مهندس حسین دژاکام با تلاشها و کشفیات ارزشمند خود، این آموزشها و دستاوردها را در اختیار ما قرار دادهاند؛ از کتابها و مقالات گرفته تا آموزشهای فراوان.
کنگره فرصتهای بزرگی در اختیار ما میگذارد، اما بهرهمندی از آنها شرایطی دارد. همانطور که برای ارث بردن از پدر باید فرزند او باشیم، برای بهرهمندی از میراث کنگره نیز باید فرزند کنگره باشیم.
میراث کنگره آرامش، تعادل، انرژی بیشتر، درمان و خدمت به همنوع است. یکی از راههای فرزند کنگره بودن، پایبندی به حرمتهای آن است.
آقای مهندس بارها میفرمودند: «وقتی حال شما خوب است، حال من هم خوب است.» این جمله نشان میدهد حال خوب ما با حال خوب دیگران پیوند دارد.
اگر بتوانیم این بازی را درست انجام دهیم و به همنوعان خود خدمت کنیم، بهترین اتفاقها برای همه ما رقم خواهد خورد.
از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، سپاسگزارم.

گروه سایت نمایندگی زالپارس
مرزبان خبری مسافر جعفر
تایپ و ویراستاری:مسافر رحمان لژیون سوم
تنظیم برای وبلاگ:مسافر رحمان لژیون سوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
113